Εάν οι ΗΠΑ αναλάβουν την βελτιστοποίηση του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος της ΕΕ, της στρατιωτικής εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics) και άλλων αμυντικών ζητημάτων, με σκοπό να «επισκιάσουν συντριπτικά» τις αντίστοιχες ικανότητες της Ρωσίας, τότε η πρόκληση που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει η Μόσχα στα δυτικά της σύνορα ίσως να θυμίσει εκείνη του Ιουνίου του 1941.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ επανέλαβε την πάγια πολιτική της χώρας του σε πρόσφατη συνέντευξή του, όταν δήλωσε στον συνομιλητή του ότι, «Δεν πρόκειται να επιτεθούμε σε κανένα τμήμα της Ευρώπης. Δεν έχουμε απολύτως κανένα λόγο να το κάνουμε. Και αν η Ευρώπη επιλέξει να υλοποιήσει τις απειλές της και να προετοιμαστεί για πόλεμο εναντίον μας αρχίζοντας να επιτίθεται στη Ρωσία, ο πρόεδρος έχει πει ότι δεν θα πρόκειται για μια ειδική στρατιωτική επιχείρηση από την πλευρά μας, αλλά για μια πλήρους κλίμακας στρατιωτική απάντηση με όλα τα διαθέσιμα στρατιωτικά μέσα, σύμφωνα με τα δογματικά έγγραφα για το ζήτημα αυτό».
Για να γίνουμε πιο σαφείς, η Ρωσία δεν είχε ποτέ σχέδια να ρισκάρει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο εισβάλλοντας στις χώρες της Βαλτικής ή/και στην Πολωνία, οι εχθρικοί πληθυσμοί των οποίων θα αποτελούσαν ούτως ή άλλως μια διαρκή απειλή ασφαλείας σε περίπτωση οποιασδήποτε κατοχής. Κάθε αντίθετος ισχυρισμός αποτελεί απλώς αντανάκλαση αυτού που θα μπορούσε να περιγραφεί ως τραύμα από τις πιο σκοτεινές περιόδους της κοινής τους ιστορίας με τη Ρωσία, οι λεπτομέρειες του οποίου ξεφεύγουν από το πλαίσιο της παρούσας ανάλυσης. Αρκεί να γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως βάση στους ισχυρισμούς περί επιθετικού ρωσικού ρεβανσισμού απέναντί τους.
Τούτου λεχθέντος, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Πολωνία και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ θέτουν γενικότερα αξιόπιστες απειλές για την ασφάλεια της Ρωσίας. Ωστόσο, η φύση αυτών των απειλών εξελίσσεται και ο, συνήθως προσεκτικός, Πούτιν δεν πρόκειται να εγκρίνει ένα πρώτο χτύπημα διακινδυνεύοντας να πυροδοτήσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πριν από την ανάπτυξη των ρωσικών υπερηχητικών πυραύλων, οι αμερικανικές υποδομές αντιπυραυλικής άμυνας στην Πολωνία υπονόμευαν τις ικανότητες της Ρωσίας για ένα πυρηνικό ανταποδοτικό πλήγμα, ωστόσο τα προαναφερθέντα όπλα έχουν έκτοτε αποκαταστήσει τη στρατηγική ισορροπία εξουδετερώνοντας αυτή την απειλή.
Η πιο πρόσφατη απειλή για τη Ρωσία, προερχόμενη από την Πολωνία, αφορά την πρωτοφανή στρατιωτική της ανάπτυξη, η οποία την έχει οδηγήσει στο να διοικεί τον μεγαλύτερο στρατό της ΕΕ με πάνω από 215.000 στρατιώτες. Στα σχέδιά της περιλαμβάνεται η αύξηση της δύναμης αυτής σε 300.000 έως το 2030 και σε μισό εκατομμύριο έως το 2039 (εκ των οποίων οι 200.000 θα είναι έφεδροι). Παράλληλα, «η Γερμανία ανταγωνίζεται την Πολωνία για το ποιος θα ηγηθεί της ανάσχεσης της Ρωσίας», την ώρα που η ΕΕ ανακοίνωσε πέρυσι το «Σχέδιο Επανεξοπλισμού της Ευρώπης» ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ. Όλες αυτές οι εφεδρείες θα φτάσουν ταχύτατα στα ρωσο-λευκορωσικά σύνορα χάρη στη «στρατιωτική Σένγκεν».
Ο όρος αυτός αναφέρεται στο σύμφωνο που υπογράφηκε στις αρχές του 2024 μεταξύ της Ολλανδίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας για τη διευκόλυνση της μετακίνησης στρατευμάτων και εξοπλισμού πέρα από τα σύνορά τους, με σχέδια να ενταχθούν σε αυτό σύντομα το Βέλγιο και η Γαλλία. Η Ανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ στρατιωτικοποιείται επίσης ραγδαία, όχι μόνο όσον αφορά τον διπλασιασμό των εξοπλιστικών προμηθειών και τον αριθμό των νεοσύλλεκτων, αλλά και σε επίπεδο φυσικών υποδομών. Η «Αμυντική Γραμμή της ΕΕ», η οποία ενώνει την «Αμυντική Γραμμή της Βαλτικής» με την «Ανατολική Ασπίδα» της Πολωνίας, μετατρέπεται γρήγορα σε ένα νέο Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Το πιο δυσοίωνο είναι ότι η Στρατηγική Εθνικής Άμυνας της εποχής «Τραμπ 2.0» διακηρύσσει πως «το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ επισκιάζει συντριπτικά τη Ρωσία σε οικονομική κλίμακα, πληθυσμό και, κατ’ επέκταση, σε λανθάνουσα στρατιωτική ισχύ». Το μόνο που μένει είναι η σωστή διαχείριση όλων αυτών των δεδομένων, προκειμένου να περιοριστεί πιο αποτελεσματικά η Μόσχα. Αν και η Ρωσία κερδίζει προς το παρόν τον «αγώνα της εφοδιαστικής αλυσίδας» και τον «πόλεμο φθοράς» με το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να διατηρήσει το προβάδισμά της. Η πιθανή «συρρίκνωση» των δυνατοτήτων της απέναντι σε αυτές της ΕΕ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε υπαρξιακή απειλή, εάν ξεσπάσει ποτέ μια τέτοια σύγκρουση.
Έχοντας ακριβώς αυτό το σενάριο κατά νου, ο Λαβρόφ άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι η Ρωσία θα χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα ως απάντηση σε οποιαδήποτε υποθετική εισβολή της ΕΕ. Εάν οι ΗΠΑ επιβλέψουν τη βελτιστοποίηση του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος της ΕΕ, της στρατιωτικής εφοδιαστικής αλυσίδας και άλλων αμυντικών ζητημάτων, τότε η πρόκληση που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει η Ρωσία στα δυτικά της σύνορα ίσως να θυμίσει εκείνη του Ιουνίου του 1941. Σε αντίθεση με τότε, όμως, η Ρωσία είναι πλέον μια πυρηνική υπερδύναμη και αυτό ίσως είναι ο μοναδικός παράγοντας που αποτρέπει την ΕΕ από το να εισβάλει στη χώρα.
Γράφει ο Andrew Korybko
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
