ΦΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΔΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ… «ΚΟΜΑΝΕΤΣΙ»! ΠΕΤΑΞΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Στην καρδιά της Αθήνας, το πρωί,  λίγα μέτρα από τα γραφεία της εξουσίας, κυκλοφορούν εικόνες ντροπής που δεν την τιμούν και που κόβουν την ανάσα! Ένας άνθρωπος τυλιγμένος σε μαύρη σακούλα σκουπιδιών στην πλατεία Κλαυθμώνος! ακίνητος, σαν να τον πέταξαν εκεί μαζί με τα υπόλοιπα απορρίμματα. Όποιος περνάει νομίζει στην αρχή ότι βλέπει σκουπίδια. Μόνο όταν πλησιάσει καταλαβαίνει ότι μέσα υπάρχει ζωή.

Ζωή που έχει φτάσει στο απόλυτο μηδέν. Και αυτό συμβαίνει στην Αθήνα του Χάρη Δούκα, στην πόλη που υποτίθεται ότι φροντίζει τους αδύναμους… Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλά άστεγοι. Είναι το αποτέλεσμα ενός τοξικού κοκτέιλ που κανείς δεν τολμά να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Πρεζάκηδες ή σουρωμένοι από ουσίες, άφραγκοι μέχρι το κόκκαλο, χωρίς στέγη και χωρίς καμία στήριξη.

Έχουμε επισημάνει και σε προγενέστες αυτοψίες του Voice ότι η  πλατεία Κλαυθμώνος και οι λοιπές γύρω από αυτην, τοποθεσίες,  έχουν μετατραπεί σε υπαίθριο WC!  Άνθρωποι που κοιμούνται σε σακούλες γιατί δεν έχουν ούτε κουβέρτα. Και την ώρα που οι κάμερες και τα μέσα ενημέρωσης καταγράφουν τηn φρίκη, ο Δήμος Αθηναίων και οι αρμόδιοι για την ψυχική υγεία κοιτάνε αλλού. Ο Χάρης Δούκας έχει την άμεση ευθύνη για τον δημόσιο χώρο της πρωτεύουσας. Η πλατεία Κλαυθμώνος δεν είναι κάποιο απομακρυσμένο προάστιο. Είναι το κέντρο. Κι όμως, εκεί ζουν άνθρωποι σαν σκουπίδια. Από την άλλη, η ψυχική υγεία παραμένει το μεγάλο μαύρο κεφάλαιο στην μπετοναρισμένη αστική «ζούγκλα». Ο Σπύρος Γεωργιάδης, όσοι κι αν είναι οι τίτλοι και οι αρμοδιότητες του, δεν έχει καταφέρει να στήσει ένα στοιχειώδες δίκτυο που να πιάνει αυτούς τους ανθρώπους πριν καταλήξουν σε σακούλα. Τα θέματα ψυχικής υγείας δεν λύνονται με ανακοινώσεις. Λύνονται με δομές που υπάρχουν πραγματικά και λειτουργούν. Τι χρειάζεται; Όχι σουίτες με τζακούζι. Ένας απλός χώρος σαν τα παλιά ΚΑΠΗ. Τουαλέτα που λειτουργεί. Μπάνιο με ζεστό νερό για να ξεβρωμίσουν. Ένας μεγάλος χώρος με τηλεόραση όπου μπορούν να κάτσουν, να μιλήσουν με άλλους στην ίδια κατάσταση, να νιώσουν για λίγο ότι δεν είναι μόνοι. Και δίπλα ψυχίατρος που να δίνει συμβουλές, όχι να τους διώχνει. Τίποτα από αυτά δεν υπάρχει σε επαρκή αριθμό. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε και το βιώνουμε κάθε βράδυ στους δρόμους.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΣΟΚ ΣΤΗΝ 8η ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ – ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΟ ΣΤΕΠ ΜΕ ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ – ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ ΤΟ ΥΠΕΘΑ;