Τρίτη , 12 Νοέμβριος 2019
Τελευταία Νέα

Επιτέλους μία πραγματικά ΕΛΛΗΝΙΚΗ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΦΩΝΗ προτείνει το νέο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ…

Η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μία κορυφαία στιγμή για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Στο πλαίσιο αυτό η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ  κι ο Πρόεδρό της ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ προχωρούν σε προτάσεις συγκεκριμένες τις οποίες και παραθέτουμε.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ
ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΕΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Βρισκόμαστε μπροστά στην κορυφαία διαδικασία του πολιτικού συστήματος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, αυτής της αναθεώρησης του καταστατικού χάρτη του Νομικού Προσώπου του Κράτους.

Σύμφωνα με τον επιστημονικό ορισμό: «Κράτος είναι λαός, οργανωμένος σε νομικό πρόσωπο, ο οποίος κατοικεί σε μια ορισμένη εδαφική επικράτεια, εντός της οποίας ασκεί πρωτογενή και κυρίαρχη εξουσία».

Από τον πιο πάνω ορισμό βλέπουμε ότι αποκλειστικός μέτοχος του νομικού προσώπου «κράτος» είναι ο λαός (με τη στενή έννοια, δηλαδή το εκλογικό σώμα, δηλ. οι πολίτες) και πολίτευμα είναι ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους, που ορίζεται στον καταστατικό του χάρτη. Φυσικά, το ανώτατο και κυρίαρχο όργανο, δηλαδή ο λαός, είναι εκείνος που έχει το

δικαίωμα να ασκεί πρωτογενή και κυρίαρχη εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι η εξουσία του δεν προέρχεται από κάποια άλλη δύναμη, αλλά πηγάζει αποκλειστικά από τον ίδιο το λαό, ο οποίος φυσικά μπορεί να συγκροτεί κράτος και να φτιάχνει μόνος του το Σύνταγμά του (τον καταστατικό του χάρτη). Όμως, στο δικό μας πολίτευμα δεν εμπλέκεται πουθενά ο λαός σε όλη αυτή την συνταγματική διαδικασία, που είναι αποκλειστικά δική του αρμοδιότητα.

Βρισκόμαστε μεν μπροστά στην κορυφαία διαδικασία της τροποποίησης του τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους, όμως οι προς αναθεώρηση διατάξεις, που ήρθαν από την προτείνουσα Βουλή, δεν δείχνουν πολιτική γενναιότητα για ριζικές τομές.

Η σημερινή παγκόσμια ασύμμετρη πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης, όπου από το ένα μέρος έχουμε το πανίσχυρο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα έξω από τα κράτη ανεξέλεγκτο και από την άλλη αδύναμες παθητικές εθνικές κυβερνήσεις, που εξαναγκάζονται να κάνουν εσωτερικούς νόμους τις εντολές της παγκοσμιοποίησης σε βάρος των λαών τους ή να υπογράφουν διεθνείς συνθήκες (σαν αυτή του Μαρακές), πάλι σε βάρος των λαών τους, επιβάλει όλη αυτή η κατάσταση σε όλους τους πολιτικούς του πλανήτη, να είναι πιο γενναίοι σε ότι αφορά την οργάνωση και τη λειτουργία των κρατών τους, με αποκλειστικό γνώμονα την ισχυροποίηση των εθνικών κοινωνιών απέναντι στην επιθετική παγκοσμιοποίηση.

Από το ένα μέρος λοιπόν έχουμε ένα παγκόσμιο ανεξέλεγκτο οικονομικό σύστημα, το οποίο επιδιώκει την κατάργηση των εθνικών συνόρων,

προκειμένου να διακινεί ελεύθερα κεφάλαια, εμπορεύματα και εργασία – μετανάστες και από το άλλο τις πατρίδες.

Αυτή λοιπόν η κατάσταση, μας επιβάλει να προβούμε σε γενναίες αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους.

Η παγκοσμιοποίηση λατρεύει την υπερσυγκέντρωση των εξουσιών εντός των εθνικών κοινωνιών σε ένα κέντρο, γιατί έτσι μπορεί να ελέγχει αποτελεσματικότερα και να εκμεταλλεύεται τις ίδιες τις κοινωνίες, μέσω του ελέγχου της κεντρικής πολιτικής εξουσίας. Τους στόχους αυτούς υπηρετούν τόσο η Νεοφιλελεύθερη Νεοδεξιά όσο και η Νεοαριστερά.

Αντίθετα, η δική μας ιδεολογική πρόταση, η πρόταση της Ελληνικής Λύσης είναι η ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Δηλαδή η αποκέντρωση της πολιτικής εξουσίας και η διάχυσή της εντός των εθνικών κοινωνιών για ενδυνάμωσή τους.

Και η κοινωνία είναι πράγματι ισχυρή όταν οι πολίτες συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Δηλαδή σε αντίθεση με τα κελεύσματα της παγκοσμιοποίησης, περί συγκεντρωτικής εξουσίας, εμείς προτάσσουμε την αποκέντρωση της εξουσίας και τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων που τους αφορούν για μια δυνατή ενεργό κοινωνία. Θέλουμε μια δυναμική δημοκρατία που θα μπορεί να ενσωματώνει τη λαϊκή βούληση σε κάθε στιγμή και όχι μια στατική απολιθωμένη δημοκρατία, που ούτε τη βούληση του λαού μπορεί να ενσωματώσει, ούτε τις αλλαγές των καιρών μπορεί να παρακολουθήσει.

Με βάση λοιπόν τις ανωτέρω σκέψεις, η προτεινόμενη αναθεώρηση του καταστατικού χάρτη της χώρας δεν είναι γενναία. Αντίθετα, έτσι όπως

εισάγεται και με βάση τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις στην παρούσα αναθεωρητική βουλή, τελικά θα ευθυγραμμιστεί ακόμα πιο πολύ με τους στόχους της παγκοσμιοποίησης.

Η Ελληνική Λύση, δεν είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί στην προτείνουσα Βουλή σε θέματα που θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντικά.

Η προτείνουσα Βουλή:

1) Δεν τόλμησε να προχωρήσει έστω σε πρόταση αλλαγής του τρόπου εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό με αυξημένες αρμοδιότητες.

2) Δεν τόλμησε να προτείνει επιτέλους τη σύσταση Συνταγματικού Δικαστηρίου, για τον καθολικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων και την προστασία του λαού, όπως έχουν όλα σχεδόν τα άλλα κράτη.

3) Δεν τόλμησε καν να αγγίξει το άρθρο 110 για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ώστε να πάψει το Σύνταγμα να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του πολιτικού προσωπικού. Δεν πέρασε καν ως σκέψη η δυνατότητα εμπλοκής του λαού στις διαδικασίες τις σχετικές με την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπως ισχύει σε πολλά άλλα κράτη. Εμείς προτείνουμε τη εκκίνηση της διαδικασίας αναθεώρησης και από το λαό, με τη συγκέντρωση 200.000 υπογραφών. Γιατί άραγε έχουμε την κοινωνία εξοστρακισμένη έξω από το πολιτικό σύστημα να ιδιωτεύει; Δεν αξίζει άραγε αυτός ο υπερήφανος λαός που γέννησε τη δημοκρατία να ορίζει μόνος του τις τύχες του; Τι μας εμποδίζει άραγε να του δώσουμε αυτές τις εξουσίες;

4) Δεν τόλμησε να αγγίξει το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού, ώστε να υπάρξει πραγματική διάκριση των εξουσιών και να σταματήσει το ρουσφέτι στη χώρα μας.

5) Δεν τόλμησε να προτείνει την κατάργηση του άρθρου 86 που αφήνει ατιμώρητους υπουργούς και πρωθυπουργούς

6) Δε προτάθηκε η ανεξαρτητοποίηση της Δικαιοσύνης, με τη μη επιλογή της ηγεσίας της από την κυβέρνηση.

7) Έρχονται στην παρούσα αναθεωρητική Βουλή σημαντικότατα θέματα άμεσης δημοκρατίας, όπως δημοψηφίσματα με λαϊκή πρωτοβουλία και προτάσεις νόμων με λαϊκή πρωτοβουλία (που τέθηκαν κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ), αν και με υπερβολικές απαιτήσεις, σε ότι αφορά τον αριθμό των απαιτούμενων υπογραφών (εμείς λέμε 100.000 και 30.000 αντίστοιχα), όμως απορρίπτονται μετ’ επαίνων από την έχουσα την πλειοψηφία ΝΔ, η οποία θεωρεί αυτή τη λαϊκή συμμετοχή επικίνδυνη!!! Έτσι όμως δεν κάνουμε τίποτα.

Μετά από 45 περίπου μεταπολιτευτικά χρόνια, η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία οδήγησε τη χώρα και το λαό στη χρεοκοπία, την οποία όλοι ζήσαμε και ζούμε. Αυτή η δημοκρατία απέτυχε και αντί εμείς να φανούμε γενναίοι και να συμφωνήσουμε όλοι μαζί ριζικές τομές, ώστε να περάσουμε στην Δ΄ Ελληνική Δημοκρατία και να ανοίξουμε τους ορίζοντες της ελληνικής κοινωνίας στον 21ο αιώνα, εμείς αντίθετα συνεχίζουμε τον ίδιο τον παλιό δρόμο που οδήγησε σε υποθήκευση της χώρας για όλο τον 21ο αιώνα.

Σε λίγο θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό, όμως δυστυχώς είμαστε σε μια άλλη σκλαβιά, αυτή των δανειστών. Χάσαμε το όνομα της Μακεδονίας, με ότι αυτό συνεπάγεται και

ταυτόχρονα ο Τούρκος είναι πάλι εδώ και αξιώνει τμήματα της ελληνικής επικράτειας. Η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία λοιπόν απέτυχε και πρέπει να προχωρήσουμε το ταχύτερο στην Δ΄ Ελληνική Δημοκρατία.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Στα πλαίσια και στα περιθώρια των προς αναθεώρηση διατάξεων που έστειλε η προτείνουσα Βουλή στην παρούσα αναθεωρητική Βουλή, οι προτάσεις του κόμματός μας έχουν ως εξής:

1) Άρθρο 21 παράγραφοι 1, 3 και προσθήκη παραγράφου 7

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΓΑΜΟΥ, ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ

Παράγραφος 1

Να αλλάξει η φράση «υπό την προστασία του κράτους» και να γίνει¨

«υπό την προστασία και την εγγύηση του κράτους».

Παράγραφος 3

Το κράτος θα πρέπει να αναλάβει πραγματικές ευθύνες έναντι των πολιτών του, γι’ αυτό προτείνεται τροποποιηθεί η παράγραφος ως εξής:

«Το κράτος έχει υποχρέωση να μεριμνά για την υγεία των πολιτών και να λαμβάνει ειδικά μέτρα για την προστασία του γήρατος, της αναπηρίας και την περίθαλψη των απόρων.

Το κράτος είναι συνυπεύθυνο, μαζί με τους αντίστοιχους ιδιωτικούς φορείς, για την καταλληλότητα των προϊόντων που κυκλοφορούν στην αγορά και μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην υγεία των πολιτών»

Προσθήκη παραγράφου 7

Τα βασικά κοινωνικά αγαθά πρέπει να ανήκουν στο δημόσιο και ως εκ τούτου προτείνεται να προστεθεί νέα παράγραφος στο πιο πάνω άρθρο, η οποία να έχει ως εξής:

«Βασικά κοινωνικά αγαθά, εντός της επικράτειας, όπως το νερό, η ηλεκτρική ενέργεια, οι υδρογονάνθρακες και κάθε είδους ενέργεια, καθώς και τα δίκτυα διανομής τους, ανήκουν στο κράτος και ελέγχονται από το κράτος. Το ίδιο ισχύει και για τις βασικές υποδομές, όπως οδικά δίκτυα, σιδηροδρομικά δίκτυα, αεροδρόμια, λιμάνια»

2) Άρθρο 22 παράγραφοι 4 και 5

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παράγραφος 4:

Να προστεθεί νέο εδάφιο στην ανωτέρω παράγραφο για την προσφορά κοινωνικής εργασίας, η οποία να έχει ως εξής: «Επιτρέπεται, κατ΄ επιλογή του καταδικασθέντος, η προσφορά κοινωνικής εργασίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Ποινικό Κώδικα»

Παράγραφος 5:

Το κράτος πρέπει να αναλάβει υποχρέωση για την κοινωνική ασφάλιση, ως εκ τούτου προτείνεται να διαμορφωθεί η παράγραφος αυτή ως εξής:

«Το κράτος έχει υποχρέωση για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων».

3) Άρθρο 28 παράγραφος 2

ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ

Κάθε διεθνής συνθήκη, που έχει να κάνει με την εθνική κυριαρχία ή αλλοιώνει εθνικά χαρακτηριστικά, πρέπει να κυρώνεται με δημοψήφισμα. Προτείνεται λοιπόν να γίνει νέα διατύπωση της ανωτέρω παραγράφου ως εξής:

«Κάθε διεθνής συνθήκη ή διεθνής συμφωνία η οποία:

1) αναγνωρίζει σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα

2) εκχωρεί ή περιορίζει άσκηση εθνικής κυριαρχίας

3) αλλοιώνει την ιστορική, πολιτιστική και θρησκευτική διαδρομή του ελληνισμού,

απαιτείται να κυρωθεί με δημοψήφισμα στο οποίο θα συμμετάσχει το 50% τουλάχιστον του εκλογικού σώματος, διαφορετικά η συνθήκη ή η συμφωνία δεν ισχύει».

4) Άρθρο 32 παράγραφος 4

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Παράγραφος 4

Η πρόταση της Ελληνικής Λύσης είναι πάγια η εξής:

Τον ΠτΔ να τον εκλέγει άμεσα ο λαός, έπειτα από προτάσεις υποψηφιοτήτων είτε από 10 βουλευτές, είτε από 30.000 πολίτες. Και μάλιστα στον ΠτΔ θα πρέπει να επιστρέψουν οπωσδήποτε οι εξουσίες που είχε κατά το Σύνταγμα του 1975, και ακόμα πιο διευρυμένες. Στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας, θα πρέπει να υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας και όχι η πρωθυπουργική μονοκρατορία.

Επειδή όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει, με βάση την δρομολογηθείσα αναθεώρηση, προτείνουμε ως ελάχιστη υποχώρηση και προκειμένου να

μην διαλύεται η Βουλή, η διατύπωση της ανωτέρω παραγράφου να γίνει ως εξής:

« Αν δεν επιτευχθεί ούτε κατά την τρίτη ψηφοφορία η αυξημένη αυτή πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών, τότε θα εκλεγεί Π.τ.Δ εκείνος που θα συγκεντρώσει την προτίμηση τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων με ελάχιστο όριο 151 ψήφους »

5) Άρθρο 37 παράγραφος 2

ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Προτείνουμε στην ίδια παράγραφο, να προστεθεί νέο εδάφιο για ασυμβίβαστο βουλευτικής και υπουργικής ιδιότητας, ως εξής:

«Όταν βουλευτής αναλάβει καθήκοντα υπουργού, αποβάλει αυτομάτως τη βουλευτική του ιδιότητα και τη θέση του καταλαμβάνει ο πρώτος επιλαχών».

6) Άρθρο 38 παράγραφος 2

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ

Παράγραφος 2

Προκειμένου να μην μένει η χώρα ακυβέρνητη, αν συμβεί κάτι στον πρωθυπουργό, προτείνουμε να αλλάξει το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής ως εξής και να καταργηθεί το τρίτο:

«Αν ο πρωθυπουργός παραιτηθεί, εκλείψει ή αδυνατεί για λόγους υγείας να εκτελέσει τα καθήκοντά του, πρωθυπουργός ορκίζεται ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος διορίζεται υποχρεωτικά στη θέση αυτή, πριν την αρχική παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση της οποίας είναι αντιπρόεδρος».

7) Άρθρο 44 παράγραφος 2

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

Προκειμένου να εισαχθούν θεσμοί άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής του λαού στη λήψη των αποφάσεων και να αποκεντρωθεί η πολιτική εξουσία προς τους πολίτες, προτείνεται να αλλάξει η παράγραφος αυτή ως εξής:

«Δημοψήφισμα προκηρύσσεται υποχρεωτικά από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν το ζητήσει η Βουλή με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών ή το ζητήσουν ενυπογράφως 100.000 πολίτες».

8) Άρθρο 54 παράγραφος 1 και 4

ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ, ΨΗΦΟΣ ΑΠΟΔΗΜΩΝ

Παράγραφος 1

Προτείνεται να θεσπιστεί πάγιο εκλογικό σύστημα αυτό της απλής αναλογικής και ως εκ τούτου να αλλάξει η παράγραφος αυτή ως εξής:

«Πάγιο εκλογικό σύστημα για την εκλογή των βουλευτών είναι το σύστημα της απλής αναλογικής, δηλαδή της απόλυτης αναλογίας ψήφων και εδρών.

Με νόμο ορίζεται το όριο εισόδου στη Βουλή ενός κόμματος, το οποίο δεν μπορεί να ξεπεράσει το 3% του συνόλου των εγκύρων ψήφων»

Παράγραφος 4

Σε ότι αφορά την ψήφο των απόδημων, προτείνεται να προστεθεί τέταρτη παράγραφος, κατά ένα μέρος όπως έχει αποφασιστεί από τη διακομματική, με δική μας όμως προσθήκη για τους βουλευτές επικρατείας που θα εκλέγονται και η οποία να έχει ως εξής:

«4. Με τον νόμο της παραγράφου 4 του άρθρου 51 μπορεί να τίθενται προϋποθέσεις στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στον τόπο διαμονής τους από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια, όπως η κατοχή αριθμού φορολογικού μητρώου, ο χρόνος απουσίας από τη χώρα ή η παρουσία στη χώρα για ορισμένο χρόνο στο παρελθόν.

Με τον νόμο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου μπορεί να καθιερώνονται μία ή περισσότερες εκλογικές περιφέρειες απόδημου Ελληνισμού, κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου.

Στην περίπτωση αυτή, πέντε μέχρι δέκα βουλευτές θα εκλέγονται ενιαία για ολόκληρη την Επικράτεια, από τον ελληνισμό της διασποράς, ανάλογα με τον αριθμό των ψήφων του εξωτερικού που έλαβε το κάθε κόμμα, σύμφωνα με το εκλογικό μέτρο που θα ορίζει ο εκλογικός νόμος της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Ο αριθμός των βουλευτών που εκλέγονται με την προηγούμενη παράγραφο και μέχρι δέκα πέντε βουλευτές, θα είναι ίσος με τη διαφορά μέχρι τη συμπλήρωση είκοσι βουλευτών συνολικά και για τις δύο περιπτώσεις».

9) Άρθρο 56 (προσθήκη παραγράφου 5)

ΚΩΛΥΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΙΜΟΤΗΤΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

Δεν πρέπει να εκλέγεται κάποιος βουλευτής πάνω από τρεις φορές και έτσι να δημιουργείται κληρονομικότητα, επάγγελμα πολιτικού και διαφθορά, γι’ αυτό προτείνεται να προστεθεί 5η παράγραφος ως εξής:

«Δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές, εκείνοι που εξελέγησαν οποτεδήποτε τρεις φορές βουλευτές, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της αντίστοιχης εκλογικής περιόδου».

10) Άρθρο 62

ΑΣΥΛΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

Η πρόταση εδώ είναι καμία ασυλία.

Εναλλακτική όμως πρόταση, η οποία αλλάζει πλήρως τα μέχρι τώρα δεδομένα, είναι και η εξής:

«1. Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται χωρίς άδεια του Σώματος, για ψήφο που έδωσε στη Βουλή, για τις αγορεύσεις του εντός της Βουλής και για γνώμη που διατύπωσε στα πλαίσια των βουλευτικών του καθηκόντων, εφόσον τόσο οι αγορεύσεις όσο και οι γνώμες του αυτές δεν θίγουν συγκεκριμένα πρόσωπα με συκοφαντική δυσφήμιση.

  1. Δεν απαιτείται άδεια σε αυτόφωρα κακουργήματα ή πλημμελήματα».

11) Άρθρο 68 παράγραφος 2

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

Προτείνουμε να δοθούν δικαιώματα στη μειοψηφία και ως εκ τούτου να τροποποιηθεί το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής ως εξής:

«H Bουλή συνιστά από τα μέλη της εξεταστικές επιτροπές, με απόφασή της που λαμβάνεται με πλειοψηφία των δύο πέμπτων του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση του ενός πέμπτου του συνόλου των βουλευτών ή του συνόλου της εκλεγείσας κοινοβουλευτικής ομάδας οποιουδήποτε κοινοβουλευτικού κόμματος».

12) Άρθρο 73

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΝΟΜΩΝ

Προκειμένου να εισαχθούν και εδώ θεσμοί άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής του λαού στη λήψη των αποφάσεων, προτείνεται να αλλάξει ολόκληρο το άρθρο αυτό ως εξής:

«Το δικαίωμα πρότασης νόμων ανήκει στη Βουλή, στην Κυβέρνηση και στο λαό.

Πρόταση στη Βουλή για ψήφιση ή τροποποίηση νόμου από τους πολίτες είναι νόμιμη εφόσον περιλαμβάνει ακριβές σχέδιο νόμου μετά της αιτιολογικής του έκθεσης και συνοδεύεται από υπογραφές τριάντα χιλιάδων πολιτών. Η εισαγωγή προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή, γίνεται με την διαδικασία που προβλέπεται για τις προτάσεις νόμων της Κυβέρνησης και της Βουλής.»

13) Άρθρο 84 παράγραφος 2

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΗΣ

Προτείνεται να αντικατασταθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου αυτής, προκειμένου να δοθούν δικαιώματα στη μειοψηφία, ως εξής:

«Η Βουλή μπορεί με απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση ή από μέλος της. Πρόταση δυσπιστίας μπορεί να

υποβληθεί χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό αφότου η Βουλή απέρριψε προηγούμενη πρόταση.

H πρόταση δυσπιστίας αρκεί να είναι υπογραμμένη είτε από το ένα έκτο του συνόλου των βουλευτών, είτε από το σύνολο των εκλεγέντων βουλευτών οποιουδήποτε κοινοβουλευτικού κόμματος και να περιλαμβάνει σαφώς τα θέματα για τα οποία θα διεξαχθεί η συζήτηση».

14) Άρθρο 86 παράγραφος 3 και εισαγωγή ερμηνευτικής δήλωσης

ΔΙΩΞΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

Η πρόταση εδώ είναι ξεκάθαρη. Πλήρης κατάργηση του άρθρου 86.

Επειδή όμως αυτή η πρόταση δεν μπορεί να εξετασθεί στη δρομολογηθείσα αναθεώρηση, επειδή δεν έχει ολόκληρο το άρθρο προς αναθεώρηση, προτείνονται τα εξής, προκειμένου να δοθούν δικαιώματα ελέγχου και στη μειοψηφία και προκειμένου εμμέσως να καταργηθεί ουσιαστικά το άρθρο αυτό:

Παράγραφος 3

«Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από δέκα βουλευτές ή από το σύνολο της κοινοβουλευτικής ομάδας οποιουδήποτε κοινοβουλευτικού κόμματος. Η Βουλή, με απόφασή της που λαμβάνεται με την πλειοψηφία του ενός τρίτου του όλου αριθμού των βουλευτών, συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά, η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Το πόρισμα της επιτροπής του προηγούμενου εδαφίου εισάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής η οποία αποφασίζει για την άσκηση ή μη δίωξης. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των

παρόντων βουλευτών, οι οποίοι δεν μπορεί να είναι κάτω από τα δύο τρίτα του όλου αριθμού των βουλευτών».

Ερμηνευτική δήλωση άρθρου 86

Επειδή πρέπει να αποφεύγεται το κουκούλωμα των εγκλημάτων των υπουργών, προτείνεται να τεθεί ερμηνευτική δήλωση στο άρθρο 86, η οποία να έχει ως εξής:

«Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2, νοείται πως, αν στο πλαίσιο οποιασδήποτε ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης και μέχρι πέρατος αυτών, προκύψουν στοιχεία, δυνάμενα να θεμελιώσουν ποινική ευθύνη για τα πρόσωπα της παραγράφου 1, αυτά διαβιβάζονται χωρίς καθυστέρηση στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση».

15) Άρθρο 96 παράγραφος 5

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Να υπάρξει εξίσωση στρατιωτικών και πολιτικών δικαστών.

16) Άρθρο 101Α

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΑΡΧΕΣ

Αντί να υπάρχουν Ανεξάρτητες Αρχές, θα έπρεπε να δουλεύουν σωστά το Κράτος και το πολίτευμα.

Παρόλα αυτά και επειδή έχει δρομολογηθεί η σχετική αναθεώρηση, προτείνεται να προστεθεί νέο εδάφιο στην παράγραφο 1, το οποίο να δυσκολεύει την δημιουργία νέων Αρχών, ως εξής:

«Ανεξάρτητες αρχές είναι όσες αναγνωρίζει το Σύνταγμα και όσες ιδρύονται με νόμο που ψηφίζεται με την αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών».

Επίσης να προστεθεί δεύτερο εδάφιο στην παράγραφο 3, προκειμένου οι Ανεξάρτητες Αρχές να ελέγχονται από τη Βουλή, ως εξής:

«Οι ανεξάρτητες αρχές υπόκεινται στον έλεγχο της Βουλής για πράξεις ή παραλήψεις τους».

17) Άρθρο 102 παράγραφος 2

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Προκειμένου να έλθει η πραγματική άμεση δημοκρατία στους ΟΤΑ, η παράγραφος 2 προτείνεται να τροποποιηθεί ως εξής:

«Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, από τους Έλληνες πολίτες, εγγεγραμμένους στους ανάλογους εκλογικούς καταλόγους, με διαφορετικό ψηφοδέλτιο για δήμαρχο ή περιφερειάρχη κατά περίπτωση, οι οποίοι θα εκλέγονται με απόλυτη πλειοψηφία και με διαφορετικό για τα αντίστοιχα συμβούλια, για τα οποία θα ισχύει η εκλογή τους με το σύστημα της απλής αναλογικής.

Σε περίπτωση που υποψήφιος δήμαρχος ή περιφερειάρχης δεν συγκέντρωσε απόλυτη πλειοψηφία, η εκλογή θα επαναλαμβάνεται την επόμενη Κυριακή, μεταξύ των δύο σχετικώς πλειοψηφισάντων».

Με συλλογή υπογραφών πολιτών που εκπροσωπούν το 5% του εκλογικού σώματος κάθε οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, θα προκηρύσσεται υποχρεωτικά δεσμευτικό τοπικό δημοψήφισμα για οποιοδήποτε θέμα αρμοδιότητας του αντίστοιχου ΟΤΑ.

Ο εκάστοτε νόμος για την τοπική αυτοδιοίκηση, υποχρεωτικά θα περιλαμβάνει τις διαδικασίες συγκρότησης και σύγκλισης τοπικών συνελεύσεων, των οποίων οι αποφάσεις θα είναι δεσμευτικές για τον αντίστοιχο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης.

Ενώπιον της ανωτέρω λαϊκής συνέλευσης, τα αιρετά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης θα λογοδοτούν δημόσια, προς τους πολίτες, σύμφωνα με όσα προβλέπει ο νόμος για την τοπική αυτοδιοίκηση».

Κλείνοντας, πρέπει να επισημάνουμε ότι μας δίνεται μία μεγάλη ευκαιρία με τη συνταγματική αναθεώρηση, να ενεργοποιήσουμε τους πολίτες και να ενισχύσουμε τη λαϊκή βούληση με την καθιέρωση της ανόθευτης και αυθεντικής συμμετοχής των πολιτών. Να αποκεντρώσουμε την πολιτική εξουσία προς τα χέρια του απλού πολίτη και έτσι να εισάγουμε την κοινωνία στο πολιτικό σύστημα.

Πράγματι, η συμμετοχή του πολίτη στα κοινά, θα αναβαθμίσει το πολιτικό σύστημα, το ήθος του κοινοβουλευτισμού και τον πολιτισμό μας και κυρίως θα θέσει ανυπέρβλητα εμπόδια στην παγκοσμιοποίηση.

Από την αρχή όμως της λειτουργίας της επιτροπής για την αναθεώρηση του Συντάγματος, βρεθήκαμε σε έναν διάλογο «κωφών». Δεν υπήρξε κανένας ουσιαστικός διάλογος, παρά απλοί μονόλογοι για τα ΜΜΕ και τα πρακτικά. Πουθενά δεν είδαμε τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ και το παλιό ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ), τα κόμματα δηλαδή που είναι απόλυτα υπεύθυνα για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, να ενδιαφέρονται να ακούσουν τις προτάσεις των μικρότερων κομμάτων, που ήταν πολύ δημοκρατικές.

Ό, τι έχει εντολή η ΚΟ της ΝΔ από την ηγεσία της να ψηφίσει, αυτό και θα ψηφίσει. Αυτή είναι δυστυχώς η περιβόητη δήθεν συναινετική διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Και αυτό θα πρέπει να το μάθει ο κόσμος. Η αναθεώρηση δεν είναι απλά αποκλειστική αρμοδιότητα του πολιτικού προσωπικού, όπως πολλοί πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Τώρα μάθαμε κάτι χειρότερο. Ότι είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της εκάστοτε κυβερνητικής πλειοψηφίας που θα τύχει εκείνη τη στιγμή, να έρθει στα χέρια της η αναθεώρηση του Συντάγματος. Κρίμα. Έτσι δεν πάμε πουθενά, παρά μόνο στην παρακμή.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου...
Shares