Η «δημοσιονομική πειθαρχία» που ξεκληρίζει ασθενείς…

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η φαρμακευτική αγορά στην Ελλάδα βρίσκεται σε πλήρη ασφυξία και το όλο πρόβλημα έχει όνομα: «clawback».

Το αδηφάγο σύστημα αυτόματης επιστροφής χρημάτων που επιβάλλει το υπουργείο Υγείας στις φαρμακευτικές εταιρείες έχει εξελιχθεί σε μηχανισμό στραγγαλισμού των καινοτόμων θεραπειών και, κατ’ επέκταση, των ασθενών.

Ο υπουργός Υγείας, Αδ. Γεωργιάδης, έχει βάλει τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις σε έναν αέναο κύκλο περικοπών και απολύσεων, με τις ελληνικές και πολυεθνικές εταιρείες να καλούνται να επιστρέψουν υπέρογκα ποσά κάθε φορά που ξεπερνάται ο προϋπολογισμός των 2,5 δισ. ευρώ για φάρμακα.

Το αποτέλεσμα; Καινοτόμα φάρμακα που σώζουν ζωές εξαφανίζονται από την αγορά ή δεν εισάγονται καν, με τους ασθενείς να πληρώνουν το τίμημα.

Και όσο η κυβέρνηση παριστάνει πως «στηρίζει» την ανάπτυξη και τις επενδύσεις, οι πραγματικές συνέπειες είναι οδυνηρές: χιλιάδες ασθενείς με χρόνιες και βαριές παθήσεις στερούνται πρόσβαση σε νέες θεραπείες, καθώς γραφειοκρατικά εμπόδια και καθυστερήσεις στον ΕΟΠΥΥ και το ΙΦΕΤ κάνουν το ελληνικό σύστημα υγείας ένα απροσπέλαστο τείχος.

Παρά τις διακηρύξεις του υπουργού ότι η Ελλάδα πρωτοπορεί στην εισαγωγή καινοτόμων φαρμάκων, τα επίσημα στοιχεία διαψεύδουν κάθε αισιοδοξία: μόνο ένα στα πέντε νέα φάρμακα που εγκρίνονται από την Ευρώπη καταφέρνει να φτάσει στους Έλληνες ασθενείς με κανονική πρόσβαση.

Η πρόσφατη σύσκεψη που συγκάλεσε ο ίδιος ο Αδωνις για να «ηρεμήσει τα πνεύματα» δεν έφερε τίποτα περισσότερο από αόριστες δεσμεύσεις και θεωρητικές προσεγγίσεις, χωρίς συγκεκριμένα μέτρα ή δεσμεύσεις για αύξηση της χρηματοδότησης.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Τι θα γίνει όταν στερέψουν και τα τελευταία αποθέματα από το Ταμείο Ανάκαμψης; Θα συνεχίσει η κυβέρνηση να τσαλαπατά τα δικαιώματα των ασθενών και να αφήνει τον φαρμακευτικό κλάδο να αιμορραγεί, ή επιτέλους θα αναλάβει τις ευθύνες της και θα επενδύσει ουσιαστικά στην υγεία;

Η απάντηση φαντάζει δυσοίωνη, καθώς το μόνο που φαίνεται να ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι να εξισορροπεί αριθμούς και κονδύλια, θυσιάζοντας ζωές και ελπίδες στο βωμό του οικονομικού κόστους.