Του Ίωνα Ανδρικόπουλου
Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκλάβει κάποιος την πρόθεση του Γάλλου Πρωθυπουργού Francois Bayrou, για τη μείωση των επίσημων αργιών στη Γαλλία κατά δύο ημέρες, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση που μαστίζει την Γαλλία, αφού τα βασικά οικονομικά της μεγέθη εκτραχύνονται καθημερινώς και επικίνδυνα.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως το δημόσιο έλλειμμα για το 2024 έφτασε στο ιλιγγιώδες 5,8%, όταν στην Ευρωζώνη δεν επιτρέπεται η υπέρβαση του 3%. Κάθε ώρα το γαλλικό χρέος αυξάνεται κατά 18,000,000 ευρώ. Για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, ο Bayrou παρουσίασε σημαντικές περικοπές στον προϋπολογισμό ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ (ο στόχος είναι η εξοικονόμηση 43,8 δισεκατομμυρίων ετησίως), με στόχο τη σταδιακή μείωση του ελλείμματος στο 5,4% του ΑΕΠ φέτος, στο 4,6% το 2026 και, τελικά, κάτω από το όριο του 3% της Ευρωπαϊκής Ένωσης έως το 2029.
Ανάμεσα σε αυτές τις περικοπές είναι η κατάργηση των αργιών της Δευτέρας του Πάσχα και της 8ης Μαΐου, ημερομηνία κατά την οποία ο στρατηγός De Gaulle ανακοίνωσε επισήμως το τέλος του 2ου Παγκοσμίου πολέμου. Θεωρητικά, οι επιπλέον δύο ημέρες εργασίας αυξάνουν την παραγωγικότητα, άρα βελτιώνουν και τα οικονομικά μεγέθη. Όμως, επειδή οι άνθρωποι δεν είναι μηχανές και η αποδοτικότητα κάθε εργαζόμενου είναι πολύ παραγοντική, έρευνες έχουν αποδείξει πως υπάρχει ένα σημείο μηδέν για το πλήθος των απαιτούμενων αργιών, η υπέρβαση προς τα κάτω του οποίου έχει ψυχικές και σωματικές επιπτώσεις, που σε βάθος χρόνου εντέλει μειώνουν, αντί να αυξάνουν, την παραγωγικότητα των εργαζομένων.
Πιο συγκεκριμένα, το 2023 η Δανία κατήργησε την Ημέρα της Μεγάλης Προσευχής, μια χριστιανική αργία που εορταζόταν την τέταρτη Παρασκευή μετά το Πάσχα και χρονολογείται από το 1686. Ο αντίκτυπος της επιπλέον ημέρας στην παραγωγή ήταν ελάχιστος, και κινήθηκε μεταξύ 0,01% και 0,06%, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως ο ελεύθερος χρόνος αποδεικνύεται ευεργετικός και μεγιστοποιεί την ωριαία απόδοση του εργαζόμενου. Μια μελέτη 101 χωρών από το Κέντρο Μελετών για τη Μελλοντική Αγορά Εργασίας στη Μαλαισία, έθεσε αυτό το ιδανικό σημείο στις εννέα ή δέκα δημόσιες αργίες το χρόνο. «Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των δημόσιων αργιών, αρχικά αυξάνεται η οικονομική ανάπτυξη, αλλά μετά από ένα βέλτιστο σημείο, όταν ο αριθμός των δημόσιων αργιών αυξάνεται περαιτέρω, η οικονομική ανάπτυξη αρχίζει να μειώνεται», ανέφεραν οι ερευνητές στη μελέτη του 2023.
Μια άλλη μελέτη της ιταλικής αυτή τη φορά οικονομίας, η οποία όπως και η γαλλική κυριαρχείται από τις υπηρεσίες και έχει κατά μέσο όρο δώδεκα δημόσιες αργίες το χρόνο, διαπίστωσε ότι η οικονομική παραγωγή δεν μεταβλήθηκε ή ακόμη και αυξήθηκε ελαφρώς τα έτη με περισσότερες αργίες, υποδηλώνοντας ότι ήταν κοντά στο δικό της ιδανικό σημείο. « Οι εταιρείες έχουν καθορισμένους στόχους παραγωγής και προσαρμόζονται στις αργίες», δήλωσε ο συγγραφέας Francesco Maria Esposito, επίκουρος καθηγητής στο Birmingham Business School.
Η κατάσταση ήταν παρόμοια στη Γερμανία, όπου οι ημερολογιακές αργίες καθορίζονται χωριστά από τα δεκαέξι ομόσπονδα κράτη και κυμαίνονται από 10 έως 13 αργίες. Το Ινστιτούτο Μακροοικονομικής Πολιτικής με έδρα το Ντίσελντορφ διαπίστωσε ότι τα γερμανικά ομόσπονδα κράτη που εισήγαγαν μια αργία περισσότερη σε σχέση με τα άλλα, παρουσίασαν ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη από εκείνα που μείωσαν κατά μια τις διαθέσιμες αργίες. «Η θεωρία πως λιγότερες αργίες ισούνται με μεγαλύτερη ανάπτυξη απλά δεν ισχύει», δήλωσε ο Sebastian Dullien, επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου.
Η Πορτογαλία τέλος κατήργησε τέσσερις δημόσιες αργίες στο αποκορύφωμα της δικής της οικονομικής κρίσης χρέους το 2012, για να τις επαναφέρει όμως όλες τέσσερα χρόνια αργότερα.
Είναι να αναρωτιέται λοιπόν κάποιος, με ποια ακριβώς λογική ο Γάλλος Πρωθυπουργός Francois Bayrou λαμβάνει ένα τέτοιο εντελώς ανόητο μέτρο, αφού τα στοιχεία και οι έρευνες είναι γνωστές εδώ και αρκετά χρόνια. Η Γαλλία προκειμένου να βγει οριστικά από την οικονομική κρίση οφείλει να εφαρμόσει πολιτικές Μιλέι, μειώνοντας δραστικά τον δημόσιο τομέα, τις επιδοματικές πολιτικές και τις ευφάνταστες δημόσιες θέσεις εργασίας, που μοναδικό σκοπό έχουν το βόλεμα πολιτικών ημετέρων, με αποτέλεσμα την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος. Λίγο πολύ, η γαλλική οικονομία χαρακτηρίζεται από παρόμοιο ανορθολογισμό με αυτόν που διέπει και την ελληνική οικονομία, και αν δεν λάβει δραστικά αναπτυξιακά μέτρα η φτώχεια είναι μπροστά και η ραγδαία αύξηση της θα της χτυπήσει σύντομα την πόρτα.
Βεβαίως, τέτοια δραστικά αναπτυξιακά μέτρα είναι εξαιρετικά δύσκολο να παρθούν, πόσο μάλιστα να υλοποιηθούν, από το αριστερίστικο κυβερνητικό συνονθύλευμα που ηγείται της Γαλλίας σήμερα, που μοναδικό σκοπό είχε και έχει την με κάθε κόστος παρεμπόδιση της δεξιάς από την δημοκρατική ανάληψη της ηγεσίας της χώρας. Μια από τις σημαντικότερες δημοκρατίες της Ευρώπης, πληγώνεται συνεχώς από ναρκισσιστές, εξουσιομανείς ψευτο-δημοκράτες.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
