ΓΙΑ ΔΕΣ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ! ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΕ <ΤΕΚΜΗΡΙΑ>! ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ Ο ΛΑΟΣ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Ο άνθρωπος που συνδέθηκε με την επιβολή του ΕΝΦΙΑ και με πολιτικές που μετέτρεψαν ακόμη και τα παιδιά μιας οικογένειας σε «τεκμήριο», δύσκολα μπορεί σήμερα να εμφανίζεται ως τιμητής των πάντων.

Ο άνθρωπος που επί της διακυβέρνησής του εφαρμόστηκαν περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και εφάπαξ, αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και επιβλήθηκαν νέες φορολογικές επιβαρύνσεις, δεν μπορεί να ξεχνά το παρελθόν του όταν απευθύνεται στον ελληνικό λαό.

Και βέβαια, υπάρχει και το ζήτημα των παιδικών σταθμών. Οι καταγγελίες για δεκάδες χιλιάδες παιδιά που έμειναν εκτός δομών παραμένουν ένα από τα σημεία που βαραίνουν τον απολογισμό εκείνης της περιόδου.

Υπάρχουν, όμως, και άλλα ζητήματα που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα. Η υπόθεση με τις δηλώσεις του τότε συγκυβερνήτη περί κατοχής αμυντικών σχεδίων της χώρας στο σπίτι του είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και ερωτήματα για τη λειτουργία της τότε κυβέρνησης.

Στο ίδιο πολιτικό κάδρο επανέρχεται και η υπόθεση της καθηγήτριας του Κολλεγίου Αθηνών, η οποία είχε βρεθεί στο επίκεντρο μετά την καταγγελία ότι έπιασε τον γιο του τότε πρωθυπουργού να αντιγράφει. Μια υπόθεση που ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα στις πολιτικές αντιπαραθέσεις γύρω από εκείνη την περίοδο.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στο μεγαλύτερο πολιτικό παράδοξο.

Μέσα σε 31 μήνες διακυβέρνησης της περιόδου Σαμαρά – Βενιζέλου, οι μεγάλες υποσχέσεις των «Ζαππείων» έμειναν περισσότερο ως πολιτικές εξαγγελίες παρά ως πραγματικότητα. Και λίγα χρόνια αργότερα, η χώρα οδηγήθηκε στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Για πολλούς, αυτό ακριβώς είναι το βασικό ερώτημα: ποιος έχει τελικά δικαίωμα να κάνει σήμερα μαθήματα πολιτικής συνέπειας και ποιος οφείλει πρώτα να κάνει τον δικό του απολογισμό;

Η πολιτική μνήμη, άλλωστε, δεν διαγράφεται. Οι αποφάσεις, οι υποσχέσεις, οι φόροι, οι περικοπές και οι πολιτικές επιλογές παραμένουν και κρίνονται από τους πολίτες.

Γι’ αυτό και το ερώτημα είναι απλό:

Εσύ τι λες, Αντωνάκη;

Μήπως πριν κουνηθεί το δάχτυλο προς τον ελληνικό λαό, θα έπρεπε να κοιταχτεί πρώτα ο καθρέφτης;