Ενώ τα κουβανικά στρατεύματα πέθαναν προστατεύοντας τον Μαδούρο, οι Ρώσοι πράκτορες διέφυγαν αθόρυβα, αποκαλύπτοντας μια εκπληκτική προδοσία. Η Ρωσία είχε στείλει ένα απόσπασμα στρατιωτών Wagner για να προστατεύσει τον Μαδούρο και να διατηρήσει το καθεστώς άθικτο, αφήνοντας ορισμένους να αναρωτιούνται τι είχαν απογίνει οι ρωσικές δυνάμεις στη Βενεζουέλα.
Ωστόσο, μετά την ειδική επιχείρηση των ΗΠΑ, κατέστη σαφές ότι ενώ κάποιοι είχαν αγωνιστεί για να προστατεύσουν τον Μαδούρο μέχρι το πικρό τέλος, άλλοι απλώς τον είχαν αφήσει στην άκρη σε μια ταπεινωτικά αποτυχημένη επιχείρηση. Το ρωσικό απόσπασμα που στάθμευε στη Βενεζουέλα ήταν μεγαλύτερο από ό,τι πολλοί υπέθεσαν, με περισσότερους από 120 Ρώσους να συνδέονται με την επίλεκτη Ρωσική Κεντρική Διεύθυνση Πληροφοριών. Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτό το απόσπασμα υπερείχε ακόμη και από τις κουβανικές δυνάμεις που εμπλέκονταν άμεσα στην προστασία του ίδιου του Νικολάς Μαδούρο.
Ενώ η Κούβα παρείχε τεχνογνωσία αντικατασκοπείας και επιβίωσης του καθεστώτος, η Ρωσία παρείχε την τεχνολογική ραχοκοκαλιά: εκπαιδευτές μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ομάδες πληροφοριών σημάτων, μονάδες ηλεκτρονικής επιτήρησης και τους δικούς τους ειδικούς προστασίας του καθεστώτος. Ένας σημαντικός αριθμός είχε προηγούμενη πολεμική εμπειρία στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων βετεράνων της πρώην ομάδας Wagner και άλλων σχηματισμών. Στην πράξη, Ρώσοι πράκτορες σχημάτισαν το τελικό αμυντικό στρώμα γύρω από τον Maduro, υπογραμμίζοντας πόσο εξαρτημένο είχε γίνει το Καράκας από τη Μόσχα και πόσο ταπεινωτική ήταν στην πραγματικότητα η αποτυχία. Η επιλογή ηγεσίας για το ρωσικό απόσπασμα εξηγεί πολλά από τα όσα ακολούθησαν, καθώς διοικούνταν από τον Στρατηγό Oleg Makarevich, έναν ατιμασμένο αξιωματικό που εξορίστηκε σιωπηλά από την επικαιρότητα μετά από αποτυχίες στην πρώτη γραμμή στην Ουκρανία.
Συνδεόμενος παλαιότερα με την ομάδα του Ντνίπρο, η οποία απέτυχε να επιτύχει τους στόχους της στην αρχική φάση της πλήρους εισβολής, ο Μακάρεβιτς απομακρύνθηκε μετά από διαδοχικές ρωσικές καταστροφές, με την απώλεια της Χερσώνας να είναι η πιο σημαντική, καθώς ήταν η μόνη περιφερειακή πρωτεύουσα που οι Ρώσοι κατάφεραν να κατακτήσουν. Με κατηγορίες για ψευδή αναφορά που ανάγκασαν την επανατοποθέτησή του στο Καράκας, αυτή δεν ήταν προαγωγή αλλά μάλλον διάθεση. Η Βενεζουέλα δεν αντιμετωπίστηκε ως θέατρο προτεραιότητας και έγινε τόπος συνταξιοδότησης για τους παραγκωνισμένους διοικητές της, και το μήνυμα της Ρωσίας ήταν σαφές: η επιρροή θα διατηρούνταν φθηνά, με ελάχιστο πολιτικό ρίσκο και χωρίς δέσμευση κορυφαίων ταλέντων.
Η έλλειψη ρωσικής ηγεσίας εκδηλώθηκε, κατά τη διάρκεια της αμερικανικής επιχείρησης στο Καράκας, καθώς όταν οι αμερικανικές δυνάμεις χτύπησαν, το ρωσικό προσωπικό δεν επέδειξε καμία αντίσταση.
Δεν υπήρξε συντονισμένη άμυνα, καμία προσπάθεια για την ασφάλεια βασικών τοποθεσιών και καμία προσπάθεια ενσωμάτωσης με μονάδες της Βενεζουέλας μόλις κατέρρευσε η αεράμυνα, με τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ να αστειεύεται ακόμη και ότι τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας που υπήρχαν δεν λειτουργούσαν τόσο καλά. Καθώς οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις επιχειρήσεων Delta κινήθηκαν, το ρωσικό απόσπασμα απαγκιστρώθηκε σχεδόν αμέσως, εγκαταλείποντας τις θέσεις του και σιωπώντας στον ασύρματο.
Ως αποτέλεσμα, ενώ το κουβανικό απόσπασμα υπέστη μεγάλες απώλειες υπερασπιζόμενο τον Μαδούρο μέχρι θανάτου, καμία από τις απώλειες δεν ήταν ρωσική, όχι λόγω τακτικής ευφυΐας, αλλά μάλλον επειδή οι δυνάμεις της Μόσχας απέφυγαν εντελώς την αντιπαράθεση.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
