Παρασκευή , 12 Αυγούστου 2022

Εργασία και ίσες ευκαιρίες για όλους

 

       Ένα από τα μεγάλα ταμπού στην κοινωνία που ζούμε είναι η καθημερινή αντιμετώπιση των ατόμων με αναπηρία και όλα ξεκινούν από την παιδεία, τον πολιτισμό μας, όλα όσα έχουμε αποκτήσει ως κοινωνία. Στο σύνολό της είναι εμφανέστατη η άνιση μεταχείριση των αναπήρων, οι διακρίσεις και οι προκαταλήψεις τις οποίες βιώνουν στην καθημερινή τους ζωή, καθώς και η στάση που συχνά υιοθετεί απέναντί τους όλο το κοινωνικό σύνολο. Αυτά μαζί συνθέτουν μία κατάσταση ανισότητας που διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα επιβαρυντικό περιβάλλον για αυτές τις ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν από τα παραπάνω πόσο έντονος είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός αυτών των ατόμων, κυρίως στο εργασιακό περιβάλλον.

Η εργασία, η δημιουργικότητα και η παραγωγικότητα είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου: όλοι νιώθουμε έντονα την ανάγκη να είμαστε χρήσιμοι, να συνεισφέρουμε, να νιώθουμε αυτονομία και αποδοτικότητα. Ειδικά τα νέα άτομα πρέπει στο σύνολό τους να ενθαρρύνονται, ώστε να μπουν στην αγορά εργασίας. Το οικογενειακό λοιπόν, αλλά και το φιλικό περιβάλλον θα πρέπει να ενθαρρύνουν την επιθυμία αυτών των ανθρώπων να γίνει πραγματικότητα και, αντίστοιχα, θα πρέπει και η κοινωνία να δώσει προνόμια τόσο στις ιδιωτικές εταιρείες και επιχειρήσεις όσο και στον δημόσιο τομέα, ώστε να προχωρήσουν σε προσλήψεις ΑμεΑ, που ταλαιπωρούνται εξαιτίας κακώς διαμορφωμένων αντλήψεων που εδώ και χρόνια επικρατούν.

Οι συνάνθρωποί μας με αναπηρίες δεν είναι διαφορετικοί από τους άλλους ανθρώπους ούτε έχουν άλλα δικαιώματα και άλλες υποχρεώσεις: είναι και αυτοί πολίτες με ίσα δικαιώματα, φορολογούμενοι και εργαζόμενοι καταναλωτές, που όμως τελικά δεν αντιμετωπίζονται ανάλογα. Δεν είναι λογικό τη στιγμή που αποδεχόμαστε σε ένα εργασιακό περιβάλλον ανθρώπους που έχουν μία έντονη προσωπικότητα ή που έχουν μία ιδιαίτερη προσωπικότητα, να μην μπορούμε ταυτόχρονα να δεχτούμε και ανθρώπους με κάποια σωματικά διαφορετικά χαρακτηριστικά! Υπάρχει μία ψεύτικη εντύπωση ότι από αυτούς τους ανθρώπους δεν περιμένουμε πολλά, ότι αντιθέτως οι προσδοκίες μας από αυτούς είναι χαμηλότερες… Είμαι όμως σίγουρη ότι οι θέσεις εργασίας που υπάρχουν μπορούν να καλυφθούν από ανθρώπους ανάλογων προσόντων. Το θέμα είναι να μην είμαστε “μισάνοιχτοι”, αλλά να έχουμε ανοίξει πόρτες και αγκαλιές ώστε να προωθήσουμε, να στηρίξουμε και να αποδεχτούμε αυτή τη διαφορετικότητά τους.

Ευρωπαϊκές δημοσκοπήσεις έχουν κατά καιρούς δείξει ότι υπάρχει έλλειψη ατόμων με αναπηρία στην εργασία και αυτό γιατί δεν αντιμετωπίζονται ως πολίτες με ίσα δικαιώματα αλλά ως αντικείμενο λύπησης και φιλανθρωπίας. Έτσι οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν αποκλεισμένοι, με ελλιπή εκπαίδευση και υψηλή ανεργία, μια και το 50% των ατόμων με αναπηρία δεν μπορεί να ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (άλλο θέμα δύσκολο και δυσβάσταχτο…), που αποτελεί κι αυτό από πλευράς του ένα σοβαρό εμπόδιο για τα άτομα αυτά στο να βρουν κάποια θέση εργασίας.

Αν δεν νιώσουμε, δεν προωθήσουμε την ισότητα, που για μένα είναι το κλειδί της προσέγγισης του ζητήματος, τότε η πρόσληψη σε θέσεις εργασίας θα εξακολουθεί να είναι απλώς μία “χάρη” για τα άτομα με αναπηρία. Εμείς δεν θέλουμε να είναι “χάρη”, θέλουμε να είναι μία θέση αξιόλογη, ισότιμη και ουσιαστική που να προσφέρει στο άτομο με αναπηρία την αυτονομία και την ολοκλήρωση που του πρέπει!

Σίγουρα (για να είμαστε ειλικρινείς) σε μία αγορά εργασίας που έτσι κι αλλιώς είναι απορυθμισμένη και με πολλά προβλήματα, οι ίσες ευκαιρίες μοιάζουν με όνειρο. Όμως δεν πρέπει να νιώθουμε ηττοπάθεια και να μην αγωνιστούμε έτσι ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση και να αλλάξει η εργασιακή κουλτούρα. Όντως είναι αλήθεια ότι έχουν δοθεί κίνητρα στις επιχειρήσεις, ώστε να καλυφθεί ακόμα και 100% η ασφαλιστική συνεισφορά των εργαζομένων ΑμεΑ, να αξιοποιηθούν ευρωπαϊκά κονδύλια, επιδοτήσεις για μισθοδοσία και διαμόρφωση ανάλογων υποδομών, καθώς και η τεχνολογία που παρέχει πλέον όλες τις δυνατότητες για να μπορεί να απασχοληθεί κάνεις και από το σπίτι του. Άρα αυτά που πρέπει να εμπεδώσουμε όλοι είναι σεβασμός στη διαφορετικότητα, ίσες ευκαιρίες και όχι φιλανθρωπία.

Η αγάπη μας λοιπόν για όλα τα παραπάνω μας ώθησε στο να ανοίξουμε στο βουλευτικό γραφείο μία γραμμή επικοινωνίας με τα ΑμεΑ όλης της χώρας, ώστε να εκφράζουν άμεσα θέματα και προβλήματα που τους απασχολούν και εμείς από την πλευρά μας να δρομολογήσουμε, τουλάχιστον, το να ακουστεί η φωνή τους. Είμαστε στη διάθεσή σας!

Αναστασία-Αικατερίνη Αλεξοπούλου *

* Η κυρία Αναστασία-Αικατερίνη Αλεξοπούλου είναι Βουλευτής Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών, με την Ελληνική Λύση.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares