Η μεγάλη εκπαιδευτική αδικία: Πετούν τα παιδιά της Οικονομίας κατευθείαν στα «βαθιά» των Πανελλαδικών

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Υπάρχει μια αδικία μέσα στο σύστημα των Πανελλαδικών που κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται σχεδόν αθόρυβα. Μια αδικία που αφορά χιλιάδες μαθητές του 4ου Επιστημονικού Πεδίου και την οποία το εκπαιδευτικό σύστημα συνεχίζει να αγνοεί.

Οι μαθητές που επιλέγουν Οικονομία και Πληροφορική καλούνται ουσιαστικά να μάθουν ένα ολόκληρο επιστημονικό αντικείμενο από το μηδέν μέσα σε μόλις μία σχολική χρονιά.

Την ώρα που οι υποψήφιοι της Θετικής Κατεύθυνσης έχουν χτίσει βάσεις σε Μαθηματικά, Φυσική και Χημεία από προηγούμενες τάξεις και οι μαθητές της Ανθρωπιστικής έρχονται σε επαφή με Αρχαία και Ιστορία επί χρόνια, οι μαθητές της Οικονομίας ξεκινούν τον Σεπτέμβριο της Γ’ Λυκείου χωρίς ουσιαστικό υπόβαθρο.

Και μέσα σε λίγους μήνες πρέπει να τα μάθουν όλα.

Μικροοικονομία, μακροοικονομία, διαγράμματα, καμπύλες, μαθηματικά μοντέλα, οικονομική σκέψη, απαιτητικές ασκήσεις και τεχνικές επίλυσης.

Όχι σταδιακά. Όχι με χρόνο αφομοίωσης.

Αλλά μέσα σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον πίεσης, φροντιστηρίων και συνεχών εξετάσεων.

Αυτό δεν είναι ισότητα ευκαιριών. Είναι εκπαιδευτικός παραλογισμός.

Η φετινή εξέταση στην Οικονομία ήρθε απλώς να αποκαλύψει πιο έντονα το πρόβλημα. Τα απαιτητικά θέματα έδειξαν ξεκάθαρα πόσο δύσκολο είναι για έναν μαθητή να αναπτύξει πραγματική οικονομική σκέψη όταν όλο το αντικείμενο στριμώχνεται σε εννέα μήνες.

Η εισαγωγή μαθήματος οικονομικής παιδείας στη Β’ Λυκείου δεν αποτελεί «διευκόλυνση». Είναι αναγκαία εκπαιδευτική ισορροπία.

Θα έδινε στους μαθητές χρόνο να κατανοήσουν βασικές έννοιες όπως ο πληθωρισμός, η προσφορά και η ζήτηση, το ΑΕΠ και οι οικονομικοί δείκτες χωρίς τον πανικό της τελευταίας στιγμής.

Θα συνέδεε ουσιαστικά τα Μαθηματικά με την εφαρμοσμένη οικονομική σκέψη.

Και το σημαντικότερο: θα επέτρεπε στα παιδιά να γνωρίσουν τι πραγματικά είναι η Οικονομία πριν αποφασίσουν αν θέλουν να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο.

Σήμερα, πολλοί μαθητές επιλέγουν το 4ο Πεδίο σχεδόν «στα τυφλά», χωρίς προηγούμενη επαφή με το αντικείμενο.

Αν το εκπαιδευτικό σύστημα θέλει πραγματικά να μιλά για ίσες ευκαιρίες, τότε δεν μπορεί να συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Οικονομία σαν μάθημα «δεύτερης ταχύτητας».

Γιατί όταν ένα μάθημα ξεκινά ουσιαστικά από το μηδέν στη Γ’ Λυκείου, οι μαθητές του ξεκινούν ήδη πίσω από όλους τους άλλους.