Τρίτη , 16 Αυγούστου 2022

Η ανατροφή των παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια

Η οικογένεια ως θεσμός, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνορθόδοξης κουλτούρας με ιερό και πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροφή των απογόνων της…

Η υιοθεσία αποτελεί τρόπο δημιουργίας οικογένειας για ζευγάρια που αδυνατούν να τεκνοποιήσουν, καθώς και για παιδιά που επιβιώνουν κάτω από συνθήκες εγκατάλειψης και στέρησης βασικών βιολογικών και συναισθηματικών αγαθών.

Με σκοπό την εδραίωση των δικαιωμάτων τους και την εγκαθίδρυση νέων κοινωνικών στερεοτύπων προς όφελος της μειονεκτικής τους θέσης, κοινωνικές ομάδες ομοφυλοφίλων επιδιώκουν και απαιτούν να δημιουργήσουν εναλλακτικές μορφές οικογένειας μέσω της υιοθεσίας ή της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής καταρρίπτοντας κάθε θεσμικό πλαίσιο γύρω από την ανατροφή και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, θέτοντας σε κίνδυνο την ψυχολογία και την πνευματική ισορροπία των παιδιών. Ήδη από το 2000 στις Η.Π.Α. υπήρχαν περίπου 600.000 ομόφυλες οικογένειες, ενώ περίπου το 35% των ομοφυλόφιλων γυναικών και το 22% των ομοφυλόφιλων ανδρών υιοθετούν, γεννούν και ανατρέφουν παιδιά.

Σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες των τελευταίων ετών, δεν διαπιστώνονται σημαντικές διαφορές στην πνευματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών που μεγαλώνουν σε ομόφυλες οικογένειες. Ωστόσο στον αντίποδα, η βιβλιογραφία υποστηρίζει πως οι επιπτώσεις θα επέλθουν μακροπρόθεσμα ατομικά, αλλά και συλλογικά εις βάρος της κοινωνίας.

Υπάρχουν πολλά άτεκνα ετερόφυλα ζευγάρια που μπαίνουν σε διαδικασία υιοθεσίας, ωστόσο οι κρατικοί μηχανισμοί είναι ιδιαίτερα αυστηροί ως προς το βιοτικό επίπεδο του ζευγαριού, τις συνθήκες και το περιβάλλον διαβίωσης της οικογένειας, ενώ χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες καθιστούν την υιοθεσία σχεδόν «άπιαστο όνειρο» για πολλά ζευγάρια που επιθυμούν να δημιουργήσουν οικογένεια.

Παρολαυτά βλέπουμε όλο και συχνότερα ομόφυλα ζευγάρια να υιοθετούν παιδιά χωρίς να εξετάζονται βαθύτερα οι συνθήκες κάτω από τις οποίες θα ανατραφεί ένα παιδί. Δε λαμβάνεται δε υπόψιν η έλλειψη του μητρικού και πατρικού προτύπου σε αυτές τις μορφές οικογένειας.

 

Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεωρία, το πατρικό πρότυπο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη μιας υγιούς σεξουαλικής συμπεριφοράς τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια. Το μητρικό πρότυπο είναι αυτό που προσφέρει στοργή, τρυφερότητα και ανιδιοτελή αγάπη στα παιδιά. Πέρα από τη φυσική μητρική παρουσία που μπορεί να προσφέρει το περιβάλλον της οικογένειας, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε αξιοπρεπή και σωστά δομημένα περιβάλλοντα αναδοχής και δομών φιλοξενίας, μπορούν να βιώσουν την ανιδιοτέλεια και τη στοργή, καθώς το περιβάλλον διαβίωσης τους περνά μέσα από το πρίσμα του κλασικού μοντέλου οικογένειας. Συνεπώς, έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην ενδυνάμωση του θεσμού της οικογένειας, είτε μέσω της βιολογικής αναπαραγωγής, είτε μέσω της αναδοχής από ετερόφυλα ζευγάρια με πιο άμεσες και ευέλικτες διαδικασίες. Η διαστρέβλωση του ορθόδοξου μοντέλου της οικογένειας, μπορεί να καταστήσει την κοινωνία άνιση, αδύναμη, χωρίς αξίες και αρχές.

Οι προστριβές και οι κακοποιητικές συμπεριφορές εμφανίζονται το ίδιο ή και περισσότερα συχνά μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών σε σχέση με τα ετερόφυλα. Στην πλειοψηφία τους τα ομόφυλα ζευγάρια αντιμετωπίζουν συχνά εντάσεις στις σχέσεις τους, ως αποτέλεσμα συναισθηματικών και πνευματικών διαταραχών που απορρέουν από αισθήματα ζήλιας προς τον σύντροφο, μειονεξίας, εγωκεντρισμού και απόρριψης, λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Το συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ των ομόφυλων συντρόφων δεν διακατέχεται από ουσιαστική και βαθιά αγάπη.

Η έλξη μεταξύ τους βασίζεται στην εξάρτηση και την προσκόλληση. Έτσι, το περιβάλλον στο οποίο εκτίθενται και ανατρέφονται τα παιδιά τους είναι ψυχοπιεστικό. Οι προσωπικότητες των παιδιών αυτών στερούνται βασικών φυσικών προτύπων, πατρικού και μητρικού, ανδρικού και γυναικείου. Τα παιδιά αυτά μεγαλώνουν με απωθημένα και ερωτηματικά και νιώθουν ασυναίσθητα τη διαφορετικότητα, βλέποντας με τη σειρά τους τα παιδιά που μεγαλώνουν με μητέρα και πατέρα. Η ρήξη μεταξύ του βιολογικού ενστίκτου ενός παιδιού και της διαφορετικότητας, η οποία υπεισέρχεται ως φυσιολογική στο υποσυνείδητο τους, δημιουργεί ρήξη στους εσωτερικούς μηχανισμούς πνευματικής και ψυχολογικής τους συγκρότησης καταλήγοντας στη δημιουργία περιθωριοποιημένων ατόμων.

Tα παρακάτω διαγράμματα αφορούν ανάλυση δεδομένων που παρέχονται από έρευνες σχετικά με την ανατροφή των παιδιών από ομόφυλους γονείς.

British Journal of Education, Society & Behavioural Science
“The Unexpected Harm of Same – sex Marriage: A Critical Appraisal, Replication and Re- analysis of Wainright and Patterson’s Studies of Adolescents with Same-sex Parents”
D. Paul Sullins
Published 8th August 2015

 

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ομόφυλους γονείς βιώνουν μεγαλύτερη ψυχολογική κακοποίηση σε σχέση με παιδιά ετερόφυλων γονέων σε αντίστοιχα κακοποιητικά περιβάλλοντα.

Εκ του αποτελέσματος συμπεραίνεται πως τα παιδιά με γονείς του ίδιου φύλου βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, σε σύγκριση με εκείνα με ετεροφυλόφιλους γονείς. Το μειονέκτημα προκύπτει από σημαντικές διαφορές που αφορούν τα κίνητρα και το συναισθηματικό υπόβαθρο κάτω από το οποίο οι ομόφυλοι δημιουργούν οικογένειες. Αμφισβητείται το ενδεχόμενο οι γονείς αυτοί να έχουν μητρικό ή πατρικό ένστικτο, καθώς αν το είχαν θα δημιουργούσαν πραγματική οικογένεια. Αντ΄αυτού ανταγωνίζονται τα ετερόφυλα ζευγάρια για το ποιοι είναι «καλύτεροι γονείς».

Καμία κοινωνία δε θα προοδεύσει και δε θα ευδοκιμήσει, εάν πρώτα δεν προστατευτεί ο θεσμός της οικογένειας και αν δε διασφαλίσουμε ασφαλές και αδιάβλητο το γονεϊκό πρότυπο προς όφελος των παιδιών.

Χριστιάνα Μαλλιάρα
Νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας
Νεολαία Ελληνικής Λύσης

 

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares