Εθνική Πινακοθήκη: Ανατριχιάζουν τα ψυχικά αποτυπώματα του “καλλιτέχνη” – Τι υποστηρίζει ο Κλινικός Ψυχολόγος, Μιχαήλ Γιγουρτάκης

Η τέχνη ανέκαθεν αποτελούσε έναν καθρέφτη της κοινωνίας, της ψυχής και των εσωτερικών συγκρούσεων του καλλιτέχνη. Ωστόσο, όταν τα όρια μεταξύ πρόκλησης και ιεροσυλίας θολώνουν, η συζήτηση γίνεται έντονη, προκαλώντας αντιδράσεις που ξεπερνούν τον χώρο της αισθητικής και εισχωρούν στον πυρήνα της πίστης και των αξιών.

Τα πρόσφατα έργα που εκτέθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη, με απεικονίσεις όπως η Παναγία να καπνίζει κρατώντας έναν σκελετό αντί για το Θείο Βρέφος ή ο Άγιος Χριστόφορος με κεφάλι αλόγου, προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων στην ελληνική κοινωνία. Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτές τις εικόνες; Είναι απλώς μια πρόκληση ή μήπως μια βαθύτερη αντανάκλαση της ψυχικής κατάστασης του δημιουργού;

Ανάλυση Ιχνογραφήματος:

 Ψυχοδιάγνωση του Καλλιτέχνη

 

Διάγνωση αποκλειστικά στο έργο ως “καθρέφτη” της ψυχικής του κατάστασης.
Παρατηρήσεις από τις Εικόνες:

Παναγία με τσιγάρο και σκελετό μωρού αντί για το θείο βρέφος:

Συμβολισμός: Η Παναγία, παραδοσιακά σύμβολο μητρικής αγάπης, ζωής και ιερότητας, εμφανίζεται κυνική (τσιγάρο) και συνδεδεμένη με τον θάνατο (σκελετός). Η αντικατάσταση του θείου βρέφους (ζωή, ελπίδα, σωτηρία) με σκελετό υποδηλώνει απόρριψη της πίστης ή της ελπίδας.

Ψυχική Ερμηνεία: Υπάρχει μια έντονη αίσθηση ματαιότητας και αποδόμησης. Το τσιγάρο προσθέτει έναν τόνο αδιαφορίας ή παραίτησης, ενώ ο σκελετός δείχνει εμμονή με τον θάνατο ή απώλεια.

Άγιος Χριστόφορος με κεφάλι αλόγου:

Συμβολισμός: Ο Χριστόφορος, προστάτης των ταξιδιωτών και σύμβολο ανθρώπινης δύναμης, μετατρέπεται σε υβρίδιο ανθρώπου-ζώου. Το κεφάλι αλόγου εισάγει το παράλογο και το ζωώδες στη θέση του ανθρωπίνου/θείου.

Ψυχική Ερμηνεία: Αυτό δείχνει μια διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας, όπου τα ιερά χάνουν την ανθρωπιά τους και γίνονται κάτι ξένο, ίσως χαοτικό ή πρωτόγονο.
Πιθανή Ψυχοπαθολογία Βάσει DSM-5:

Με βάση αυτά τα ιχνογραφήματα, θα κατέληγα στην εξής διάγνωση:
Σχιζοτυπική Διαταραχή Προσωπικότητας (F21)

Στοιχεία από το Ιχνογράφημα:

Παράξενη σκέψη και συμβολισμός: Η αντικατάσταση του θείου βρέφους με σκελετό και του ανθρώπινου κεφαλιού με άλογο δείχνει μια μη συμβατική, σχεδόν σουρεαλιστική ερμηνεία της πραγματικότητας. Αυτό ταιριάζει με το κριτήριο του DSM-5 για “παράξενες πεποιθήσεις ή μαγική σκέψη”.

Ασυνήθιστες αντιληπτικές εμπειρίες: Οι εικόνες υποδηλώνουν έναν εσωτερικό κόσμο όπου τα ιερά σύμβολα βιώνονται με τρόπο που ξεφεύγει από την κοινή λογική – π.χ. η Παναγία ως κυνική φιγούρα θανάτου.

Εκκεντρική έκφραση: Η επιλογή τέτοιων εικόνων είναι έντονα αποκλίνουσα και προκλητική, που συνάδει με το κριτήριο “εκκεντρική συμπεριφορά”.

Ερμηνεία: Ο καλλιτέχνης φαίνεται να λειτουργεί σε έναν παράλληλο κόσμο, όπου τα παραδοσιακά νοήματα διαλύονται και αντικαθίστανται από κάτι σκοτεινό και παράδοξο. Αυτό δεν φτάνει σε ψύχωση (π.χ. ψευδαισθήσεις), αλλά δείχνει μια σχιζοτυπική τάση.
Υποκλινική Καταθλιπτική/Νιχιλιστική Διάθεση

Στοιχεία από το Ιχνογράφημα:
Θάνατος και κενότητα: Ο σκελετός αντί του θείου βρέφους είναι μια ξεκάθαρη απόρριψη της ζωής υπέρ του θανάτου. Το τσιγάρο ενισχύει την αίσθηση της παρακμής και της αδιαφορίας, σαν να μην υπάρχει πια τίποτα που να αξίζει.

Απώλεια νοήματος: Η διαστρέβλωση ιερών συμβόλων (Παναγία, Χριστόφορος) δείχνει μια εσωτερική κατάσταση όπου η πίστη, η ελπίδα ή η σύνδεση με το θείο έχουν χαθεί.

Ερμηνεία: Αν και δεν πληροί πλήρως τα κριτήρια για μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (F32) – αφού δεν έχουμε δεδομένα για διάθεση ή καθημερινή λειτουργικότητα – η θεματολογία παραπέμπει σε μια νιχιλιστική ματιά, κοντά σε “άλλες καθορισμένες καταθλιπτικές διαταραχές” (F32… Είναι σαν ο καλλιτέχνης να λέει: “Όλα είναι νεκρά, τίποτα δεν έχει αξία”.

“Με βάση αυτά τα ιχνογραφήματα, ο καλλιτέχνης φαίνεται να πάσχει από μια μορφή Σχιζοτυπικής Διαταραχής Προσωπικότητας, με έντονα στοιχεία νιχιλιστικής ή καταθλιπτικής διάθεσης. Οι εικόνες δείχνουν έναν άνθρωπο που βλέπει τον κόσμο μέσα από έναν φακό παράξενης, σκοτεινής δημιουργικότητας – η Παναγία με τσιγάρο και σκελετό υποδηλώνει ότι η ζωή και η ιερότητα έχουν αντικατασταθεί από θάνατο και κυνισμό, ενώ ο Χριστόφορος με κεφάλι αλόγου δείχνει μια διαστρεβλωμένη, σχεδόν ζωώδη αντίληψη της ανθρωπιάς. Δεν φαίνεται να είναι ψυχωτικός, αλλά η σκέψη του είναι εκκεντρική και αποξενωμένη, με μια βαθιά αίσθηση ματαιότητας να διατρέχει τα έργα του.”

Πρόσθετες Παρατηρήσεις:
Πιθανή Συναισθηματική Σύγκρουση: Η επιλογή χριστιανικών συμβόλων μπορεί να δείχνει μια εσωτερική πάλη με την πίστη – ίσως μεγάλωσε με αυτήν και τώρα την απορρίπτει ή την “θρηνεί” μέσα από την τέχνη του.

Απουσία Ψύχωσης: Δεν υπάρχουν ενδείξεις αποδιοργάνωσης ή ψευδαισθήσεων, οπότε μένουμε στη σχιζοτυπία αντί για σχιζοφρένεια.

Προκλητικότητα: Υπάρχει ένα στοιχείο που θα μπορούσε να παραπέμπει σε αντικοινωνική τάση, αλλά χωρίς περισσότερα δεδομένα, το βλέπω περισσότερο ως έκφραση της αποξένωσης παρά ως σκοπό χειραγώγησης.

Όταν τα όρια μεταξύ τέχνης και ψυχοπαθολογίας είναι δυσδιάκριτα συνήθως η πλάστιγγα γέρνει προς το δεύτερο…

Γιγουρτάκης Μιχαήλ
Κλινικός Ψυχολόγος MSc
Σχολική Ψυχολογία MA
Κατεύθυνση σπουδών Εγκληματολογίας