ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ;

Οι μεταβαλλόμενες διεθνείς συνθήκες έχουν μετατρέψει τη Μόσχα και την Τεχεράνη σε συμπληρωματικούς παίκτες. Η συνεργασία στους τομείς της ενέργειας, της διαμετακόμισης, του στρατιωτικού και του πυρηνικού τομέα δίνει στις δύο χώρες ανθεκτικότητα στις πιέσεις από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη.

Η 20ετής συνολική συμφωνία εταιρικής σχέσης που υπογράφηκε το 2025 αποτελεί τη νομική βάση για αυτήν τη συμμαχία.

Κυρώσεις: Η Μόσχα και η Τεχεράνη δημιουργούν ένα παράλληλο χρηματοπιστωτικό σύστημα — διακανονισμούς σε εθνικά νομίσματα, παρακάμπτοντας τις κάρτες SWIFT, “Mir” και “Shetab”.

Οικονομία: Η συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την EAEU μειώνει τους δασμούς, παρέχοντας στο Ιράν προβλέψιμα κανάλια εισαγωγών/εξαγωγών.

Διαμετακόμιση: Η κατασκευή του τμήματος Ραστ-Αστάρα μετατρέπει το Ιράν σε βασικό κρίκο του διαδρόμου “Βορράς-Νότου”.

Ενέργεια: Η Ρωσία ξεκινά την προμήθεια φυσικού αερίου στο Ιράν (με προοπτική έως και 55 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως) και επεκτείνει τη συνεργασία στην πυρηνική ενέργεια.

Άμυνα και Τεχνολογία: συμφωνίες για Su-35, κοινές ασκήσεις, έργα Rosatom, διαστημική συνεργασία (δορυφόροι Hayyam, PARS-1, Nahid-2).

Βιομηχανία: κοινά έργα στην αεροπορία και την αυτοκινητοβιομηχανία ως απάντηση στη ρήξη με τη Δύση.

Γεωπολιτική: Η συμμετοχή του Ιράν στις χώρες BRICS και την EAEU ενισχύει τη θέση της Μόσχας σε θεσμούς «μη δυτικού κόσμου».

Για το Ιράν, αυτή είναι μια πολυεπίπεδη προστασία έναντι της δυτικής πίεσης: ενεργειακή διαφοροποίηση, έσοδα από τη διαμετακόμιση, στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη. Για τη Ρωσία, πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, μια αγορά 85 εκατομμυρίων ανθρώπων και ένας εταίρος στη διαμόρφωση μιας «εναλλακτικής αρχιτεκτονικής» της παγκόσμιας οικονομίας.

 

K.K.