Η Απογύμνωση της Ισχύος: Όταν η Ελληνική Κρίση έγινε «Πληροφορία» στα Emails των Thomas και Epstein

Τον Μάρτιο του 2012, ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στο ναδίρ της οικονομικής της κρίσης, μια σειρά από emails μεταξύ του τότε δημοσιογράφου των New York Times, Landon Thomas Jr., και του Jeffrey Epstein, φέρνει στο φως μια άγνωστη πτυχή της σχέσης μεταξύ διεθνών Μέσων και παρασκηνιακής εξουσίας. Η αλληλογραφία αυτή υπερβαίνει τα όρια μιας απλής δημοσιογραφικής έρευνας· αποτελεί μια καταγραφή της κυνικής αντιμετώπισης μιας εθνικής τραγωδίας ως πεδίου για την απόκτηση επιρροής.

Η Ελλάδα ως Αντικείμενο «Εξόρυξης»

Στα έγγραφα της 27ης Μαρτίου 2012, ο Landon Thomas Jr. προσεγγίζει τον Epstein με γλώσσα που υποδηλώνει μια ψυχρή, σχεδόν εργαλειακή οπτική. Χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα ως μια «χώρα που πεθαίνει» (dying country), η εστίασή του στρέφεται αποκλειστικά στον εντοπισμό του ελληνικού πλούτου και των διασυνδέσεών του με διεθνή κεφάλαια, όπως το «Dubai money».

Κεντρικό πρόσωπο της αναζήτησης είναι ο Κωνσταντίνος Αλέξανδρος Γουλανδρής. Ο Thomas ζητά από τον Epstein να επιβεβαιώσει την οικονομική ισχύ και τις επαφές του συγκεκριμένου προσώπου, αναζητώντας μια «γωνία» για το ρεπορτάζ του σχετικά με τη στάση των Ελλήνων δισεκατομμυριούχων απέναντι στην κρίση.

Η Ανατροπή των Ρόλων: Δημοσιογραφία στην Υπηρεσία του Παρασκηνίου;

Η δυναμική της συνομιλίας ανατρέπει την παραδοσιακή σχέση δημοσιογράφου-πηγής, υποδηλώνοντας μια σχέση εξάρτησης.

Παρατηρούμε  αναζήτηση καθοδήγησης. Μετά τη λακωνική απάντηση του Epstein ότι ο Γουλανδρής είναι απλώς «ένας από πολλούς» (One of many), ο Thomas επανέρχεται άμεσα ρωτώντας: «Έχεις ονόματα για μένα;» (Got any names for me?).

Αλλα και  Ιεραρχία της Πληροφορίας, όταν η απάντηση του Epstein υποδεικνύει μια απαξιωτική κυριαρχία. Υποβαθμίζοντας τον στόχο της έρευνας, ωθεί τον δημοσιογράφο να βασιστεί στην προσωπική του «ατζέντα» για τον εντοπισμό των επόμενων στόχων.

Τέλος είναι άξια αναφοράς η Νομιμοποίηση της Ελίτ  καθώς μέσα από αυτή τη συναλλαγή, ο Epstein αποκτά τη δυνατότητα να υποδεικνύει έμμεσα ποια πρόσωπα θα βρεθούν στο επίκεντρο της δημοσιότητας ενός παγκόσμιου οργανισμού όπως οι New York Times.

Τα Προφίλ των «Κυνηγών»

Έτσι λοιπόν μέσα από τα έγγραφα διαφαινεται από τη μια  ο Landon Thomas Jr., δηλαδή ο επαγγελματίας που χρησιμοποιεί δραματικούς τόνους για να εξασφαλίσει πρόσβαση σε κλειστούς κύκλους. Από την άλλη, ο κυνικός μεσάζοντας Jeffrey Epstein, ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα με ελάχιστες λέξεις, αντιμετωπίζοντας τον πλούτο και τους διαχειριστές του ως αναλώσιμα πιόνια σε μια παγκόσμια σκακιέρα.

 Η Πλήρης Απογύμνωση

Αυτά τα έγγραφα αποτελούν μνημείο κυνισμού. Σε μια στιγμή που μια ολόκληρη κοινωνία κατέρρεε, η ανταλλαγή ονομάτων δισεκατομμυριούχων γινόταν με την άνεση μιας καθημερινής τραπεζικής συναλλαγής. Η αίσθηση ότι η δημοσιογραφική ιδιότητα χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο ενισχύεται από την απουσία ηθικού φραγμού στη χρήση της κρίσης ως «δόλωμα» για την εξυπηρέτηση αμοιβαίων συμφερόντων.

Το χρονικό αυτό απογυμνώνει τον κόσμο των επιχειρήσεων και του μεγάλου χρήματος από κάθε προσωπείο κοινωνικής προσφοράς. Όταν η εξουσία συνομιλεί πάνω από τα συντρίμμια μιας οικονομίας, η κρίση παύει να είναι ανθρώπινη τραγωδία και μετατρέπεται σε πεδίο οικονομικής κατασκοπείας.

Η ερώτηση «Έχεις ονόματα για μένα;» και η απάντηση «Ένας από πολλούς» αποδεικνύουν ότι για την ελίτ αυτή, τα έθνη είναι απλώς μεταβλητές σε μια εξίσωση κέρδους. Πίσω από τη λάμψη των δισεκατομμυρίων και το κύρος των τίτλων, κρύβεται μια παγερή αδιαφορία για οτιδήποτε δεν μπορεί να μετατραπεί σε πληροφορία ή μέσο επικυριαρχίας.