ΦΘΗΝΑ «DRONES-ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ» ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΚΟΛΟΣΣΟΥΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ!

 

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιχειρεί επικοινωνιακά να κατευνάσει τις αγορές, υποσχόμενη ένα γρήγορο τέλος στον πόλεμο με το Ιράν και χαρακτηρίζοντας την εκτίναξη των τιμών στα καύσιμα ως μια απλή, παροδική αναταραχή. Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, όπως η Καρολάιν Λίβιτ και ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ, διατείνονται πως η διαταραχή στο Στενό του Ορμούζ θα διαρκέσει μερικές εβδομάδες και όχι μήνες, οδηγώντας μακροπρόθεσμα σε χαμηλότερα κόστη.

Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα που αποκαλύπτεται στα παρασκήνια της παγκόσμιας οικονομίας είναι εφιαλτικά διαφορετική. Η γεωπολιτική ζημιά έχει ήδη ενσωματωθεί βαθιά στις αγορές ενέργειας, διαψεύδοντας τα αισιόδοξα κυβερνητικά αφηγήματα και προμηνύοντας μια παρατεταμένη περίοδο ακραίας ακρίβειας που θα ταλανίσει τους πολίτες τουλάχιστον μέχρι τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.

Το πρώτο συντριπτικό χτύπημα αφορά την ανεπανόρθωτη δομική ζημιά που έχει ήδη υποστεί η εφοδιαστική αλυσίδα στον Περσικό Κόλπο, καθιστώντας το σενάριο της άμεσης ανάκαμψης εντελώς ουτοπικό. Το Στενό του Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά αποκλεισμένο, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό μποτιλιάρισμα δεξαμενόπλοιων. Ακόμη και αν η κυκλοφορία αποκαθίστατο σήμερα, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι θα απαιτηθεί τεράστιος χρόνος μόνο για την εκκαθάριση της θαλάσσιας κίνησης. Παράλληλα, κορυφαίες παραγωγικές δυνάμεις όπως το Κατάρ, το Μπαχρέιν, το Ιράκ και η Σαουδική Αραβία έχουν αναγκαστεί να «παγώσουν» την παραγωγή τους, καθώς οι αποθηκευτικοί τους χώροι έχουν γεμίσει ασφυκτικά. Ειδικότερα, οι υποδομές φυσικού αερίου του Κατάρ έχουν υποστεί πλήγματα που δεν επιδιορθώνονται εν μια νυκτί, επιβεβαιώνοντας πως η σιγή των όπλων δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με την άρση της κρίσης, ιδίως στον κρίσιμο τομέα του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).

Δεύτερον, η μονομερής επιθυμία της Ουάσιγκτον για λήξη των εχθροπραξιών προσκρούει στην απόλυτη άρνηση της Τεχεράνης να συνθηκολογήσει υπό τους όρους της Δύσης. Οι Φρουροί της Επανάστασης διαμηνύουν πως το Ιράν είναι αυτό που θα αποφασίσει τον χρόνο λήξης του πολέμου, επιδεικνύοντας πλήρη επίγνωση του πολιτικού κόστους που επωμίζεται η αμερικανική ηγεσία εξαιτίας των εξοντωτικών τιμών της βενζίνης. Η στρατηγική της Τεχεράνης να στοχεύει αμείλικτα τις ενεργειακές υποδομές έχει ήδη αποδώσει καρπούς, με την ιρανική πλευρά να πανηγυρίζει δημόσια για την ιλιγγιώδη άνοδο των τιμών μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα. Το καθεστώς ξεκαθαρίζει πως είναι απόλυτα προετοιμασμένο για έναν πόλεμο φθοράς, προειδοποιώντας για τις… εκπλήξεις σε περίπτωση που συνεχιστούν τα χτυπήματα στις πυρηνικές και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του.

Οι εξελίξεις λαμβάνουν δραματική τροπή με τη ναρκοθέτηση του Στενού του Ορμούζ από τις ιρανικές δυνάμεις, μια ασύμμετρη κλιμάκωση που απειλεί να τινάξει στον αέρα το σύνολο του παγκόσμιου εμπορίου. Η συγκεκριμένη θαλάσσια στενωπός αποτελεί την κεντρική αρτηρία τροφοδοσίας του πλανήτη. Αναλυτές της αγοράς και πρώην ανώτατα στελέχη της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ενέργειας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας πως η αγορά θα χρειαστεί μήνες για να βρει ξανά τις ισορροπίες της. Το εφιαλτικότερο σενάριο, ωστόσο, διατυπώνεται από ειδικούς που εκτιμούν ότι η παρατεταμένη παραμονή αυτού του τεράστιου όγκου ενέργειας εκτός αγοράς είναι ικανή να πυροδοτήσει μια παγκόσμια οικονομική συρρίκνωση τέτοιας σφοδρότητας, που θα βυθίσει τον πλανήτη στη χειρότερη και βαθύτερη ύφεση που έχει καταγραφεί εδώ και σχεδόν έναν αιώνα.

Πέραν του ναρκοπεδίου, η ευρύτερη ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στον Κόλπο έχει καταρρεύσει, καθώς τα χτυπήματα επεκτείνονται ανεξέλεγκτα. Η ολοκληρωτική καταστροφή μιας τεράστιας εγκατάστασης αποθήκευσης πετρελαίου στο Ομάν και οι απανωτές επιθέσεις σε εμπορικά πλοία, αποδεικνύουν πως κανένας δεν είναι ασφαλής στην περιοχή. Παρά τις επικίνδυνες προτροπές του Αμερικανού προέδρου προς τα πετρελαιοφόρα να αγνοήσουν τον κίνδυνο και να διασχίσουν το στενό, η πραγματικότητα τον διαψεύδει οικτρά. Ακόμη και εντός του Κογκρέσου, νομοθέτες καταγγέλλουν ύστερα από απόρρητες ενημερώσεις πως η κυβέρνηση στερείται παντελώς ενός σχεδίου για την ασφαλή επαναλειτουργία της διώρυγας, αφήνοντας την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα εντελώς απροστάτευτη απέναντι σε μια απόλυτα προβλέψιμη καταστροφή.

Η κρίση, ωστόσο, υπερβαίνει κατά πολύ τον επίσημο στρατιωτικό μηχανισμό της Τεχεράνης. Η περιοχή έχει μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη εξαιτίας της κινητοποίησης ενός ανεξέλεγκτου πυρήνα ασύμμετρων απειλών. Ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ αποτελούσε τον πνευματικό και πολιτικό καθοδηγητή εκατομμυρίων Σιιτών μουσουλμάνων σε ολόκληρη την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Ο θάνατός του λειτούργησε ως θρυαλλίδα, αφυπνίζοντας ένα δαιδαλώδες δίκτυο αποσχισθεισών ομάδων από την Υεμένη έως το Αφγανιστάν, οι οποίες διψούν για εκδίκηση. Οι ομάδες αυτές έχουν τη δυνατότητα και την τεχνογνωσία να επιφέρουν καίρια πλήγματα στα παγκόσμια πετρελαϊκά συμφέροντα χρησιμοποιώντας τεχνολογία μηδαμινού κόστους, αποδεικνύοντας ότι πλέον η ασφάλεια υπερσύγχρονων τάνκερ μπορεί να ακυρωθεί από τον πιο φθηνό εξοπλισμό.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο, υπάρχει μια θεμελιώδης αλήθεια η οποία καθιστά την πληθωριστική έκρηξη μη αναστρέψιμη.

2 εβδομάδεςΟ ελάχιστος χρόνος που απαιτείται αποκλειστικά για την αποσυμφόρηση των ακινητοποιημένων δεξαμενόπλοιων στο Στενό.
9 ημέρεςΟ χρόνος στον οποίο διπλασιάστηκαν οι παγκόσμιες τιμές πετρελαίου μετά την έναρξη της αμερικανικής επιχείρησης.
20%Το ποσοστό των ημερήσιων παγκόσμιων μεταφορών ενέργειας που έχει εγκλωβιστεί από τον αποκλεισμό του Ορμούζ.
7 εβδομάδεςΤο όριο παραμονής της ενέργειας εκτός αγοράς που αρκεί για να πυροδοτήσει την απόλυτη παγκόσμια ύφεση.
Δεκαετία του 1930Το ιστορικό σημείο αναφοράς με το οποίο συγκρίνεται η επερχόμενη και αναπόφευκτη οικονομική συρρίκνωση.
500 δολάριαΤο εξευτελιστικό κόστος ενός drone που επαρκεί για να προκαλέσει ζημιές εκατομμυρίων δολαρίων στα δεξαμενόπλοια.

Το πετρέλαιο δεν αποτελεί απλώς το καύσιμο που κινεί τα οχήματά μας, αλλά τον απόλυτο ακρογωνιαίο λίθο της παγκόσμιας παραγωγικής μηχανής. Η εξάρτηση του πολιτισμού μας από τους υδρογονάνθρακες διαπερνά κάθετα και οριζόντια τον βιομηχανικό ιστό, ελέγχοντας ζωτικούς τομείς όπως η βιομηχανία των πετροχημικών, η παραγωγή πλαστικών, τα φαρμακευτικά σκευάσματα, τα λιπάσματα που συντηρούν τη γεωργία, μέχρι και την κατασκευή ιατρικού εξοπλισμού. Κάθε βαρέλι που εξαφανίζεται από την αγορά προκαλεί ένα ντόμινο αυξήσεων στις πρώτες ύλες εκατομμυρίων αγαθών. Συνεπώς, η παρούσα γεωπολιτική εμπλοκή αποτελεί ένα βαθύ, δομικό σοκ παραγωγής που μετακυλίεται άμεσα στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα υλικά κατασκευών και στο καθημερινό κόστος διαβίωσης, κάνοντας τις πρόσκαιρες αυξήσεις που υπόσχονται οι πολιτικοί να μοιάζουν με επικίνδυνες ψευδαισθήσεις.