Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια κατάσταση που περισσότερο μοιάζει με υποχώρηση παρά με σταθερή ανάκαμψη, δεν πρόκειται απλώς για κάποια «κρυμμένα καλά σημάδια», αλλά για βαθιά προβλήματα που αγγίζουν την καθημερινότητα της πλειοψηφίας των πολιτών.
Παρά τον ενθουσιασμό που μεταδίδεται από επίσημα στοιχεία περί ανάπτυξης, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο πραγματικός μισθός και η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών δεν έχουν ανακτήσει το χαμένο έδαφος και το κόστος ζωής, με τιμές σε ενέργεια, στέγαση και βασικά αγαθά, έχει αυξηθεί σημαντικά, πολύ περισσότερο απ’ όσο προβλέπονταν. Η ανεργία, αν και υποχωρεί στατιστικά, περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό υποαπασχολούμενων και επισφαλώς απασχολούμενων, πολλοί εργάζονται με προσωρινά συμβόλαια, χαμηλές αμοιβές και χωρίς προστασία.
Το δημόσιο χρέος παραμένει υπερβολικά υψηλό, σε ποσοστά πάνω από το 145-150 % του ΑΕΠ, καθιστώντας κάθε νέα δανειακή δαπάνη επικίνδυνη και περιορίζοντας τις επιλογές πολιτικής σε περιόδους κρίσης. Το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών μεγαλώνει, η χώρα εισάγει περισσότερα απ’ ό,τι εξάγει, κάτι που σημαίνει μετακίνηση χρημάτων προς τα έξω και εξάρτηση από εξωτερικούς πόρους και επενδύσεις.
Ακόμα πιο σημαντικό: η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει χαμηλή σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα εργασιακά δικαιώματα και οι συνθήκες εργασίας επιδεινώνονται, ενώ μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αισθάνονται ότι οι μεταρρυθμίσεις υπηρετούν περισσότερο τα συμφέροντα κεφαλαίου παρά της πλειοψηφίας.
Εν ολίγοις: υπάρχει «ανάκαμψη» στα χαρτιά και στις στατιστικές, αλλά για τον πολίτη, η καθημερινή ζωή παραμένει βαριά, με το κόστος ζωής να στραγγαλίζει, τα εισοδήματα να σημειώνουν καθυστερήσεις, τις αρρυθμίες στην αγορά εργασίας να αυξάνονται, και το κοινωνικό κόστος να βαραίνει.
Καλτσίδης Γεώργιος – Πτυχιούχος Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
