Στο Βέλγιο, τα νέα επίσημα στοιχεία αποκάλυψαν αυτό που πολλοί ψιθυρίζουν και λίγοι τολμούν να πουν δημόσια… ότι το 60% των ανέργων στη χώρα δεν είναι Βέλγοι, αλλά αλλοδαποί. Και μάλιστα, από το 2025, 180.000 άτομα πρόκειται να χάσουν τα κοινωνικά τους επιδόματα, σύμφωνα με το Politico, καθώς η κυβέρνηση επιχειρεί να σταματήσει το κοινωνικό «αιματοκύλισμα» των επιδοτήσεων.
Ο υπουργός Απασχόλησης, Ντέιβιντ Κλαρίνβαλ, δεν έκρυψε την έκπληξή του, παραδεχόμενος ότι πολλοί (λαθρο)μετανάστες «δεν καταλαβαίνουν την γλώσσα» και «δυσκολεύονται να κατανοήσουν το θεσμικό σύστημα». Με απλά λόγια, δεν εργάζονται, δεν ενσωματώνονται, αλλά ζουν από τα επιδόματα των άλλων.
Οι νέοι κανόνες προβλέπουν ότι κανείς δεν θα μπορεί να λαμβάνει επίδομα ανεργίας για πάνω από δύο χρόνια, ενώ όσοι παραμένουν εκτός αγοράς εργασίας για πάνω από 20 χρόνια θα το χάσουν οριστικά. Το μέτρο θα εξοικονομήσει περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ για το βελγικό κράτος, χρήματα που μέχρι τώρα έφευγαν από τις τσέπες των φορολογουμένων για να συντηρούν έναν παράλληλο, αδρανή πληθυσμό.
Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα λόγια του καθηγητή Εργασιακής Οικονομίας του Πανεπιστημίου της Γάνδης, Στέιν Μπαερτ, ο οποίος τόνισε ότι περισσότεροι από τους μισούς μη Ευρωπαίους μετανάστες στο Βέλγιο είναι άνεργοι για πάνω από έναν χρόνο. Και μάλιστα, όπως είπε, μόνο η Ελλάδα εμφανίζει χειρότερη επίδοση, ένα σχόλιο που αποκαλύπτει πόσο βαθιά έχει ριζώσει η αποτυχία του πολυπολιτισμού που επιδιώκουν τα συστημικά κόμματα.
Το πιο τραγικό; Οι επόμενες γενιές των μεταναστών δεν δείχνουν κανένα σημάδι βελτίωσης. «Ακόμα και τα παιδιά τους δεν καταφέρνουν να καλύψουν το χάσμα», είπε ο Μπαερτ. Δηλαδή, ολόκληρες κοινότητες έχουν πλέον εθιστεί στο επίδομα, μετατρέποντας την πρόνοια σε κληρονομικό επάγγελμα.
Το ίδιο σκηνικό παρατηρείται και στη Γερμανία, όπου πάνω από τους μισούς ανέργους έχουν μεταναστευτικό υπόβαθρο, ενώ 62,5% των δικαιούχων πρόνοιας είναι ξένοι. Το συνολικό κόστος για τους Γερμανούς φορολογούμενους αγγίζει τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, τα αριστερά κόμματα ζητούν… κι άλλους μετανάστες. Ένα εκατομμύριο τον χρόνο, «γιατί είναι βιώσιμο», όπως λένε.
Η πραγματικότητα, όμως, φωνάζει πως ο πολυπολιτισμός δεν είναι πολιτική αλλά μια αποτυχία με κοινωνικό κόστος. Ενώ οι Ευρωπαίοι πολίτες πνίγονται στη φορολογία, δουλεύουν μέχρι τα 70 και βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν για το εξωτερικό, τα κράτη συνεχίζουν να συντηρούν έναν ξένο πληθυσμό που ούτε ενσωματώνεται ούτε συμμετέχει στην παραγωγή.
Η Ευρώπη, στην τυφλή της «ανεκτικότητα», έχει μετατραπεί σε φιλανθρωπικό ίδρυμα για τον κόσμο ολόκληρο. Και το χειρότερο; Κανείς από τους υπεύθυνους δεν έχει το θάρρος να πει την απλή αλήθεια, όταν η κοινωνική πρόνοια αντικαθιστά την εργασία, το έθνος πεθαίνε
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
