ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΤΑΜΙΕΣ» ΤΗΣ ΧΑΜΑΣ; ΤΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΡ!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε μια ακόμη επίδειξη επικοινωνιακής εικονικής πραγματικότητας, έστρωσε το κόκκινο χαλί στον Εμίρη του Κατάρ, βαπτίζοντας «στρατηγική επιτυχία» μια επίσκεψη που βρίθει από σκοτεινά σημεία και εθνικά ερωτηματικά. Την ώρα που η Μέση Ανατολή βρίσκεται στο χείλος της ανάφλεξης, η Αθήνα επιλέγει να ταυτιστεί με τον βασικότερο χρηματοδότη και φιλοξενούντα της ηγεσίας της Χαμάς, προκαλώντας την κοινή λογική και εκθέτοντας τη χώρα στους διεθνείς συμμάχους της. Το «ζεστό χρήμα» των Σεΐχηδων φαίνεται πως έχει γίνει το μοναδικό κριτήριο μιας εξωτερικής πολιτικής που διολισθαίνει από τον ρόλο του «πυλώνα σταθερότητας» σε αυτόν του απλού μεσίτη συμφερόντων.

Το επενδυτικό «παραμύθι» του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ που πλασάρει το Μαξίμου μοιάζει με κακόγουστο αστείο, αν αναλογιστεί κανείς το ιστορικό των καταριανών «επενδύσεων» στην Ελλάδα. Από το φιάσκο του Αστακού μέχρι τις δικαστικές διαμάχες για το Ναυάγιο της Ζακύνθου, το Κατάρ έχει αποδείξει ότι δεν έρχεται για να στηρίξει την ελληνική οικονομία, αλλά για να εξαγοράσει γεωπολιτική επιρροή και να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα επιχειρηματικά «τζάκια». Η κυβέρνηση, ωστόσο, επιμένει να πουλά ελπίδα για κεφάλαια που συνήθως μένουν στα χαρτιά, την ίδια στιγμή που ο Εμίρης χρησιμοποιεί την Αθήνα ως «πλυντήριο» για το προφίλ του στη Δύση.

Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η υπογραφή αμυντικών συμφωνιών με ένα κράτος που αποτελεί τον στενότερο στρατηγικό και οικονομικό εταίρο της Τουρκίας του Ερντογάν. Είναι τουλάχιστον αφελές, αν όχι εθνικά επικίνδυνο, να ανοίγουμε την πόρτα των αμυντικών μας συνεργασιών στον «ταμία» της Άγκυρας, τη στιγμή που τα καταριανά κεφάλαια στηρίζουν άμεσα την τουρκική πολεμική βιομηχανία που απειλεί το Αιγαίο. Η Αθήνα δείχνει να αγνοεί επιδεικτικά ότι η Ντόχα παίζει ένα διπλό παιχνίδι, χρηματοδοτώντας ακραία στοιχεία και διατηρώντας δεσμούς με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, γεγονός που την καθιστά «Δούρειο Ίππο» στην καρδιά της Ευρώπης.

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε έναν απέραντο χώρο προς πώληση, όπου οι ηθικές αναστολές και οι εθνικές κόκκινες γραμμές υποχωρούν μπροστά στις φωτογραφίες των χειραψιών. Αντί για μια σοβαρή πολυδιάστατη πολιτική, παρακολουθούμε μια «διπλωματία του real estate», η οποία αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε απρόβλεπτους κινδύνους. Όταν οι «φούσκες» των υποσχέσεων σκάσουν, το μόνο που θα έχει απομείνει θα είναι η σκιά μιας χώρας που θυσίασε το κύρος της για να εξυπηρετήσει τις δημόσιες σχέσεις μιας ελίτ που ζει σε δικό της παράλληλο σύμπαν.