Τρίτη , 16 Απριλίου 2024
Τελευταία Νέα

Η κάθετη παραγωγή ως λύση στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας; – Τουρισμός κι αγροτική παραγωγή σε ένα;

Το ζήτημα του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας απασχόλησε σε προηγούμενο άρθρο μας.

Στο πλαίσιο αυτό αξίζει να αναφερθούμε στην κάθετη κι οριζόντια παραγωγή και πώς τα δύο αυτά μοντέλα μπορεί να επηρεάσουν το μέλλον της χώρας.

Τι σημαίνει κάθετη και τι οριζόντια ανάπτυξη;

Σε πρώτη φάση θα το δούμε γενικότερα προτού πάμε στο ειδικότερο.

Η κάθετη ανάπτυξη και οριζόντια ανάπτυξη είναι επιχειρηματικές στρατηγικές τις οποίες οι εταιρίες χρησιμοποιούν για να παγιώσουν τη θέση τους ανάμεσα σε ανταγωνιστές.

Τι είναι κάθετη ανάπτυξη;

Είναι μια ανταγωνιστική στρατηγική με την οποία μια εταιρία αναλαμβάνει τον πλήρη έλεγχο σε ένα ή περισσότερα στάδια παραγωγής ή και διανομής ενός προϊόντος. (ΠΗΓΗ)

Μια εταιρία επιλέγει την κάθετη ανάπτυξη για να εξασφαλίσει τον πλήρη έλεγχο σχετικά με την προμήθεια πρώτων υλών, για κατασκευή των προϊόντων της, την προώθηση αυτών στην αγορά και άλλα.

Ένα παράδειγμα κάθετης ανάπτυξης μπορεί να είναι παραγωγός, ο οποίος εκτός από το να παράγει τα προϊόντα του, προχωράει και στη συσκευασία αυτών ή ακόμα και στη προώθηση τους

business 506b1260

Τι είναι οριζόντια ανάπτυξη (ολοκλήρωση);

Μια άλλη ανταγωνιστική στρατηγική, που χρησιμοποιούν οι εταιρίες είναι η οριζόντια ανάπτυξη. Η οριζόντια ανάπτυξη είναι η απόκτηση σχετικών επιχειρήσεων, για παράδειγμα μια αλυσίδα εστιατορίων fast food, συγχωνεύεται με παρόμοια επιχείρηση σε άλλη χώρα, για να κερδίσει έδαφος σε ξένες αγορές.

Πολλά παραδείγματα αποτελούν οι γαλακτοβιομηχανίες στη χώρα μας, οι οποίες συχνά οι μεγαλύτερες εξαγοράζουν μικρότερες, για να κερδίσουν επιπλέον “χώρο” στην αγορά.

Κάθετη γεωργία: Η τελευταία τάση στην παραγωγή τροφίμων

Στόχος της κάθετης γεωργίας είναι η βελτιστοποίηση των αποδόσεων των εισροών, διατηρώντας παράλληλα τους πόρους.

Χρόνο με τον χρόνο, η γεωργία και η παραγωγή τροφίμων διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο, αφού ενώ ο αστικός πληθυσμός αυξάνεται, η παραγωγή τροφίμων αδυνατεί να αυξηθεί με τους ίδιους ρυθμούς, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη διατροφική επάρκεια του πλανήτη τα επόμενα χρόνια. Επιπρόσθετα, η αλλαγή του κλίματος καθιστά την παραγωγή τροφίμων ευάλωτη στις απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες (ξηρασίες, πλημύρες κ.ά.), με αποτέλεσμα ιδιαίτερα οι μικροί αγρότες να υφίστανται τεράστιες απώλειες της παραγωγής τους.

Σε συνδυασμό με την υπερβολική και αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων και χημικών λιπασμάτων, που επιβαρύνουν το έδαφος κάνοντάς το άγονο και μη παραγωγικό, η λύση για μια αποδοτική και βιολογική μορφή καλλιέργειας είναι απαίτηση.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, αλλά και με βάση την αυξανόμενη ζήτηση για βιολογικά και μη επιβλαβή προϊόντα προς κατανάλωση, οι επιστήμονες και οι επιχειρηματίες του αγροτικού κλάδου αναπτύσσουν σύγχρονες γεωργικές τεχνικές και τεχνολογίες. Μια τέτοια καινοτομία είναι και η κάθετη γεωργία, η οποία αποτελεί ουσιαστικά έναν τύπο γεωργίας ακριβείας. Στόχος της είναι η βελτιστοποίηση των αποδόσεων των εισροών, διατηρώντας παράλληλα τους πόρους. Οι κάθετες εκμεταλλεύσεις μπορούν να παράγουν μεγαλύτερες ποσότητες σε μικρότερο χώρο με ελάχιστη περιβαλλοντική ζημία.,

Sky Greens

Τα χαρακτηριστικά της κάθετης γεωργίας

Η κάθετη γεωργία γίνεται σε εσωτερικό χώρο, όπου οι περιβαλλοντικές συνθήκες είναι ελεγχόμενες, απομονώνοντας τις καλλιέργειες από τις εξωτερικές καιρικές μεταβολές. Η καλλιέργεια που επιτυγχάνεται χωρίς τη χρήση χώματος πραγματοποιείται είτε με τη μέθοδο της υδροπονίας είτε με την αεροπονία. Η υδροπονία χρησιμοποιεί νερό ως μέσο για τη μεταφορά των θρεπτικών ουσιών στις ρίζες. Τα ορυκτά θρεπτικά συστατικά διαλύονται στο νερό, αντλούνται και τροφοδοτούνται απευθείας στο ριζικό σύστημα ενός φυτού χωρίς καμία ανάμειξη του εδάφους. Στην αεροπονία, οι ρίζες εκτίθενται σε αέρια πλούσια σε θρεπτικά συστατικά. Τα οφέλη που συνδέονται με αυτές τις τεχνολογίες είναι η ταχύτερη ανάπτυξη και συγκομιδή, η υψηλότερη απόδοση και η χαμηλή σπατάλη θρεπτικών ουσιών και νερού.

Η κάθετη ανάπτυξη και κάθετη γεωργία θα οδηγήσουν σε κάθετη παραγωγή ;

Όπως αναφέραμε στο άρθρο μας Γιατί χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό μοντέλο οικονομίας | Τουρισμός ή αγροτιά; πρέπει να εξεταστεί το μέλλον του παραγωγικού μοντέλου της χώρας.

Σίγουρα το τουριστικό μοντέλο όπως εφαρμόζεται τώρα δεν είναι βιώσιμο, το ίδιο και το αγροτικό. Μία λύση θα ήταν η σύνδεση της παραγωγής με τον τουρισμό.

Τουριστική υπερεκμετάλλευση, είναι και εξάντληση των φυσικών πόρων, νερού, ενέργειας, διαχείρισης απορριμμάτων, αποχέτευσης κλπ, τις επιπτώσεις τις οποίες πάλι υφίστανται οι τοπικές κοινωνίες.

Παράλληλα, το τουριστικό μοντέλο της χώρας πάσχει, πέραν της υπερεκμετάλλευσης και αλλού (ΠΗΓΗ): Οι προμήθειές του δε γίνονται από την τοπική παραγωγή στο βαθμό που αυτό θα ήταν εφικτό. Προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το κόστος, γίνονται αθρόες εισαγωγές μέτριας ποιότητας προϊόντων διατροφής, ενώ ο μπουφές δεν προβάλλει την τοπική γαστρονομία, άρα δεν έχομε ούτε ζήτηση τοπικής παραγωγής κρέατος, τυριών κλπ. Καταλήγουμε πχ να προσφέρεται βούτυρο εισαγωγής ενώ υπάρχουν αντίστοιχα προϊόντα ντόπια. Και ναι μεν γίνεται μια προσπάθεια να προβληθεί το ελληνικό πρωινό, αλλά αυτή ακόμα δεν έχει αγκαλιάσει την πλειοψηφία των τουριστικών καταλυμάτων.

Θέλουμε λοιπόν λιγότερο τουρισμό σε σχέση με την τωρινή κατάχρηση, και πιο ποιοτικό, δηλαδή αυτόν που θα ενδιαφέρεται για την τοπική ιστορία, κοινωνία, κουλτούρα, λαογραφία, γαστρονομία κλπ. Που θα θελήσει να δει τον τόπο από μέσα κι όχι ως σκηνικό των διακοπών του.

Από την άλλη, αυτό δε σημαίνει απαραίτητα μείωση του τουριστικού προϊόντος. Δίχως να είναι αυτοσκοπός η διατήρησή του σε αυτά τα επίπεδα, η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου μπορεί να οδηγήσει σε αποδεκτά κάθε στιγμή επίπεδα που δε θα υπερβαίνουν το μέτρο που οφείλει να θέσει η κοινωνία στην τουριστική της μεγέθυνση (και όχι ανάπτυξη).

Η επιμήκυνση νοείται ως εξάπλωση της τουριστικής περιόδου σε περισσότερους μήνες, σε περισσότερες περιοχές και σε περισσότερες θεματικές ενότητες. Μπορεί να υπάρχει και το χειμώνα τουρισμός, σε περιοχές που στηρίζουν αντίστοιχες παραστάσεις. Μπορεί να προβληθούν περισσότερες περιοχές που σήμερα δεν αποτελούν προορισμό. Και πρέπει να γίνει άνοιγμα σε είδη τουρισμού πέραν του παραθαλάσσιου μοντέλου, πχ ορειβατικός, συνεδριακός, αναρριχητικός, ορειβατικός, πεζοπορικός, ιατρικός κλπ τουρισμός.

Τέλος, επιστρέφοντας στην αρχική διαπίστωση περί «βαριάς βιομηχανίας», αυτό θα πρέπει να ηχήσει ως προειδοποίηση προς την πολιτεία και την κοινωνία ότι θα πρέπει να άρουμε αυτή την αντίφαση, και να ενισχύσουμε τόσο την πρωτογενή παραγωγή όσο και το δευτερογενή τομέα, τη μεταποίηση. Η γνώση και το ταλέντο περισσεύουν εδώ, το θεσμικό πλαίσιο θα πρέπει να ενθαρρύνει και όχι να τιμωρεί την τοπική παραγωγή.

Σκεφτείτε τώρα μία μεγάλη αλυσίδα ξενοδοχείων στην Ελλάδα η οποία θα εφαρμόσει κάθετη παραγωγή στα προιόντα που θα δίνει στους πελάτες της.

Το ξενοδοχείο παράγει το αγροτικό προιόν, το μεταποιεί , το δίνει στους πελάτες – ενοίκους, αυτοί πιθανόν αγοράζουν κι άλλες ποσότητες ως σουβενίρ.

Εχουμε δηλαδή και παραγωγή και μεταποίηση και εξαγωγές και τουριστικό προιόν.

Όλοι οι τομείς (πρωτογενής, δευτερογενής και τριτογενής) συνεργάζονται αποδοτικά.

Φυσικά δεν είναι όλα τέλεια σε αυτό το μοντέλο.

Πιθανόν η αλυσίδα ξενοδοχείων να πιέσει οικονομικά και να αγοράσει τη γη σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή.

Πιθανόν αυτή η αλυσίδα ξενοδοχείων να συνεργαστεί με έναν παραγωγό αν δεν θέλει να έχει η ίδια το μέρος της παραγωγής. Μπορεί δηλαδή κάποιοι αγρότες να αποκτήσουν σχέση εξάρτησης από έναν πελάτη μόνο.

Σε όλα τα μοντέλα παραγωγής υπάρχουν θέματα που πρέπει κάποιος να εξετάσει ώστε να μην δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα από αυτά που πρέπει να επιλυθούν.

Εσείς τι έχετε να σχολιάσετε;

 

Πηγή 

Shares