Επικίνδυνες Συμπτώσεις: Τα Μισθολογικά Δώρα στους Δικαστές και η Σκιά των Εκλογών

Μία ημέρα πριν στηθούν οι κάλπες για την ανάδειξη νέου προεδρείου στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων το Υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε να ικανοποιήσει δύο από τα πιο φλέγοντα οικονομικά αιτήματα του κλάδου. Η επίσημη ανακοίνωση της 16ης Μαΐου υπογράφεται από τον απερχόμενο και αμέσως μετά επανεκλεγέντα πρόεδρο Χριστόφορο Σεβαστίδη. Η χρονική συγκυρία αυτής της εξαγγελίας δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό και εγείρει τεράστια ερωτήματα για τον τρόπο που αλληλεπιδρούν οι κορυφαίοι θεσμοί στη χώρα μας.

Το Παρασκήνιο της Χρονικής Αλληλουχίας

Η είδηση για την ικανοποίηση των διεκδικήσεων έσκασε κυριολεκτικά την ύστατη ώρα της προεκλογικής περιόδου των δικαστών. Το υπουργείο δεσμεύτηκε ξαφνικά για την εξομοίωση των αποδοχών με το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και για τη μισθολογική αποκατάσταση των πρώην Ειρηνοδικών. Αυτή η εξέλιξη πιστώθηκε αυτομάτως στη διοίκηση της Ένωσης ελάχιστες ώρες πριν οι δικαστικοί λειτουργοί προσέλθουν στις κάλπες. Το ερώτημα που προκύπτει στους πολίτες είναι εάν μια τέτοια κυβερνητική παροχή την παραμονή των εκλογών συνιστά προσπάθεια επηρεασμού της εσωτερικής δημοκρατικής διαδικασίας ενός κορυφαίου οργάνου.

Σοβαρά Ζητήματα Διαφάνειας και Αντικειμενικότητας

Η κοινωνία παρακολουθεί με έκδηλο προβληματισμό αυτή τη στενή επαφή μεταξύ της εκτελεστικής εξουσίας και της ηγεσίας των δικαστών. Όταν κομβικές οικονομικές παροχές ανακοινώνονται σε απόλυτο προεκλογικό χρόνο η θεσμική αντικειμενικότητα τίθεται μοιραία υπό αμφισβήτηση. Αναρωτιέται κανείς γιατί η κυβέρνηση δεν επέλεξε έναν ουδέτερο χρόνο για να νομοθετήσει αυτές τις αλλαγές αποφεύγοντας κάθε κακόβουλο σχόλιο. Το γεγονός ότι η κίνηση αυτή ενίσχυσε το προφίλ της συγκεκριμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας στα μάτια των ψηφοφόρων δημιουργεί ένα εξαιρετικά δυσάρεστο κλίμα για τη διαφάνεια των διαδικασιών.

Η Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης στο Μικροσκόπιο

Το διακύβευμα υπερβαίνει κατά πολύ το αποτέλεσμα μιας συνδικαλιστικής κάλπης και αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα του κράτους δικαίου. Η δικαιοσύνη οφείλει όχι μόνο να είναι απολύτως ανεξάρτητη αλλά και να πείθει την κοινωνία ότι παραμένει αλώβητη από πολιτικές σκοπιμότητες. Τέτοιες εκπληκτικές χρονικές συμπτώσεις ρίχνουν βαριές σκιές και δίνουν λαβή για συμπεράσματα περί προνομιακών σχέσεων μεταξύ των εκπροσώπων της Θέμιδας και του κρατικού μηχανισμού. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να δοθούν καθαρές απαντήσεις για το πώς διασφαλίζεται το κύρος της δικαιοσύνης απέναντι σε κάθε κίνηση που μοιάζει με απόπειρα χειραγώγησης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ