Μέσα σε μια επταετία, ο Γιώργος Περιστέρης μετασχημάτισε ριζικά τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, μετατρέποντάς την από έναν ισχυρό εγχώριο κατασκευαστή στον αδιαφιλονίκητο διαχειριστή των κρίσιμων υποδομών της χώρας. Ο όμιλος έπαψε πλέον να λειτουργεί πρωτίστως ως κατασκευαστής· έχει εξελιχθεί στον ιδιοκτήτη και εκμεταλλευτή των σημαντικότερων μονοπωλιακών ροών της ελληνικής οικονομίας.
Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ήταν ήδη, πριν το 2019, ένας υπολογίσιμος όμιλος. Αυτό όμως που συντελέστηκε ανάμεσα στο 2019 και το 2026 ξεπέρασε κάθε ιστορικό προηγούμενο. Η χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση του ομίλου εκτοξεύτηκε από τα περίπου €750 εκατ. στα τέλη του 2019 σε ιστορικά υψηλά άνω των €5,3 δισ. το 2026. Το συνολικό χαρτοφυλάκιο συμβάσεων και παραχωρήσεων εκτινάχθηκε από τα €1,5 με €2 δισ. στα €9 δισ. Ο όμιλος ελέγχει πλέον περί τα 1.600 χιλιόμετρα του εθνικού οδικού δικτύου μέσω διαδοχικών παραχωρήσεων, μετατρέποντας τις μετακινήσεις των πολιτών σε μόνιμη πηγή εγγυημένων ταμειακών ροών για τα επόμενα 25 έως 35 χρόνια.
Η εταιρεία που ανδρώθηκε λαμβάνοντας μεγάλα έργα επί εποχής ΠΑΣΟΚ, βρήκε κατά την διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το ιδανικό περιβάλλον για την απόλυτη επικράτησή της. Σε αυτή τη διαδρομή συνέβαλε αναμφίβολα και η διαχρονική παρουσία στα ανώτατα κλιμάκια του ομίλου του Μιχάλη Γουρζή, στενού συνεργάτη του Περιστέρη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και πεθερού του Γιώργου Γεραπετρίτη, εκ των πλέον ισχυρών στελεχών και στενότερων συνεργατών του πρωθυπουργού.
Τα ίδια τα οικονομικά μεγέθη και η πυκνότητα των παραχωρήσεων μαρτυρούν ότι δεν πρόκειται για απλές «χάρες», αλλά για μια συνειδητή πολιτική επιλογή υπερσυγκέντρωσης εθνικού πλούτου. Παρατίθενται τα γεγονότα, τα δημόσια οικονομικά στοιχεία, οι συγκριτικοί πίνακες και το χρονολόγιο των συναλλαγών, μαζί με τις επίσημες εξηγήσεις και τους θεσμικούς ελέγχους, ώστε η κρίση να μείνει στον αναγνώστη.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιώργος Περιστέρης. Γεννημένος το 1957 στην Αθήνα. Πτυχιούχος Πολιτικός Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1980.
- 1981: Ξεκινά τη διαδρομή του στην ΤΕΡΝΑ Α.Ε.
- 1982 έως 1984: Διευθυντής Κατασκευών.
- 1984: Αναλαμβάνει Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΤΕΡΝΑ, σε ηλικία περίπου 27 ετών, θέση στην οποία παραμένει έως σήμερα.
- 1993: Εισαγωγή της ΤΕΡΝΑ στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
- 1997: Ίδρυση της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή.
- 1999: Συνένωση των ΓΕΚ και ΤΕΡΝΑ, δημιουργία του ενιαίου ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ.
- 2003: Ίδρυση της ΗΡΩΝ Θερμοηλεκτρική, του πρώτου ιδιωτικού θερμοηλεκτρικού σταθμού στην Ελλάδα.
Σήμερα κατέχει τις θέσεις του Προέδρου Δ.Σ. και CEO της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, του Προέδρου του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτροπαραγωγών από ΑΠΕ και μέλους Δ.Σ. του ΣΕΒ.
Μετά την εξαγορά του 70% της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή από τη Masdar στα τέλη του 2024, παραμένει Εκτελεστικός Πρόεδρος για την μεταβατική τριετία με ρήτρα μη ανταγωνισμού, εφάπαξ μπόνους €2 εκατ. και ετήσια αμοιβή €1,4 εκατ. αντί των €1 εκατ. που λάμβανε προηγουμένως. Δεν αποτελεί πλέον τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, αλλά αμειβόμενο μάνατζερ υπό ξένη ιδιοκτησία.
Το πεδίο δραστηριοτήτων του ομίλου καλύπτει παραχωρήσεις αυτοκινητοδρόμων, κατασκευές, ενέργεια και ΑΠΕ, διαχείριση απορριμμάτων, δίκτυα ύδρευσης και τουριστικές αναπτύξεις, όπως το IRC Ελληνικού.
Το αμαρτωλό παρελθόν: Η υπόθεση καρτέλ του 2017
Πριν φτάσουμε στην επταετία που άλλαξε τα πάντα, αξίζει να δούμε πώς λειτουργούσε ο όμιλος όταν ακόμα δεν είχε φτάσει στην κορυφή. Η διαδρομή προς την κορυφή δεν ήταν απαλλαγμένη από βαριές θεσμικές σκιές. Το 2017, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με την υπ’ αριθμόν 642/2017 απόφασή της, διαπίστωσε ενιαία και διαρκή παράβαση συνεννόησης μεταξύ μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων σε δημόσιους διαγωνισμούς της περιόδου 2005 έως 2012.
Δεν επρόκειτο για μεμονωμένο ατύχημα, αλλά για οργανωμένη πρακτική νόθευσης του ανταγωνισμού που κράτησε επτά ολόκληρα χρόνια. Ήταν η πρώτη φορά που ο μηχανισμός αυτός ελέγχθηκε τόσο εις βάθος. Τι είχε συμβεί τα χρόνια πριν από αυτό, κανείς δεν το γνωρίζει με βεβαιότητα.
Πώς βγήκε ο ανταγωνιστής από τη μέση
Τον Μάρτιο του 2021 ο ολλανδικός όμιλος Reggeborgh αποχωρεί εντελώς από τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, πουλώντας το περίπου 32% που κατείχε. Ο Περιστέρης αγοράζει αυτό το ποσοστό και αποκτά τον απόλυτο έλεγχο της εταιρείας.
Για να το κάνει αυτό χρειάστηκε 185 με 190 εκατομμύρια ευρώ. Τα μισά περίπου τα βρήκε πουλώντας δικές του μετοχές στην ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή. Τα υπόλοιπα τα δανείστηκε από τρεις τράπεζες, Eurobank, Εθνική και Optima, βάζοντας ως εγγύηση τις ίδιες τις μετοχές που αγόραζε.
Εδώ υπάρχει ένα σημείο που αξίζει να σταθούμε. Η Optima δεν είναι μια συνηθισμένη μεγάλη τράπεζα, είναι μικρότερη και λιγότερο αυστηρά ελεγχόμενη από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες της χώρας. Και το πιο σημαντικό: η ίδια η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι μέτοχος αυτής της τράπεζας. Δηλαδή η τράπεζα που δάνεισε στον Περιστέρη τα χρήματα για να αγοράσει τον έλεγχο της εταιρείας, ελέγχεται εν μέρει από την ίδια την εταιρεία που αγόραζε.
Την ίδια περίοδο, η ίδια τράπεζα δάνεισε και στον Βαγγέλη Μαρινάκη περίπου 80 με 85 εκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει το 6% της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακής, βάζοντας κι αυτός τις μετοχές του ως εγγύηση. Μέσα από αυτόν τον ίδιο κύκλο χρηματοδότησης, ο Περιστέρης πούλησε μέρος της συμμετοχής του στην Ενεργειακή, κράτησε τον έλεγχο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, και ο Μαρινάκης μπήκε στην Ενεργειακή, απ’ όπου αποχώρησε το 2024.
Η ημερομηνία της συναλλαγής, 24 Μαρτίου 2021, δεν είναι μόνο η μέρα που ο Περιστέρης πήρε τον έλεγχο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Είναι και η μέρα που ο βασικός ανταγωνιστής της εταιρείας βγήκε από τον δρόμο.
Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 2021, η ίδια η Reggeborgh, ο όμιλος δηλαδή που πουλούσε τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στον Περιστέρη, είχε αγοράσει τον έλεγχο της Ελλάκτωρ, του μεγαλύτερου ανταγωνιστή της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στις παραχωρήσεις αυτοκινητοδρόμων. Την ίδια ακριβώς μέρα, 24 Μαρτίου 2021, η Roadis, θυγατρική της Ελλάκτωρ, ενημέρωσε ότι αποσύρεται από τον διαγωνισμό της Εγνατίας Οδού. Πέντε μήνες μετά, τον Αύγουστο του 2021, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ανακηρύσσεται ο μοναδικός σοβαρός διεκδικητής και κερδίζει την παραχώρηση, σύμβαση αξίας 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ.
Με απλά λόγια: ο ίδιος όμιλος που πουλούσε στον Περιστέρη τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, έλεγχε ταυτόχρονα και τον βασικό της αντίπαλο. Και ο αντίπαλος αυτός αποσύρθηκε από τον πιο σημαντικό διαγωνισμό της χρονιάς την ίδια ακριβώς μέρα που έκλεινε η συναλλαγή. Υπήρξαν τότε δημοσιεύματα που έθεταν ερωτήματα για το αν ο Περιστέρης είχε ανάμειξη και στην επιλογή στελεχών της ίδιας της Ελλάκτωρ, στελεχών που προηγουμένως είχαν εμπλακεί σε αποφάσεις αποκλεισμού της εταιρείας από τον διαγωνισμό. Πρόκειται για καταγγελίες εποχής, όχι για δικαστική διαπίστωση.
Ό,τι ακολούθησε δείχνει το αποτέλεσμα. Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ κέρδισε τη μία παραχώρηση μετά την άλλη, Ε65, Εγνατία, σιδηροδρομικά, νησιωτικά έργα, με τις εκπτώσεις που πρόσφερε να πέφτουν από το ιστορικό 45% σε μονοψήφια ποσοστά. Στον αυτοκινητόδρομο ΒΟΑΚ έμεινε μοναδικός υποψήφιος, κάτι που προκάλεσε σχόλια ότι η εταιρεία «ανταγωνιζόταν τον εαυτό της».
Η ανατομία των παραχωρήσεων: έτοιμα έργα χωρίς ρίσκο και η εκχώρηση των €13,5 δις.
Στις παραχωρήσεις του 2007, οι κατασκευαστικοί όμιλοι αναλάμβαναν να χτίσουν δρόμους, επωμιζόμενοι τεχνικό και χρηματοδοτικό ρίσκο. Στην περίπτωση της Αττικής Οδού και της Εγνατίας Οδού δεν κατασκευάζεται τίποτα. Πρόκειται για πλήρως ολοκληρωμένα, αποσβεσμένα έργα, χρηματοδοτημένα από το ελληνικό κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο παραχωρησιούχος δεν ανέλαβε ρόλο δημιουργού υποδομής, αλλά ρόλο αποκλειστικού ταμία.
Πίνακας 1: Διαχείριση με παραχώρηση λειτουργίας, το υφιστάμενο κυβερνητικό μοντέλο
| Διαχείριση με παραχώρηση λειτουργίας | Συνολικά έσοδα διοδίων (δισ. €) | Εφάπαξ τίμημα (δισ. €) | Έσοδα Δημοσίου από ποσοστά (δισ. €) | Σύνολο που λαμβάνει το Δημόσιο (δισ. €) | Έξοδα συντήρησης και λειτουργίας (δισ. €) | Καθαρή αξία που εκχωρείται (δισ. €) | Ποσό εκχώρησης (13,5 δις €) σε σχέση με το δημόσιο χρέος (362,5 δισ. €) |
| Αττική Οδός | 11 | 3,27 | 1,00 (9,3%) | 4,27 | 0,38 | 6,35 | 1,75% |
| Εγνατία Οδός | 11,5 | 1,275 | 0,85 (7,5%) | 2,125 | 2,22 | 7,15 | 1,97% |
| Σύνολο | 22,5 | 4,545 | 1,85 | 6,395 | 2,6 | 13,5 | 3,72% |
Πίνακας 2: Το εναλλακτικό σενάριο, διαχείριση λειτουργίας απευθείας από το Κράτος
| Αυτοκινητόδρομος | Συνολικά έσοδα διοδίων (δισ. €) | Έξοδα συντήρησης & λειτουργίας (δισ. €) | Καθαρό κέρδος Δημοσίου (δισ. €) | Ποσοστό μείωσης δημόσιου χρέους |
| Αττική Οδός | 11,0 | 0,38 | 10,62 | 2,93% |
| Εγνατία Οδός | 11,5 | 2,22 | 9,28 | 2,56% |
| Σύνολο | 22,5 | 2,60 | 19,90 | 5,49% |
Από συνολικά εκτιμώμενα έσοδα €22,5 δισ., το Δημόσιο θα εισπράξει μόλις €6,395 δισ. Καθαρή αξία ύψους €13,5 δισ. εκχωρείται απευθείας στον παραχωρησιούχο, ποσό που αντιστοιχεί στο 3,72% του εθνικού δημόσιου χρέους.
Αν το Δημόσιο διατηρούσε τη λειτουργία των δύο αυτών αξόνων, καλύπτοντας πλήρως τα έξοδα συντήρησης, θα εισέπραττε καθαρά €19,9 δισ., μειώνοντας το δημόσιο χρέος κατά 5,49% έναντι μόλις 1,7% με 1,8% του υφιστάμενου μοντέλου παραχώρησης.
Η κυβέρνηση επέλεξε να προτάξει επικοινωνιακά τη μείωση των διοδίων της Αττικής Οδού κατά 30 λεπτά, από €2,80 σε €2,50, αποκρύπτοντας ότι ακόμη και με αυτό το κόμιστρο, ο παραχωρησιούχος κατοχυρώνει δισεκατομμύρια καθαρών κερδών από έναν ώριμο αυτοκινητόδρομο που πληρώθηκε από τους φορολογούμενους.
Οι παραπάνω εκτιμήσεις για την Εγνατία Οδό έχουν γίνει πριν τις αυξήσεις των διοδίων που επέβαλλε η Εγνατία Οδός με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Τα κέρδη της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ μετά τις αυξήσεις είναι δυσθεώρητα:
Ενδεικτικά, το κόστος διέλευσης ολόκληρης της Εγνατίας Οδού ανέβηκε από €19,30 το 2023 σε €30,45 από την 1η Ιανουαρίου 2026, αύξηση 57,8%, και αναμένεται να φτάσει τα €52,20 έως το 2028, σχεδόν τριπλάσιο του 2023. Αν η αρχική εκτίμηση των €11,5 δισ. βασίστηκε σε τιμές προ του 2026, μόνο η ήδη ισχύουσα αύξηση την ανεβάζει σε τουλάχιστον €18 δισ., ενώ αν η τιμή του 2028 ισχύσει για το υπόλοιπο της παραχώρησης το ποσό μπορεί να ξεπεράσει τα €30 δισ. Το ακριβές ύψος θα κριθεί από την κυκλοφορία, αλλά η κατεύθυνση είναι μία και μοναδική: όσα δισεκατομμύρια «χάρισε» το κράτος στον παραχωρησιούχο με τον αρχικό υπολογισμό, του χαρίζει σχεδόν τριπλάσια, επιτρέποντας στις παράλογες αυξήσεις των διοδίων.
Αλισβερίσια με σκοπό τη διατήρηση του ελέγχου χωρίς δημόσια πρόταση
Τον Ιανουάριο του 2024 η εταιρεία έβγαλε στην αγορά νέες μετοχές, κάτι που αυτόματα μείωσε το ποσοστό όλων των παλιών μετόχων, άρα και του ίδιου του Περιστέρη. Εκείνος όμως βρήκε αμέσως τρόπο να το αναπληρώσει, και μάλιστα χωρίς κόστος. Δάνεισε προσωρινά μετοχές του σε μια τράπεζα (η τραπεζική πρακτική ονομάζεται «δανεισμός μετοχών»), η οποία δεσμεύτηκε να του επιστρέψει ισάριθμες αργότερα. Έτσι το ποσοστό του ανέβηκε ξανά στο 29,97%, χωρίς να βάλει ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του και χωρίς να χρειαστεί να δημοσιοποιήσει τους όρους.
Τον Δεκέμβριο αγόρασε κι άλλες μετοχές, ανεβάζοντας το ποσοστό του στο 31,4%. Το μοτίβο δεν είναι τυχαίο. Ο νόμος επιβάλλει υποχρεωτική δημόσια πρόταση εξαγοράς σε όποιον περάσει το 1/3 μιας εισηγμένης εταιρείας, γύρω στο 33,3%. Κάθε κίνηση του Περιστέρη, από τον δανεισμό μετοχών μέχρι τις προσωπικές αγορές, φαίνεται σχεδιασμένη να τον κρατά σταθερά κάτω από αυτό το όριο, αρκετά ψηλά για να ελέγχει απόλυτα την εταιρεία, αρκετά χαμηλά για να μην υποχρεωθεί ποτέ να απευθύνει δημόσια πρόταση σε όλους τους υπόλοιπους μετόχους.
Η δημόσια πρόταση θα σήμαινε ότι ο Περιστέρης θα έπρεπε να προσφερθεί επίσημα να αγοράσει τις μετοχές όλων των υπόλοιπων μετόχων, δεσμεύοντας τεράστιο κεφάλαιο και καταθέτοντας πλήρες πληροφοριακό δελτίο με στοιχεία που σήμερα αποφεύγει να δημοσιοποιήσει. Ακριβώς αυτό το κόστος, σε χρήμα και σε διαφάνεια, φαίνεται να είναι αυτό που οι κινήσεις του αποφεύγουν συστηματικά.
2024: Τρεις υπογραφές, δισεκατομμύρια κέρδη
Τον Μάρτιο του 2024 υπογράφηκε επίσημα η σύμβαση παραχώρησης της Εγνατίας Οδού, με εφάπαξ τίμημα €1,275 δισ., τρία σχεδόν χρόνια μετά την αρχική ανάθεση του 2021.
Τον Σεπτέμβριο ακολούθησε η υπογραφή της νέας 25ετούς σύμβασης για την Αττική Οδό, έναντι €3,27 δισ., κατόπιν ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ο Περιστέρης δήλωσε τότε δημόσια, μάλλον ατυχώς, ότι μέσα σε 20 μήνες ο όμιλος κατέβαλε σχεδόν €5 δισ. στο Δημόσιο για τις δύο παραχωρήσεις μαζί.
Ατυχής αναφορά, γιατί δείχνει μόνο τη μία πλευρά της συναλλαγής. Απέναντι σε αυτά τα €4,545 δισ. που πλήρωσε συνολικά, ο όμιλος απέκτησε δικαίωμα εκμετάλλευσης και για τις δύο οδούς με συνολικά εκτιμώμενα έσοδα €22,5 δισ., όπως δείξαμε στον πίνακα παραπάνω. Αυτή η αρχική εκτίμηση όμως έχει ήδη ξεπεραστεί.
Μόνο η Εγνατία, με τις αυξήσεις διοδίων που ήδη καταγράψαμε, αναθεωρείται τώρα στα €18 δισ., και αναμένεται να εκτιναχθεί σε πάνω από €30 δισ. μέχρι το 2028. Αυτό σημαίνει ότι το συνολικό ποσό και για τις δύο παραχωρήσεις μαζί εκτινάσσεται σε μυθικά νούμερα που ξεπερνούν τα €40 δισ. Ο Περιστέρης είχε «ξεχάσει» να αναφέρει πόσα θα πάρει για αυτά τα 5 δις.
Στα τέλη της χρονιάς ήρθε το τρίτο μεγάλο deal, αυτή τη φορά με άμεσο, μετρητό κέρδος. Ο Περιστέρης πούλησε το 70% της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή σε επενδυτές από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έναντι €3,2 δισ. Ο ίδιος εισέπραξε προσωπικά €268 εκατ. μετρητά, ο όμιλος κέρδισε άλλα €880 εκατ. και απαλλάχθηκε από δάνειο €1,1 δισ., ενώ ο ίδιος διασφάλισε τη θέση του Εκτελεστικού Προέδρου με εφάπαξ μπόνους €2 εκατ. και ετήσιο μισθό €1,4 εκατ.
Σε αυτό το deal βοήθησε πολύ και η ρητορική αλλά και οι επιλογές της κυβέρνησης και ειδικά του πρωθυπουργού που δεν σταμάτησε να μιλάει για την πράσινη ανάπτυξη και για τις ευκολίες που δημιούργησε με όλες αυτές τις ευεργετικές διατάξεις που ψήφισε και δημιούργησε τις ιδανικές προϋποθέσεις για αυτή την τεράστια συμφωνία καθώς η ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ήταν ο κυρίαρχος στην αγορά της ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές.
Τρεις υπογραφές, σε ένα χρόνο που δημιούργησαν αμύθητο πλούτο σε ένα μόνο πρόσωπο, τον Γιώργο Περιστέρη. Ο ταπεινός μηχανικός είχε πλέον μεταμορφωθεί σε κροίσο.
Ο ΒΟΑΚ, η Οδησσός και το νερό
Το 2025 το κράτος βρήκε ακόμα έναν τρόπο να ικανοποιήσει οικονομικά τον όμιλο: αποζημιώσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), επειδή το ίδιο το Δημόσιο καθυστέρησε να παραδώσει ελεύθερους τους χώρους των εργοταξίων.
Η κοινοπραξία ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ – AKTOR (μέσω της εταιρείας ειδικού σκοπού “ΠΑΣΙΦΑΗ ΟΔΟΣ”), αξιοποιώντας την έκθεση του Ανεξάρτητου Μηχανικού, αξίωσε αρχικά από το κράτος την ιλιγγιώδη αποζημίωση των €124,5 εκατ. για το τμήμα ΣΔΙΤ Χερσόνησος – Νεάπολη (θέμα που έφτασε στη Βουλή τον Οκτώβριο του 2025 με κοινοβουλευτική αναφορά). Τελικά, με επίσημη απόφαση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, το Δημόσιο αναγνώρισε επίσημα δική του υπαιτιότητα και καθυστέρηση 447 ημερών, εγκρίνοντας αποζημίωση-μαμούθ που αγγίζει τα 100 εκατομμύρια (€97.009.450).
Γιατί άραγε προκηρύχθηκε και υπογράφηκε σύμβαση για ένα τόσο κομβικό έργο, όταν το κράτος γνώριζε εκ των προτέρων ότι δεν είχε ολοκληρώσει τις απαλλοτριώσεις και δεν μπορούσε να παραδώσει έγκαιρα τις εκτάσεις στον ανάδοχο; Μήπως επειδή στο ιδιότυπο αυτό μοντέλο δημοσίων έργων, η αδράνεια και η καθυστέρηση του κράτους δεν αποτελούν πρόβλημα, αλλά έναν ακόμα μηχανισμό παραγωγής εγγυημένων, ανέλπιστων κερδών για τον εθνικό εργολάβο;
Πριν από λίγες μέρες, άνοιξε ο δρόμος για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Ελληνική διπλωματική αποστολή μετέβη στην Ουκρανία με επικεφαλής τον Ειδικό Απεσταλμένο του Υπουργείου Εξωτερικών, έθεσε τις βάσεις για έργα ανασυγκρότησης δισεκατομμυρίων, με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ να προβάλλεται ήδη ως ο βασικός υποψήφιος ανάδοχος. Ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών που εποπτεύει αυτή την αποστολή είναι γαμπρός βασικού μετόχου του ομίλου, ο γνωστός σε όλους Μιχάλη Γουρζής. Η κατεύθυνση δείχνει προς τα εκεί: ο όμιλος που το ελληνικό κράτος μεταμόρφωσε σε εγχώριο κροίσο, φαίνεται να προορίζεται τώρα για να γίνει παίκτης παγκόσμιας κλίμακας, με την ίδια οικογενειακή γέφυρα να ανοίγει ξανά τις πόρτες.
Και ενώ το βλέμμα στρέφεται στο εξωτερικό, στο εσωτερικό η επέκταση συνεχίζεται αμείωτη. Μέσα στο 2026 ο όμιλος του Περιστέρη απέκτησε το 12,76% της ΕΥΔΑΠ. Την ίδια στιγμή, Moody’s και S&P έσπευσαν να απονείμουν στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ επενδυτική βαθμίδα ίδια με αυτή του ελληνικού Δημοσίου, αποτυπώνοντας επίσημα τη συστημική, σχεδόν “ημικρατική” υπόσταση του ομίλου.
Και τώρα, μετά το μονοπώλιο στους οδικούς άξονες, αποκτά στρατηγικό πάτημα στο πολυτιμότερο δημόσιο αγαθό: το νερό. Ένα γεγονός που προδιαγράφει τη συνέχεια. Σε μια περίοδο που η συνταγματική απαίτηση για δημόσιο έλεγχο του νερού δοκιμάζεται από τις πιέσεις της αγοράς, η είσοδος ενός τόσο ισχυρού εργολάβου στην ΕΥΔΑΠ αλλάζει τους συσχετισμούς. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί άλλωστε πριν από δύο δεκαετίες, όταν η ΤΕΡΝΑ άνοιγε την κερκόπορτα της απελευθέρωσης στην ηλεκτρική ενέργεια με την πρώτη ιδιωτική θερμοηλεκτρική μονάδα της χώρας, τον Ήρωνα.
Πώς ένα κράτος έφτιαξε έναν κροίσο
Δεν πρόκειται απλώς για μια επιτυχημένη επιχειρηματική πορεία. Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που οδήγησε στη συστηματική συγκέντρωση κρίσιμου εθνικού πλούτου σε έναν και μόνο όμιλο, με τη θεσμική σφραγίδα και τις αποφάσεις του ελληνικού κράτους σε κάθε στάδιο.
Το κράτος δεν στάθηκε ουδέτερος διαιτητής, στάθηκε αρωγός. Παρέδωσε ώριμα, αποσβεσμένα, πλήρως χρηματοδοτημένα από τον Έλληνα φορολογούμενο έργα, την Αττική Οδό και την Εγνατία Οδό, σε έναν παραχωρησιούχο που δεν ανέλαβε κανένα κατασκευαστικό ρίσκο. Του χάρισε ουσιαστικά €13,5 δισ. καθαρής αξίας με τις αρχικές, συντηρητικές εκτιμήσεις, ποσό που πλέον, μόνο λόγω των αυξήσεων που εφαρμόστηκαν αλλά και αυτών που θα εφαρμοστούν στα διόδια της Εγνατίας, εκτινάσσεται προς τα €40 δισ. Η κυβέρνηση επέλεξε να διαφημίσει μια μείωση 30 λεπτών στο διόδιο της Αττικής, σαν αντάλλαγμα για δεκάδες δισεκατομμύρια που φεύγουν οριστικά και αμετάκλητα από τα δημόσια ταμεία.
Η οικογενειακή γέφυρα Γουρζή-Γεραπετρίτη δεν είναι λεπτομέρεια βιογραφικού, είναι ο μηχανισμός. Μέσα από αυτήν, ένας ιδιωτικός όμιλος βρίσκεται συστηματικά στην πρώτη γραμμή κάθε μεγάλης κρατικής απόφασης, από τις παραχωρήσεις αυτοκινητοδρόμων μέχρι την υποψηφιότητα για τα έργα ανασυγκρότησης της Ουκρανίας, με άνθρωπο της οικογένειας να εποπτεύει θεσμικά ακριβώς την αποστολή που άνοιξε αυτή την πόρτα.
Το ότι προς το παρόν έχει υπογραφεί μόνο Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) και δεν υπάρχει ακόμη οριστική εκτελεστική σύμβαση έργου, δεν αναιρεί το ερώτημα γιατί αυτή η θέση βρίσκεται πάντα, σταθερά, στο ίδιο σημείο του χάρτη. Αν το μνημόνιο αυτό μετουσιωθεί σε τελικές αναθέσεις, ο όμιλος που το ελληνικό κράτος μεταμόρφωσε σε εθνικό κροίσο, γίνεται πλέον παίκτης παγκόσμιας κλίμακας.
Το 2024 δεν ήταν έτος τυχαίων κινήσεων, ήταν το έτος που όλα ήρθαν μαζί. Ο Περιστέρης ενοποίησε τον προσωπικό του έλεγχο μέσω χρηματιστηριακών τεχνασμάτων που απέφυγαν κάθε δημόσια διαφάνεια, ενώ ταυτόχρονα το κράτος του παρέδιδε την Αττική Οδό και ενέκρινε την έξοδό του από την ενέργεια με προσωπικό όφελος εκατοντάδων εκατομμυρίων. Ο χρόνος που παρουσιάστηκε ως «γεωπολιτική αναγνώριση» της Ελλάδας μέσω της Masdar ήταν, στην πραγματικότητα, ο χρόνος που ένας άνθρωπος πούλησε ενέργεια για να αγοράσει μονιμότητα.
Η επέκταση στην ΕΥΔΑΠ δείχνει πού πάει αυτό το μοντέλο τώρα. Από τους δρόμους στο νερό. Τον δρόμο μπορεί κάποιος να μην τον διαβεί. Το Νερό όμως όχι. Ο όμιλος που έμαθε να μετατρέπει αποσβεσμένα δημόσια έργα σε ιδιωτικές ταμειακές ροές χωρίς κανένα ρίσκο, μπαίνει τώρα στο πολυτιμότερο αγαθό που έχει απομείνει στα χέρια του Δημοσίου. Η ιστορία της τελευταίας επταετίας δεν αφήνει κανένα περιθώριο αφέλειας. Όποιος έχει παρακολουθήσει πώς μοιράστηκαν οι δρόμοι και η ενέργεια, ξέρει ήδη πώς τελειώνει η ιστορία με το νερό. Δεν είναι προειδοποίηση. Είναι προδιαγεγραμμένη κατάληξη.
Τα δικαστικά και ελεγκτικά σώματα ενέκριναν τυπικά κάθε διαγωνισμό. Αυτό δεν αθωώνει το αποτέλεσμα. Ένας νόμιμος διαγωνισμός με έναν μοναδικό υποψήφιο δεν αποδεικνύει ανταγωνισμό, αποδεικνύει την απουσία του. Το ερώτημα δεν είναι αν παραβιάστηκε κάποιο άρθρο νόμου. Το ερώτημα είναι γιατί το ελληνικό κράτος επέλεξε, συστηματικά, να διαμορφώνει το παιχνίδι έτσι ώστε ένας μόνο παίκτης να κερδίζει πάντα και αυτός δεν είναι άλλος από τον Γιώργο Περιστέρη.
Το Voice News απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις από το πολιτικό σύστημα για την πρωτοφανή εκχώρηση του εθνικού πλούτου και των ζωτικών υποδομών της χώρας σε έναν και μόνο επιχειρηματικό κολοσσό, με το κράτος να λειτουργεί ως συστηματικός αρωγός και εγγυητής ιδιωτικών υπερκερδών.
Πώς είναι δυνατόν αποσβεσμένα δημόσια έργα δισεκατομμυρίων να παραδίδονται χωρίς κατασκευαστικό ρίσκο, την ώρα που οι πολίτες επιβαρύνονται με εξοντωτικές αυξήσεις στα διόδια και το πέπλο των οικογενειακών και πολιτικών διασυνδέσεων απλώνεται ανεμπόδιστα από τους αυτοκινητοδρόμους μέχρι την ενέργεια και το νερό. Η σιωπή των αρμοδίων απέναντι σε αυτό το διαρκές οικονομικό και θεσμικό αλισβερίσι δεν συνιστά απλώς πολιτική ανοχή, αλλά συνέργεια σε μια βίαιη αναδιανομή πλούτου που θίγει τον πυρήνα του δημόσιου συμφέροντος.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
