«Η ΔΕΞΙΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΠΟΙΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ…» – ΤΟ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΒΑΤΕΡΛΩ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΟ «ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΑ» ΤΟΥ PREDATOR

Η υπόθεση του Predator δεν συνιστά απλώς άλλο ένα σκάνδαλο συγκάλυψης. Η δημόσια παρέμβαση του δικηγόρου των θυμάτων, Ζαχαρία Κεσσέ, ρίχνει φως σε μια επικίνδυνη θεσμική εκτροπή. Οι εξόφθαλμες αντιφάσεις μεταξύ των ανώτατων εισαγγελικών λειτουργών δεν προδίδουν απλώς ασυνεννοησία στην επιχειρηματολογία της αρχειοθέτησης. Αναδεικνύουν κάτι πολύ πιο σκοτεινό: την έμμεση νομιμοποίηση της κατασκοπείας. Το διακύβευμα είναι βαθιά δημοκρατικό. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπήρξαν παρακολουθήσεις, αλλά το κατά πόσο ο ίδιος ο Άρειος Πάγος, μέσω αυτών των δικονομικών ακροβασιών, τις επέτρεψε και τις νομιμοποίησε, παρέχοντας θεσμική ομπρέλα σε παρακρατικές πρακτικές.

Η «Σκυταλοδρομία» των Εισαγγελικών Αντιφάσεων

Ο Άρειος Πάγος βρίσκεται εγκλωβισμένος στις ίδιες του τις αποφάσεις, με τρεις διαφορετικούς εισαγγελείς να αλληλοαναιρούνται στην προσπάθειά τους να μην αγγίξουν τον πυρήνα του σκανδάλου.

Η υπόθεση αφορά πέντε πρόσωπα-κλειδιά (Merom Harpaz, Einat Semama, Δημήτριο Ξυπτερά, Ιωάννη Τουμπή και Ιωάννη Μπόλιαρη)

• Η προσέγγιση Μπακέλα. Αρνείται να τους εξετάσει ως μάρτυρες, με τη δικαιολογία ότι αν στο μέλλον κατηγορηθούν, η ένορκη κατάθεσή τους δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον τους. Το κενό: Αν υπάρχει τόσο σοβαρή υποψία ενοχής που απαγορεύει τη μαρτυρία, γιατί δεν κλήθηκαν άμεσα ως ύποπτοι;

• Η προσέγγιση Ζήση. Στην ίδια υπόθεση, έπραξε ακριβώς το αντίθετο. Κάλεσε ως μάρτυρες πρόσωπα (όπως οι Γρ. Δημητριάδης και Π. Κοντολέων) που είχαν ήδη μηνυθεί, υποστηρίζοντας την εντελώς αντίθετη δικονομική άποψη, ότι η εξέταση επιτρέπεται κανονικά.

• Η προσέγγιση Τζαβέλλα. Είχε κρίνει νωρίτερα για τα ίδια ακριβώς πέντε πρόσωπα ότι δεν υφίσταται καμία ένδειξη ποινικής εμπλοκής.

Το αδιέξοδο είναι απόλυτο: Ο ένας εξετάζει ακόμη και τους μηνυθέντες, ο δεύτερος κρίνει τους πέντε ως απόλυτα “καθαρούς”, και ο τρίτος αρνείται να τους εξετάσει γιατί τους θεωρεί δυνητικά ένοχους. Η δικαιοσύνη αυτο-ακυρώνεται, επιβεβαιώνοντας πως μοναδικός στόχος είναι η αποφυγή της ουσιαστικής έρευνας.

Ανάρτηση του Ζαχαρία Κεσσέ

Η σκυταλοδρομία συγκάλυψης απαιτεί, τουλάχιστον, στοιχειώδη συνεννόηση στην επιχειρηματολογία. Διαφορετικά, ο ένας Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου καταλήγει να αναιρεί τον άλλον.

Ο κ. Μπακέλας αρνείται να εξετάσει ως μάρτυρες τους Merom Harpaz, Einat Semama, Δημήτριο Ξυπτερά, Ιωάννη Τουμπή και Ιωάννη Μπόλιαρη, με το επιχείρημα ότι, εφόσον ενδέχεται να εμπλέκονται στις διερευνώμενες πράξεις, οι ένορκες καταθέσεις τους δεν θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν εναντίον τους εάν αργότερα κατηγορούνταν.

Μόνο που στην ίδια υπόθεση ο κ. Ζήσης είχε κάνει ακριβώς το αντίθετο: εξέτασε ενόρκως ως μάρτυρες ακόμη και πρόσωπα που είχαν ήδη ρητά μηνυθεί από θύμα του Predator, μεταξύ αυτών τον Γρηγόρη Δημητριάδη, Παναγιώτη Κοντολέοντα και Αιμίλιο Κοσμίδη. Η δικονομική θέση ήταν τότε σαφής: η εξέταση επιτρέπεται και, εάν αργότερα ασκηθεί δίωξη, η κατάθεση απλώς δεν αξιοποιείται σε βάρος τους.

Και το παράδοξο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Για τα ίδια πέντε πρόσωπα, η προηγούμενη εισαγγελική κρίση του κ. Τζαβέλλα είχε δεχθεί ότι δεν είχε προκύψει αποδεικτικό στοιχείο ποινικής εμπλοκής τους και, ακριβώς γι’ αυτό, δεν συνέτρεχε λόγος ανάσυρσης της δικογραφίας ως προς αυτούς.

Έχουμε λοιπόν ένα πραγματικό δικονομικό θαύμα: ο Ζήσης εξετάζει ως μάρτυρες ακόμη και ήδη μηνυθέντες. Ο Τζαβέλλας κρίνει ότι για τους πέντε δεν προκύπτει ποινική εμπλοκή. Και ο Μπακέλας αρνείται να τους εξετάσει επειδή μπορεί να προκύψει ποινική εμπλοκή.

Αν, όμως, ο κ. Μπακέλας θεωρεί την πιθανότητα εμπλοκής τους τόσο σοβαρή ώστε να αποκλείει ακόμη και τη μαρτυρική εξέτασή τους, γιατί δεν τους κάλεσε ως υπόπτους για παροχή εξηγήσεων; Αυτό ακριβώς είναι το αδιέξοδο που δημιουργεί η δική του αιτιολογία. Στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, λοιπόν, καλό θα ήταν την επόμενη φορά να συνεννοούνται τουλάχιστον ως προς την επιχειρηματολογία της συγκάλυψης. Γιατί όταν ο Ζήσης διαψεύδει τον Μπακέλα και ο Μπακέλας τον Τζαβέλλα, το μόνο που τελικά αποδεικνύεται με συνέπεια είναι η προσπάθεια να μη διερευνηθούν τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Επειδή, λοιπόν, προφανώς διέφυγε της προσοχής τους η μεταξύ τους αυτή παραδοξότητα, ανεβάζω και τα επίμαχα αποσπάσματα των ίδιων των εισαγγελικών κρίσεων. Ίσως έτσι, στην επόμενη πράξη της υπόθεσης, καταφέρουν τουλάχιστον να συνεννοηθούν ως προς την επιχειρηματολογία της συγκάλυψης.

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΥΠΟΚΛΟΠΩΝ: ΚΕΣΣΕΣ ΚΑΤΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ – «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ»

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΑ ΑΤΜ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ Κ’ ΒΑΦΤΙΖΕΙ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ… ΤΡΑΠΕΖΕΣ!