Η «ευαισθησία» του ΟΑΣΘ με χορηγία… Μητσοτάκη: ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΛΟΑΤΚΙ+ στις στάσεις

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Στις στάσεις του ΟΑΣΘ έχουν εγκατασταθεί οθόνες που μεταδίδουν διαφημιστικά και «ενημερωτικά» μηνύματα για τα δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, την ορατότητα και την «υποστήριξη» της κοινότητας. Την ίδια ώρα, οι πολίτες περιμένουν λεωφορεία με καθυστερήσεις, τα δρομολόγια αραιώνουν και η καθημερινή μετακίνηση στην πόλη μετατρέπεται σε Γολγοθά.

Η εικόνα είναι χαρακτηριστική της προτεραιότητας που δίνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη: όχι στην ουσιαστική βελτίωση των δημόσιων μεταφορών, αλλά στην προβολή μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής ατζέντας. Χρήματα που θα μπορούσαν να πήγαιναν σε συντήρηση οχημάτων, πρόσληψη προσωπικού ή απλώς στην αύξηση των δρομολογίων, δαπανώνται για να εμφανίζονται στις οθόνες των στάσεων μηνύματα που προωθούν θέματα ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Πηγές του ΟΑΣΘ επιβεβαιώνουν ότι οι οθόνες αυτές λειτουργούν ως πλατφόρμα «ευαισθητοποίησης» του κοινού. Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό και σκληρό: Σε μια πόλη όπου οι ηλικιωμένοι περιμένουν όρθιοι κάτω από τον ήλιο ή τη βροχή, σε μια Θεσσαλονίκη που ταλαιπωρείται από κυκλοφοριακό χάος και υποβαθμισμένες συγκοινωνίες εδώ και χρόνια, ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του ΟΑΣΘ να γίνεται φορέας ιδεολογικής προπαγάνδας;

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που διαρκώς επικαλείται «εκσυγχρονισμό» και «ευρωπαϊκές πρακτικές», επιλέγει να εισάγει στα μέσα μαζικής μεταφοράς μια ατζέντα που διχάζει την κοινωνία αντί να λύσει τα πραγματικά της προβλήματα. Την ώρα που οι πολίτες διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, την έλλειψη προσωπικού στον ΟΑΣΘ, τις καμένες μηχανές λεωφορείων και την αδυναμία του συστήματος να ανταποκριθεί στις ανάγκες της πόλης, η διοίκηση του Οργανισμού – υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών – βρίσκει χρόνο και πόρους για καμπάνιες ΛΟΑΤΚΙ+.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δείχνει τέτοιες προτεραιότητες. Από τα σχολεία μέχρι τα μέσα μεταφοράς, η «συμπερίληψη» έχει αναχθεί σε υπέρτατη αξία, συχνά σε βάρος της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής των πολλών. Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης δεν ζητούν από τις στάσεις να γίνουν χώροι «ευαισθητοποίησης». Ζητούν να φτάνει το λεωφορείο στην ώρα του.