Η «ανύπαρκτη» ασθένεια που διχάζει τον Καναδά: 500 ασθενείς, ένας γιατρός και ένα επιστημονικό αδιέξοδο

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια μικρή επαρχία του Καναδά, το New Brunswick, εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια μια από τις πιο αμφιλεγόμενες ιατρικές υποθέσεις της χώρας. Περίπου 500 άνθρωποι διαγνώστηκαν με ένα φερόμενο «νευρολογικό σύνδρομο άγνωστης αιτίας», μια μυστηριώδη πάθηση του εγκεφάλου με ποικίλα και συχνά βαριά συμπτώματα. Όμως, μετά από χρόνια ανησυχίας, φόβου και δημόσιας αντιπαράθεσης, κορυφαίοι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ασθένεια πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ ως ενιαία νόσος.

Η υπόθεση ξεκίνησε το 2019, όταν ο νευρολόγος Alier Marrero παρατήρησε ασθενείς με συμπτώματα που θύμιζαν τη θανατηφόρα νόσο Creutzfeldt-Jakob, χωρίς όμως να επιβεβαιώνονται εργαστηριακά. Με την πάροδο του χρόνου, ο αριθμός των περιστατικών αυξήθηκε δραματικά και τα συμπτώματα έγιναν όλο και πιο ετερόκλητα: άνοια, παραισθήσεις, σπασμοί, απώλεια κινητικών και γνωστικών λειτουργιών. Για πολλούς ασθενείς και τις οικογένειές τους, ο Marrero έγινε το μοναδικό στήριγμα, ένας γιατρός που τους άκουγε και αναγνώριζε τον πόνο τους.

Αρχικά, ομοσπονδιακοί επιστημονικοί φορείς έδειξαν ενδιαφέρον και προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν εκτεταμένη έρευνα, ενώ εξετάστηκε σοβαρά το ενδεχόμενο περιβαλλοντικής δηλητηρίασης, ακόμη και από φυτοφάρμακα όπως η γλυφοσάτη. Ωστόσο, η κυβέρνηση του New Brunswick διέκοψε τη συνεργασία και αρνήθηκε τα κονδύλια, προκαλώντας καχυποψία και κατηγορίες περί συγκάλυψης.

Το 2025, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό JAMA λειτούργησε ως σημείο καμπής. Οι ερευνητές εξέτασαν ασθενείς και νεκροψίες και κατέληξαν ότι όλοι έπασχαν από ήδη γνωστές παθήσεις (όπως άνοια, καρκίνο ή λειτουργική νευρολογική διαταραχή ) και ότι η ιδέα μιας νέας ασθένειας ήταν προϊόν λανθασμένων διαγνώσεων, θεσμικών αδυναμιών και υπερβολικής δημοσιότητας.

Παρά τα επιστημονικά συμπεράσματα, πολλοί ασθενείς απορρίπτουν τη μελέτη και επιμένουν ότι κάτι πραγματικό και επικίνδυνο τους συνέβη. Ορισμένοι έφτασαν μέχρι να ζητήσουν ιατρικώς υποβοηθούμενο θάνατο, ενώ η κοινωνία παραμένει διχασμένη ανάμεσα στην ανάγκη για επιστημονική ακρίβεια και στο ανθρώπινο αίτημα να μην ακυρωθεί ο πόνος όσων υπέφεραν. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: ακόμη κι αν η «μυστηριώδης ασθένεια» δεν υπήρξε ποτέ, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις ζωές που άλλαξαν οριστικά;