Η Ευρώπη και το σκιώδες εμπόριο μεταχειρισμένων ενδυμάτων: Από τη βιωσιμότητα στις εκπομπές άνθρακα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

 

Ο τομέας των μεταχειρισμένων ενδυμάτων στην Ευρώπη προβάλλεται ως ζωτικής σημασίας εργαλείο για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της παγκόσμιας βιομηχανίας μόδας.

Ωστόσο, μια ολοένα πιο περίπλοκη και διεθνής αγορά έχει μετατρέψει τη θεωρητικά «πράσινη» βιομηχανία σε μια πηγή σοβαρών περιβαλλοντικών και κοινωνικών προκλήσεων. Όμως  τα μεταχειρισμένα ρούχα διασχίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα, από την Ευρώπη σε κέντρα επεξεργασίας στο Πακιστάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και, συχνά, πίσω στην Ευρώπη, δημιουργώντας υψηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να προωθήσει την κυκλική μόδα μέσω νέων κανόνων για τα απόβλητα, αλλά εμπειρογνώμονες προειδοποιούν ότι η αναθεωρημένη οδηγία-πλαίσιο για τα απόβλητα (WFD) μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα. Η επιβολή μεγαλύτερης συλλογής και ανακύκλωσης ενδυμάτων χωρίς επαρκή υποδομή για επεξεργασία δημιουργεί κίνδυνο αύξησης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος αντί να το μειώνει.

Στην περιοχή Καταλονία της Ισπανίας, σε πολυσύχναστες αποθήκες, οι εργαζόμενοι ταξινομούν χιλιάδες ρούχα καθημερινά, κατηγοριοποιώντας πουκάμισα, πουλόβερ και τζιν ανάλογα με το μέγεθος, την ποιότητα και την κατάσταση. «Οι όγκοι είναι πλέον τεράστιοι. Η Ευρώπη απλώς δεν έχει την ικανότητα να τα επεξεργαστεί», δηλώνει ο Albert Alberich, διευθυντής της ισπανικής κοινωνικής επιχείρησης ModaRe.

Συνδυάζοντας   τελωνειακά έγγραφα, εμπορικά δεδομένα, ανάλυση αποτυπώματος άνθρακα και τοποθέτηση SmartTags σε δωρεά ρούχα, αποκαλύπτεται ένα εμπόριο έντονα ενεργοβόρο και αδιαφανές. Από χώρες της ΕΕ όπως Ισπανία, Ρουμανία και Ιταλία, τα υφάσματα στέλνονται σε κόμβους στο Πακιστάν και τα ΗΑΕ και σε ορισμένες περιπτώσεις επιστρέφουν στην Ευρώπη, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που αυξάνει τις εκπομπές CO₂.

ΑπόΠροςΤύπος μεταφοράςΣημαντικά Σχόλια
ΙσπανίαΠακιστάνΘαλάσσιο / ΑεροπορικόΚόμβος επεξεργασίας και ταξινόμησης
ΙταλίαΠακιστάνΘαλάσσιοΜεγάλη ποσότητα χαμηλής ποιότητας ρούχων
ΓαλλίαΗΑΕΘαλάσσιοΕπαναπροώθηση σε αφρικανικές αγορές
ΡουμανίαΜαρόκο / ΤυνησίαΘαλάσσιοΕπιλεγμένα υψηλής ποιότητας ρούχα
ΠακιστάνΝότια ΑφρικήΘαλάσσιοΕπανεξαγωγή από ειδικές οικονομικές ζώνες
ΗΑΕΕυρώπηΘαλάσσιο / ΑεροπορικόΟρισμένα ρούχα επιστρέφουν στην ΕΕ, αυξάνοντας το CO₂

 

Οι εταιρείες διαλογής αντιμετωπίζουν επίσης πιέσεις από την αγορά: οι γίγαντες της μόδας, όπως η Inditex και η H&M, αλλά και οι νεοεισερχόμενοι γρήγορης μόδας όπως οι Shein και Temu, έχουν κατακλύσει την αγορά με φθηνά ενδύματα μικρής διάρκειας, μειώνοντας την ποιότητα και δυσκολεύοντας την επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωση. Όπως επισημαίνει η Urška Trunk της μη κερδοσκοπικής Changing Markets Foundation, η παραγωγή χαμηλής ποιότητας ενδυμάτων οδηγεί σε αντικείμενα που δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ή να ανακυκλωθούν.

Η αποσύνδεση μεταξύ συλλογής και ζήτησης δημιουργεί έναν «εφιάλτη logistics». Κερδοσκοπικές εταιρείες διαλογής, όπως οι γερμανικές SOEX και TEXAID και η ισπανική Recuperalia, είτε έκλεισαν είτε κατέθεσαν αίτηση πτώχευσης, ενώ τα υπόλοιπα ρούχα εξάγονται εκτός Ευρώπης, κυρίως σε χώρες του Παγκόσμιου Νότου και ειδικές οικονομικές ζώνες στο Πακιστάν και τα ΗΑΕ, πριν επανεξαχθούν σε αφρικανικές αγορές μακριά από την εποπτεία της ΕΕ.

Με τη χρήση 28 SmartTags σε δωρεά ρούχα σε πέντε χώρες της ΕΕ (Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ρουμανία), διαπιστώθηκε ότι δώδεκα από αυτά εμφανίστηκαν σε χώρες όπως Μαρόκο, Τυνησία, Σερβία, Ινδία, Πακιστάν και ΗΑΕ, ενώ κάποια τελικά επέστρεψαν στην Ευρώπη, πολλαπλασιάζοντας τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και καταστρατηγώντας την έννοια της κυκλικότητας.

Γράφημα: Αποτύπωμα Άνθρακα ανά Τόνο Ρούχων

ΣτάδιοΜέση Απόσταση (χλμ)Εκπομπές CO₂ (kg/τόνο)
Ευρωπαϊκή αποθήκη → Κόμβος Πακιστάν6.500120
Ευρωπαϊκή αποθήκη → Κόμβος ΗΑΕ5.20095
Κόμβος Πακιστάν → Αφρική3.80070
Κόμβος ΗΑΕ → Αφρική4.00085
Κόμβος ΗΑΕ → Ευρώπη (επανεξαγωγή)5.500100

 

Η ΕΕ βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη πρόκληση: το όραμα της για βιώσιμη κυκλική μόδα μπορεί να καταρρεύσει υπό το βάρος των υπερβολικών όγκων, της έλλειψης διαφάνειας στην αλυσίδα εφοδιασμού και των εντατικών μεταφορών, με αποτέλεσμα μια βιομηχανία που διαφημίζεται ως «πράσινη» να γίνει πηγή εκπομπών και αθέμιτων πρακτικών. Η αληθινή βιωσιμότητα απαιτεί όχι μόνο νόμους και κανονισμούς, αλλά και δομικές αλλαγές στην παραγωγή, την ποιότητα και τη διαχείριση των ενδυμάτων, ώστε η κυκλική μόδα να γίνει πράγματι φιλική προς το περιβάλλον και την κοινωνία.

Η κατάσταση αυτή φέρνει στο προσκήνιο ερωτήματα για τον πραγματικό αντίκτυπο της κυκλικής μόδας στην Ευρώπη και τον κόσμο: Μπορεί η συλλογή και η επαναχρησιμοποίηση μεταχειρισμένων ενδυμάτων να μειώσει πραγματικά τις εκπομπές και τα απόβλητα, ή απλώς δημιουργεί μια μεγαλύτερη, πιο περίπλοκη και αδιαφανή αλυσίδα που μεταφέρει το περιβαλλοντικό βάρος σε άλλες χώρες; Η απάντηση θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον της μόδας αλλά και την αξιοπιστία των πράσινων πολιτικών της ΕΕ.