ΦΡΙΚΗ! ΕΚΘΕΣΗ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ 250.000 ΒΙΑΣΜΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Μία πραγματική βόμβα μεγατόνων έσκασε στα θεμέλια του βρετανικού συστήματος και ο απόηχός της πρέπει να ξυπνήσει άμεσα ολόκληρη την Ευρώπη.

Η ανεξάρτητη έκθεση Rape Gang Inquiry Report δόθηκε στη δημοσιότητα και αποτελεί τον απόλυτο εφιάλτη για το πολιτικό κατεστημένο. Μέσα σε περισσότερες από 200 σελίδες αποκαλύπτεται το πιο σάπιο μυστικό της μεταπολεμικής Βρετανίας. Το κράτος γνώριζε. Το κράτος σιώπησε. Και το κράτος άφησε εκατοντάδες χιλιάδες ανήλικα κορίτσια στα χέρια αδίστακτων συμμοριών, μόνο και μόνο για να μην κατηγορηθεί για ρατσισμό.

Τα νούμερα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας δεν χωρούν στον ανθρώπινο νου.

Οι πιο συντηρητικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για τουλάχιστον 250.000 νεαρά κορίτσια που έζησαν την απόλυτη κόλαση. Βιασμοί, βασανιστήρια, αναγκαστικές εγκυμοσύνες και trafficking συνθέτουν το σκηνικό ενός ατελείωτου τρόμου.

Σύμφωνα με το πόρισμα, αξιωματούχοι σε καίριες θέσεις επέλεξαν συνειδητά να γυρίσουν την πλάτη στα θύματα. Υποτάχθηκαν στον τρόμο της πολιτικής ορθότητας και προστάτευσαν το αφήγημα της δήθεν ομαλής πολυπολιτισμικότητας. Δημόσιοι λειτουργοί προτίμησαν να θυσιάσουν τα παιδιά της χώρας τους για να μην διαταράξουν τις ισορροπίες με συγκεκριμένες μειονοτικές κοινότητες.

Το Σύστημα Τιμωρείται Από Του Πολίτες Του

Το ίδιο το σύστημα έθαβε τα στοιχεία με μανία επί δεκαετίες. Ήταν η οργή του κόσμου που χρηματοδότησε αποκλειστικά την έρευνα μέσω crowdfunding, με επικεφαλής τον Βρετανό βουλευτή Rupert Lowe και τη γενναία επιζώσα Sammy Woodhouse. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους και καταρρίπτουν τα κυβερνητικά αφηγήματα. Η δράση των κυκλωμάτων εκτείνεται σε 149 δήμους, δηλαδή στο 40 τοις εκατό της χώρας, φτάνοντας μέχρι την καρδιά του Λονδίνου. Εκεί ακριβώς όπου ο δήμαρχος Σάντικ Καν, επέμενε προκλητικά, όπως αναφέρει η έκθεση, ότι τέτοια φαινόμενα δεν υπάρχουν, χαρακτηρίζοντας τις καταγγελίες των θυμάτων ως δήθεν κακόβουλες.

Η έκθεση σπάει κάθε ταμπού της νέας τάξης πραγμάτων. Βάσει της ανάλυσης εκατοντάδων αποφάσεων, ένα συντριπτικό 87 % έως 95% των καταδικασθέντων φέρουν διακριτά μουσουλμανικά ονόματα. Οι συμμορίες αποτελούνταν κυρίως από άνδρες πακιστανικής καταγωγής, με τη συμμετοχή Σομαλών, Ιρανών, Σύρων και Τούρκων, δημιουργώντας μια εξωπραγματική υπερεκπροσώπηση σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Η έρευνα μάλιστα τολμά να συνδέσει αυτή την εγκληματική δράση με ακραίες ριζοσπαστικές ερμηνείες όπως το al wala wa l bara, μια έννοια που εργαλειοποιείται από ακραία στοιχεία για να δικαιολογήσει την απόλυτη απόρριψη των δυτικών κοινωνιών και την υποδούλωση των «απίστων» γυναικών.

Η Μέθοδος Και Η Σοκαριστική Υπόθεση Της Άννας

Ο τρόπος δράσης τους προκαλεί παγωμάρα.

Στοχοποιούσαν ανήλικα λευκά κορίτσια 11 έως 15 ετών, κυρίως από φτωχές οικογένειες ή δομές πρόνοιας, παραμονεύοντας έξω από τα σχολεία τους και τις στάσεις των λεωφορείων. Τα παγίδευαν με δώρα, αλκοόλ και ναρκωτικά για να τα οδηγήσουν γρήγορα στον απόλυτο εφιάλτη των ομαδικών βιασμών, των άγριων ξυλοδαρμών και των εκβιασμών.

Η απόδειξη της κρατικής σήψης αποτυπώνεται στην περίπτωση της δεκαπεντάχρονης Άννας από το Μπράντφορντ.

Σύμφωνα με τα συγκλονιστικά ευρήματα, το ίδιο το κράτος όχι μόνο επέτρεψε τον αναγκαστικό θρησκευτικό της γάμο βάσει της σαρίας με τον βιαστή της παρουσία κοινωνικού λειτουργού, αλλά έφτασε στο σημείο να πληρώνει στους δράστες επίδομα αναδοχής, την ώρα που το παιδί κυοφορούσε τον καρπό του βιασμού της.

Ο πολιτικός σεισμός χτυπάει απευθείας την πόρτα του σημερινού πρωθυπουργού Kιρ Στάρμερ.

Η έκθεση του εξαπολύει ευθεία επίθεση για την κρίσιμη περίοδο που βρισκόταν στο τιμόνι της Εισαγγελίας. Εκείνη την εποχή, όπως καταγγέλλεται, αμέτρητες υποθέσεις κακοποίησης παιδιών μπήκαν στο συρτάρι ή δεν έφτασαν ποτέ στη δικαιοσύνη. Το πόρισμα υποστηρίζει ότι αυτή η στάση ταυτίζεται με τη γενικότερη πολιτική του πορεία, κατηγορώντας τον ότι έθετε σε προτεραιότητα την προστασία των μεταναστών, αδιαφορώντας προκλητικά για την ασφάλεια του ίδιου του βρετανικού λαού.

Το Εργατικό Κόμμα συνολικά κατηγορείται ανοιχτά ότι υποβάθμισε συστηματικά το έγκλημα για να μην χάσει τις ψήφους των μουσουλμανικών κοινοτήτων. Οι δημόσιοι λειτουργοί προτιμούσαν να κλείνουν τα μάτια στα τραύματα και τις εγκυμοσύνες ανηλίκων για να μην κατηγορηθούν για ισλαμοφοβία και για να μην τροφοδοτήσουν τη λεγόμενη ακροδεξιά.

Για την ανατροπή αυτής της άρρωστης κατάστασης, η έκθεση προτείνει μέτρα ακραίας αυστηρότητας. Ελάχιστη ποινή 25 ετών για τους δράστες, δημοψήφισμα για την επαναφορά της θανατικής ποινής, έρευνες σε τεμένη, αυτόματη αφαίρεση υπηκοότητας και μαζικές απελάσεις.

Αυτή η ασύλληπτη βρετανική τραγωδία δεν είναι απλώς μια ξένη υπόθεση. Είναι ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για ολόκληρη την Ευρώπη και ιδιαίτερα για την Ελλάδα. Σήμερα που η πατρίδα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες των ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών, το βρετανικό πάθημα πρέπει να γίνει μάθημα.