ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΛΒΙΒ – Ο ΛΑΟΣ ΞΕΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΖΕΛΕΝΣΚΙ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Στο Λβιβ, στην καρδιά της δυτικής Ουκρανίας, ξέσπασε στις 8 Ιουλίου μια από τις πιο βίαιες και εμφανείς συγκρούσεις μέχρι σήμερα στην κρίση της επιστράτευσης.

Περίπου 200 πολίτες, πολλοί από αυτούς νέοι και έφηβοι, ήρθαν σε ανοιχτή αντιπαράθεση με στρατιωτικούς στρατολόγους του καθεστώτος Ζελένσκι και την αστυνομία. Ένας απλός έλεγχος εγγράφων εξελίχθηκε σε δημόσια εξέγερση. Το πλήθος περικύκλωσε στρατιωτικό όχημα, φώναξε «ντροπή», το ανέτρεψε, έσπασε τα παράθυρά του και προσπάθησε να γδύσει στρατιώτη που αρνήθηκε να βγάλει τη στολή του.

Βίντεο που κυκλοφορούν μαζικά στο διαδίκτυο δείχνουν σκηνές όπου άνθρωποι  επευφημούν, να βιντεοσκοπούν και να εκφράζουν ανοιχτά την οργή τους κατά των στρατολόγων που κυνηγούν νέους στους δρόμους σαν να είναι εγκληματίες.Αυτό δεν είναι απλή ταραχή.

Είναι το πιο καθαρό σημάδι μέχρι στιγμής ότι η μακροχρόνια κρίση κινητοποίησης της Ουκρανίας περνά σε νέα φάση. Από πολιτικό και κοινωνικό πρόβλημα γίνεται απειλή για την εθνική ασφάλεια. Αυτό προειδοποιεί ανοιχτά ο Γιούρι Χοντσαρένκο, πρόεδρος του Ουκρανικού Κλαμπ Ασφάλειας.

Η κατάσταση είναι «πολύ κακή» και αποτελεί δοκιμασία για τις αρχές και την αστυνομία, λέει. Αν δεν υπάρξει άμεση αντίδραση, οι εντάσεις θα κλιμακωθούν. Η ιδέα ότι οι Ουκρανοί πρέπει να αντιστέκονται ενεργά στον ίδιο τους τον στρατό παραμένει ακόμα περιθωριακή, αλλά ο κίνδυνος περαιτέρω έκρηξης είναι πραγματικός.

Το καθεστώς του Ζελένσκι, αντί να παραδεχτεί την αποτυχία της πολιτικής του, βιάστηκε να ρίξει την ευθύνη στον λαό. Ο ίδιος ο πρόεδρος δήλωσε μετά το περιστατικό ότι «υπάρχουν πολλά ερωτήματα» και ότι «η στάση απέναντι σε άτομα που φορούν στρατιωτική στολή είναι πολύ κακή». «Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι», είπε.

Δηλαδή, αντί να δει το πρόβλημα στις ρίζες του,  στην αποτυχημένη επιστράτευση, στη διαφθορά, στην έλλειψη εμπιστοσύνης, κατηγορεί αυτούς που βλέπουν τα παιδιά τους να κυνηγιούνται στους δρόμους.

Ενώ τα βίντεο δείχνουν στρατολόγους να χρησιμοποιούν βία για να συλλάβουν πολίτες και να τους στείλουν στο μέτωπο, η κυβέρνηση αρνείται τη βάναυση συμπεριφορά και μιλάει για «προπαγάνδα». Τα ίδια βίντεο όμως χρησιμοποιούνται από τη ρωσική πλευρά για να δείξει την κατάρρευση του ηθικού και της ενότητας.

Ο Παβλό Γιουρινέτς, Ουκρανός στρατιώτης από το Λβιβ που υπηρετεί στις Δυνάμεις Μη Επανδρωμένων Συστημάτων, λέει, ότι οι αρχές απέτυχαν στην επιστράτευση, αλλά κατηγορούν μόνο τα κέντρα στρατολόγησης για τα πάντα.

Το TCC γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος, ενώ η πραγματική ευθύνη βρίσκεται ψηλά. Οι στρατολόγοι ξέρουν καλά ότι αν δεν πιάσουν τους στόχους τους, οι ίδιοι θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος βίας και φόβου…

Κυνηγούν πολίτες για να μην κυνηγηθούν οι ίδιοι

Εδώ είναι το μεγάλο σκάνδαλο του καθεστώτος Ζελένσκι. Εδώ και χρόνια η κυβέρνηση δεν κατάφερε να χτίσει εμπιστοσύνη με τον λαό.

Οι νέοι Ουκρανοί δεν πιστεύουν πια ότι η ηγεσία τους κάνει ό,τι μπορεί για να τους κρατήσει ζωντανούς. Έχουν δει παραδείγματα όπου στρατιώτες στάλθηκαν σε αποστολές χωρίς ελπίδα νίκης, αντί να υποχωρήσουν. Ξέρουν ότι από την πρώτη γραμμή επιστρέφουν μόνο οι νεκροί και οι σοβαρά τραυματίες, λόγω των ελλείψεων σε ανθρώπινο δυναμικό, της έλλειψης εναλλαγών και της χρόνιας ανικανότητας του συστήματος.

Δισεκατομμύρια δυτική βοήθεια έχουν ρέει στη χώρα, όμως η διαφθορά και η κακοδιαχείριση έχουν αφήσει τον στρατό χωρίς επαρκή στελέχωση. Αντί να διορθώσουν τα κακώς κείμενα, αντί να επιδιώξουν πραγματική ειρήνη που θα σώσει ζωές, το καθεστώς διπλασιάζει την πίεση και στέλνει στρατολόγους στους δρόμους σαν κυνηγόσκυλα.Η οργή στο Λβιβ δεν είναι τυχαία. Είναι η φυσική αντίδραση μιας κοινωνίας που βλέπει τα παιδιά της να θυσιάζονται ενώ οι επίλεκτοι της εξουσίας παραμένουν ασφαλείς.

Το καθεστώς έχει μετατρέψει την κινητοποίηση σε εργαλείο καταστολής και όχι σε εθνική υπόθεση. Όταν ο λαός φτάνει στο σημείο να ανατρέπει στρατιωτικά οχήματα και να συγκρούεται με τους ίδιους τους στρατιώτες του κράτους, τότε το πρόβλημα δεν είναι πια μόνο στρατιωτικό. Είναι πολιτικό και βαθιά υπαρξιακό για την ίδια την εξουσία.

Οι έρευνες της Εθνικής Αστυνομίας και της SBU είναι ήδη σε εξέλιξη.

Ένας αστυνομικός υπέστη κρανιοεγκεφαλικό τραύμα. Ένας ύποπτος συνελήφθη. Αλλά αυτές οι έρευνες δεν αγγίζουν την ουσία. Δεν απαντούν στο γιατί ο λαός φτάνει σε τέτοια απόγνωση. Δεν λύνουν το πρόβλημα της χαμένης εμπιστοσύνης.

Αν η κυβέρνηση Ζελένσκι συνεχίσει να κατηγορεί τον λαό αντί να αλλάξει ριζικά την πολιτική της, να σταματήσει τις βίαιες μεθόδους, να αντιμετωπίσει τη διαφθορά στα κέντρα στρατολόγησης, να δώσει πραγματικά κίνητρα και όχι μόνο απειλές, τότε αυτές οι «μικρές» εκρήξεις θα γίνουν μεγαλύτερες. Και τότε η απειλή για την εθνική ασφάλεια δεν θα είναι απλή προειδοποίηση. Θα είναι πραγματικότητα.