Τρίτη , 20 Οκτωβρίου 2020
Τελευταία Νέα

Γιατί το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ προσπαθεί να «γκρεμίσει» τον Ντ.Τραμπ με κάθε κόστος; Τι θα συμβεί το 2020 κι ο ρόλος του Πούτιν…

Γιατί το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ προσπαθεί να «γκρεμίσει» τον Ντ.Τραμπ με κάθε κόστος; Τι θα συμβεί το 2020 κι ο ρόλος του Πούτιν...

Έχει γίνει αναφορά στο «Βαθύ Κράτος» των ΗΠΑ, πολλές φορές από τους δημοσιογράφους, παγκοσμίως. Με αφορμή τις γεωστρατηγικές εξελίξεις στη Μ. Ανατολή και τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ το 2020, ας δούμε λίγο τι συμβαίνει πέραν του Ατλαντικού.

γράφει ο Τζουγανάτος Διονύσης

Ο όρος «βαθύ κράτος» έχει παραλλαγές, αλλά η κεντρική ιδέα είναι ότι πίσω και κάτω από τη δημόσια ζωή υπάρχουν μηχανισμοί που κινούν τα νήματά της. Που λαμβάνουν και εφαρμόζουν αποφάσεις που η «επίσημη» πολιτική δεν θέλει ή δεν μπορεί να λάβει.

Ως «βαθύ κράτος» μπορεί να εννοηθούν οι ομάδες εκείνες που δεν τις ‘ακουμπά’ κανείς:ούτε μεταρρυθμίσεις, ούτε εναλλαγές κυβερνήσεων ή (στην περίπτωση των ΗΠΑ) Προέδρων. Τίποτα δεν  είναι σε θέση να θίξει τη λειτουργία και τα συντεχνιακά συμφέροντά τους.

Τέλος κομμάτι του «βαθέως κράτους» είναι και η επιχειρηματική ελίτ που επιδιώκει πάντα διατήρηση κι αύξηση του πλούτου της.

Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι. Το State Department είναι ένα «Κράτος εν κράτει» (Λατ. imperium in imperio ή status in statu) με διπλωμάτες που έχουν δεκαετίες εμπειρίας και δημιουργίας πολιτικών σχέσεων. Πόσοι Πρόεδροι έρχονται και παρέρχονται κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής πορείας ενός διπλωμάτη;

Το ίδιο συμβαίνει και στο Πεντάγωνο, όπου τα λεγόμενα «Γεράκια» θεωρούν ότι ξέρουν καλύτερα από τον εκάστοτε Πρόεδρο τι πρέπει να γίνει. Αν δίπλα σε αυτούς συνυπολογίσετε και την επιχειρηματική ελίτ των ΗΠΑ, κυρίως βιομηχανίες όπλων και πετρελαίου, γίνεται αντιληπτό πως ο κάθε Πρόεδρος έχει έναν μηχανισμό που δεν ελέγχει, ένα Παρακράτος. Μόνο που ο Πρόεδρος είναι δημοκρατικά εκλεγμένος από το λαό για να αποφασίζει εξ ονόματός του, όχι το «βαθύ κράτος».

Ο Τραμπ είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση καθώς δεν είναι Πρόεδρος με πολιτική προϋπηρεσία. Δεν ξεκίνησε από θέσεις Κυβερνήτη, ή μέλος του Κογκρέσου. Δεν έχει σχηματίσει τους πολιτικούς δεσμούς που απαιτεί το «βαθύ κράτος», όπως πχ είχε η Χίλαρι Κλίντον (πρώην ΥΠ.ΕΞ άλλωστε). Δεν ελέγχεται κοινώς εύκολα.

Ο Τραμπ είναι ένα ξένο σώμα προς την πολιτική σκηνή των ΗΠΑ (ακόμα και του ίδιου του κόμματος), ένας απρόβλεπτος και ενίοτε χοντροκομμένος Πρόεδρος που δεν χρησιμοποιεί διπλωματική γλώσσα. Φαίνεται άξεστος (και είναι πολλές φορές) και δεν κωλύεται να επιτεθεί ακόμα και στην «Ιερή Αγελάδα» των ΗΠΑ, τα μήντια. Μόνο που τα μήντια στην Αμερική δεν είναι αυτά της δεκαετίας του ’70 που ξεσκέπαζαν το Σκάνδαλο Γουοτεργκειτ – είναι ελεγχόμενα σε μεγάλο βαθμό.

Ο Τραμπ λειτουργεί ως επιχειρηματίας. Κέρδισε τις ψήφους των λευκών αμερικανών της ενδοχώρας που έβλεπαν πως έχουν ξεχαστεί από τις μεγάλες πόλεις όπως η Ν. Υόρκη και το Λ. Άντζελες (που μένουν οι πλούσιοι).

Με βιομηχανίες να κλείνουν, τα χωράφια να εγκαταλείπονται και τις υπηρεσίες να ακριβαίνουν, είδαν τον εαυτό τους να οδηγείται στην ανεργία και τη φτώχεια. Αυτούς τους Αμερικανούς προσέγγισε ο Τραμπ και τους έδωσε ένα όραμα. Μake America Great Again (MAGA).

O Tραμπ κόντρα στο σύστημα της Ουάσινγκτον τους είπε: όχι άλλοι πόλεμοι, όχι άλλες εμπλοκές σε χώρες που δεν ξέρετε πού πέφτουν στον χάρτη, θα σας φτιάξω δουλειές και θα δεν θα είστε πια φτωχοί.

Κινήθηκε κατά των εταιριών που πήγαν στο Μεξικό, για φτηνά εργατικά χέρια και κατά της παράνομης μετανάστευσης που έπληττε τους ανειδίκευτους εργάτες των ΗΠΑ. Το μήνυμα αυτό είναι που παρουσιάστηκε από τα μήντια ως ρατσισμός (βοήθησε βέβαια και ο χοντροκομμένος τρόπος επικοινωνίας του Τραμπ).

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη με πρόγραμμα υπέρ της οικονομικής ανάτασης του μέσου Αμερικανού. Τα επίσημα στοιχεία των ΗΠΑ δείχνουν πως η ανεργία έχει μειωθεί σε ιστορικό χαμηλό για τη χώρα και μάλιστα ακόμα και στις μειονότητες, κάτι που μάλλον διαψεύδει τα περί ρατσισμού του Τραμπ στην πράξη. Μαζί με τις μεγαλύτερες επιστροφές φόρου εδώ και δεκαετίες , σε απλά ελληνικά  ο Αμερικανός πολίτης ασχέτως φυλής έχει καλύτερα οικονομικά από ότι πριν 4 χρόνια.

Γιατί το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ προσπαθεί να «γκρεμίσει» τον Ντ.Τραμπ με κάθε κόστος; Τι θα συμβεί το 2020 κι ο ρόλος του Πούτιν...

Γιατί το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ προσπαθεί να «γκρεμίσει» τον Ντ.Τραμπ με κάθε κόστος; Τι θα συμβεί το 2020 κι ο ρόλος του Πούτιν...

Ο Τραμπ επίσης δεν έχει ιδιαίτερη εμπλοκή σε πολέμους, αντίθετα αποσύρει (άτσαλα είναι η αλήθεια αλλά αποσύρει) στρατιώτες. Συνυπολογίστε και την ανυπαρξία ουσιαστικού αντιπάλου από την πλευρά των Δημοκρατικών και καταλαβαίνετε πως το «βαθύ κράτος» των ΗΠΑ προβληματίζεται έντονα, καθώς βλέπει πως το 2020 μάλλον ο Τραμπ θα επανεκλεγεί. Εξ ου και 12 μήνες πριν τις εκλογές κινούνται διαδικασίες καθαίρεση σε μία προσπάθεια να αμαυρωθεί η εικόνα του Προέδρου (εξαιρετικά δύσκολα θα προχωρήσει σε καθαίρεση η Αμερική- δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία).

Αν δε γίνει αυτό τότε ο Τραμπ θα μπορεί ελεύθερα να προσεγγίσει τη Ρωσία, κάτι που προεκλογικά είναι πιο δύσκολο η κοινή γνώμη να το δεχτεί άρα έχει πολιτικό κόστος, και να στραφεί κατά της Κίνας με περισσότερα όπλα, από όσα έχει τώρα.

Το «βαθύ κράτος» θα βρεθεί στην δυσχερή ( για το ίδιο) θέση να πρέπει να ανεχθεί έναν Πρόεδρο που μισεί, που θα τους αναγκάσει να κάνουν συμμαχία με τον παλιό εχθρό (Ρωσία) και να σκεφτούν έξω από τις παραδοσιακές νόρμες καθώς με συμβατικούς τρόπους η Κίνα δεν αντιμετωπίζεται.

Ο Τραμπ ίσως να μην είναι καλός πρόεδρος, αυτό θα το κρίνουν οι αμερικανοί ψηφοφόροι και κυρίως η ιστορία. Σίγουρα όμως είναι Πρόεδρος του 21ου αιώνα κι όχι ένας μαθουσάλας της διπλωματίας-πολιτικής, ένα κατάλοιπο του Ψυχρού Πολέμου.

 

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares