Νέο μέτωπο ελέγχου του δημόσιου λόγου ανοίγει η κυβέρνηση, με τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη να ευθυγραμμίζεται με την πρόταση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη για κατάργηση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο, ένα μέτρο που εγείρει σοβαρότατα ερωτήματα δημοκρατικής τάξης, ιδίως όταν προέρχεται από μια κυβέρνηση που έχει χρεωθεί την υπόθεση των παρακολουθήσεων και του Predator.
«Συμφωνώ με ονομαστικοποίηση όσων δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο, να βάζεις το όνομά σου και τη φάτσα σου», δήλωσε ο κ. Φλωρίδης, με μια διατύπωση που από μόνη της λέει πολλά για την αντίληψη του ίδιου του υπουργού απέναντι στους πολίτες. Φάτσες έχουν τα ζώα, κύριε υπουργέ, οι άνθρωποι έχουν πρόσωπα. Και η επιλογή της λέξης δεν είναι αθώα αλλά είναι ενδεικτική του ύφους με το οποίο η κυβέρνηση απευθύνεται στην κοινωνία που της ζητάει λογαριασμό.
Ποιος θα παρακολουθεί ποιον
Το ερώτημα που η κυβέρνηση επιμελώς αποφεύγει είναι ποιες θα είναι οι δικλίδες ασφαλείας; Σε μια χώρα όπου δημοσιογράφοι, πολιτικοί και στελέχη της ΕΥΠ βρέθηκαν παρακολουθούμενοι, η απαίτηση από τους πολίτες να καταθέτουν ονοματεπώνυμο και ταυτότητα για να ασκούν κριτική στο διαδίκτυο αντιστρέφει επικίνδυνα τη σχέση πολίτη-εξουσίας. Δεν είναι ο πολίτης που χρειάζεται να αποδείξει την «καθαρότητά» του στο κράτος· είναι το κράτος που οφείλει να αποδείξει στον πολίτη ότι δεν θα κάνει κατάχρηση των στοιχείων του.
Το «αν δεν θέλουν να βάλουν τα στοιχεία τους, να μην ανοίξουν λογαριασμούς», όπως είπε ο υπουργός, είναι κατά βάση μια απειλή αποκλεισμού από τον δημόσιο διάλογο όσων δεν εμπιστεύονται ένα κράτος που έχει ήδη παραβιάσει την εμπιστοσύνη τους.
Η υποκρισία της «τοξικότητας»
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για «ανώνυμη, χυδαία τοξικότητα του διαδικτύου». Παραλείπει να αναφέρει ότι η πιο οργανωμένη τοξικότητα στην ελληνική σφαίρα του διαδικτύου είναι αυτή που εκπορεύεται από τα ίδια τα δίκτυα της Νέας Δημοκρατίας, τα προφίλ-τρολ τύπου «Ζούκοφ», η περιβόητη «Ομάδα Αλήθειας» κτλ, κτλ, οι συντονισμένες επιθέσεις σε δημοσιογράφους που τόλμησαν να ρωτήσουν για τις παρακολουθήσεις ή για τα Τέμπη. Αν η κυβέρνηση ήθελε πραγματικά να αντιμετωπίσει την «τοξικότητα», θα ξεκινούσε από τον κομματικό της μηχανισμό. Δεν χρειάζεται να αρθεί καμία ανωνυμία γι’ αυτό, οι ταυτότητες είναι ήδη γνωστές.
Πλατφόρμες που καταρρέουν από τα κλικ
Στη δε υλικοτεχνική διάσταση της πρότασης, το επιχείρημα του υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου ότι «οι πλατφόρμες διαθέτουν το know-how» είναι, ευγενικά, εκτός πραγματικότητας. Η ίδια κυβέρνηση δεν κατάφερε να κρατήσει όρθιες τις πλατφόρμες του Fuel Pass και του Κοινωνικού Τουρισμού όταν λίγες χιλιάδες πολίτες προσπάθησαν ταυτόχρονα να υποβάλουν αίτηση. Αυτό το κράτος, που οι ίδιες του οι εφαρμογές καταρρέουν στο πρώτο φόρτο, θα αναλάβει να διαχειρίζεται με ασφάλεια τα ταυτοποιημένα στοιχεία εκατομμυρίων χρηστών κοινωνικών δικτύων;
Άρση ασυλίας στη μη-προνομιακή πλειονότητα
Στην πραγματικότητα, αυτό που προτείνεται είναι μια de facto άρση ασυλίας, όχι των βουλευτών, όχι των κυβερνώντων, αλλά των απλών πολιτών απέναντι σε ένα κράτος που τους έχει δείξει επανειλημμένα ότι δεν θα διστάσει να κάνει χρήση των μέσων που του παρέχονται. Μια νομοθετική «πανοπλία» κατά των deepfake και της παραπληροφόρησης, που «τελεί υπό διαμόρφωση», είναι το ευγενικό περιτύλιγμα ενός μέτρου που στην ουσία επεκτείνει τη δυνατότητα της εξουσίας να αναγνωρίζει, να καταγράφει και ενδεχομένως να στοχοποιεί όποιον της εναντιώνεται.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
