Η συζήτηση γύρω από τη φιέστα για τα 95 χρόνια της Πολεμικής Αεροπορίας δεν σταματά στη διοργάνωση της εκδήλωσης στη Μαρίνα Φλοίσβου. Αντιθέτως, ενισχύεται ακόμη περισσότερο από το ίδιο το επικοινωνιακό υλικό που επέλεξε να προβάλλει η ΠΑ.
Στο πρόσφατο σποτ, εκεί όπου θα περίμενε κανείς να αναδεικνύεται η πραγματική επιχειρησιακή ισχύς της χώρας, εμφανίζεται στο τέλος ένα F-35, ένα αεροσκάφος που η Ελλάδα δεν έχει ακόμη εντάξει στο οπλοστάσιό της. Αντίθετα, απουσιάζει η ανάδειξη του Rafale, το οποίο όχι μόνο έχει ήδη παραληφθεί, αλλά αποτελεί σήμερα την αιχμή του δόρατος της ελληνικής αεροπορικής ισχύος.
Η επιλογή αυτή δεν μπορεί παρά να γεννά ερωτήματα. Γιατί να προβάλλεται ένα μελλοντικό και ακόμη θεωρητικό απόκτημα αντί για ένα υπαρκτό και επιχειρησιακά κρίσιμο μέσο; Ποιο μήνυμα επιχειρείται να περάσει και, κυρίως, σε ποιον απευθύνεται;
Σε συνδυασμό με τη φιέστα των 95 χρόνων, η εικόνα γίνεται πιο σύνθετη. Αντί να δοθεί έμφαση στην ουσία, δηλαδή στις πραγματικές δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας και στο ανθρώπινο δυναμικό της, φαίνεται να επιλέγεται μια πιο «φιλόδοξη», αλλά λιγότερο ρεαλιστική αφήγηση. Μια αφήγηση που ενδεχομένως εξυπηρετεί περισσότερο επικοινωνιακές σκοπιμότητες παρά την αντικειμενική αποτύπωση της πραγματικότητας.
Και εδώ προκύπτει το κρίσιμο ερώτημα:
- ποιος ωφελείται από αυτή την επιλογή;
- Τι όφελος έχει ο Αρχηγός από τη διαφήμιση ενός αεροσκάφους που δεν έχει ακόμη παραληφθεί;
Αν πρόκειται για μια προσπάθεια να παρουσιαστεί ένα «όραμα» για το μέλλον, τότε αυτό θα μπορούσε να γίνει με σαφήνεια και χωρίς να υποβαθμίζεται το παρόν. Αν όμως πρόκειται για μια συνειδητή μετατόπιση της προσοχής προς εντυπωσιακά αλλά μη υφιστάμενα μέσα, τότε η κριτική γίνεται αναπόφευκτη.
Η Πολεμική Αεροπορία δεν χρειάζεται να δανείζεται κύρος από μελλοντικά εξοπλιστικά προγράμματα. Το διαθέτει ήδη, μέσα από τα μέσα που έχει εντάξει και το προσωπικό που τα υποστηρίζει. Όταν όμως η επικοινωνία απομακρύνεται από αυτή την πραγματικότητα, τότε δημιουργείται η αίσθηση ότι η εικόνα προηγείται της ουσίας.
Τελικά, η υπόθεση της φιέστας και του σποτ δεν είναι δύο ξεχωριστά ζητήματα. Είναι δύο όψεις της ίδιας προσέγγισης: μιας προσέγγισης που φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στην εντύπωση αντί για την ουσία. Και αυτό είναι που προκαλεί και δικαιολογημένα τις αντιδράσεις.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
