Η Ισλαμοποίηση της Βρετανίας: Το «ΕΣΥ» τους υπερασπίζεται τους γάμους μεταξύ πρώτων εξαδέλφων – Υπέκυψε στις απαιτήσεις των Πακιστανών.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σφοδρές αντιδράσεις ξεσήκωσαν στη Βρετανία οι νέες κατευθυντήριες γραμμές του NHS, με τις οποίες το εθνικό σύστημα υγείας εμφανίζεται να υπερασπίζεται τους γάμους μεταξύ πρώτων εξαδέλφων. Μια πρακτική που είναι παραδοσιακά διαδεδομένη σε μουσουλμανικές κοινότητες, κυρίως πακιστανικής καταγωγής, και η οποία συνδέεται με αυξημένα περιστατικά γενετικών ανωμαλιών.

Οι οδηγίες παρουσιάζουν τους γάμους ξαδέλφων ως στοιχείο που ενισχύει τα οικογενειακά δίκτυα και την οικονομική συνοχή, τονίζοντας ότι η απαγόρευσή τους θα «στιγματίσει συγκεκριμένες κοινότητες και πολιτισμικές παραδόσεις». Ουσιαστικά, το NHS καλεί το βρετανικό κράτος να σεβαστεί μια πρακτική που προέρχεται από ισλαμικές κοινωνίες, ακόμη κι αν έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Η συγκεκριμένη στάση ερμηνεύεται από επικριτές ως ενδεικτική της γενικότερης πορείας ισλαμοποίησης στη χώρα: η πολιτική ορθότητα και ο φόβος του στιγματισμού υπερισχύουν έναντι της προστασίας των πολιτών και της ανάγκης για ένταξη μεταναστευτικών κοινοτήτων.

Στοιχεία από το NHS αποκαλύπτουν ότι έως και το 20% των παιδιών που θεραπεύονται για συγγενείς ανωμαλίες σε πόλεις όπως το Σέφιλντ και το Μπέρμιγχαμ προέρχονται από πακιστανικές οικογένειες, όταν το ποσοστό στον γενικό πληθυσμό δεν ξεπερνά το 4%. Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων κοστίζει δισεκατομμύρια λίρες ετησίως στο σύστημα υγείας, φορτίο που καλούνται να πληρώσουν όλοι οι Βρετανοί φορολογούμενοι.

Παρά τα δεδομένα αυτά, οι οδηγίες επιμένουν ότι οι κίνδυνοι δεν είναι τόσο μεγάλοι ώστε να δικαιολογούν απαγόρευση, και προτείνουν αντ’ αυτού «γενετική συμβουλευτική και εκστρατείες ευαισθητοποίησης».

Η στάση αυτή έχει ήδη προκαλέσει πολιτική καταιγίδα. Ο βουλευτής των Συντηρητικών Ρίτσαρντ Χόλντεν δεσμεύθηκε ότι το κόμμα του θα φέρει νομοσχέδιο για την απαγόρευση των γάμων ξαδέλφων, χαρακτηρίζοντας την πρακτική «εμπόδιο στην ενσωμάτωση, απειλή για την υγεία και πλήγμα στα δικαιώματα των γυναικών».

Η υπόθεση τροφοδοτεί τη συζήτηση γύρω από την αδυναμία της βρετανικής πολιτείας να επιβάλει ενιαίους κοινωνικούς κανόνες, υπό τον φόβο κατηγοριών για «ισλαμοφοβία». Για τους επικριτές, οι οδηγίες του NHS δεν είναι απλώς ιατρική τοποθέτηση, αλλά πολιτική παραχώρηση που ενισχύει την πολιτισμική απομόνωση και ενδυναμώνει φαινόμενα ισλαμοποίησης μέσα στη βρετανική κοινωνία.