Είναι αργά για δάκρυα. Πολύ αργά. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανεβαίνει στη ΔΕΘ με ένα ακόμη πακέτο παροχών, φοροελαφρύνσεων και υποσχέσεων, επιχειρώντας να αλλάξει το πολιτικό κλίμα. Μόνο που αυτή τη φορά δεν μοιράζει υποσχέσεις μόνο για αύριο. Φτάνει μέχρι το 2030!
Το πακέτο που αναμένεται να παρουσιάσει ο πρωθυπουργός ξεπερνά τα 2 δισ. ευρώ και αφορά εργαζόμενους, συνταξιούχους, αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες, οικογένειες και επιχειρήσεις. Το εντυπωσιακό όμως βρίσκεται αλλού: κυβερνητικές δεσμεύσεις προγραμματίζονται να ξεδιπλωθούν σε βάθος τετραετίας, με ορίζοντα ακόμη και το 2030.
Δηλαδή τι λένε ουσιαστικά στους πολίτες; «Κοιτάξτε τι θα κάνουμε και μετά τις εκλογές». Μοιράζουν από τώρα και τα λεφτά της επόμενης τετραετίας, πριν καν ο ελληνικός λαός αποφασίσει ποιος θα κυβερνά την επόμενη τετραετία!
Αρχίζουν τα δύσκολα για το Μαξίμου, γιατί το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι πλέον μόνο οικονομικό, αλλά και βαθιά πολιτικό. Όταν μια κυβέρνηση έχει υποστεί διαδοχική φθορά από υποθέσεις και σκληρές πολιτικές αντιπαραθέσεις, το ερώτημα είναι αν ένα οικονομικό πακέτο μπορεί πράγματι να ξαναχτίσει την εμπιστοσύνη που έχει χαθεί.
Το ηθικό και πολιτικό πλεονέκτημα που επικαλούνταν κάποτε η ΝΔ έχει δεχθεί βαρύ πλήγμα. Και αυτό δεν αγοράζεται ούτε με επιδόματα ούτε με εξαγγελίες από το βήμα της ΔΕΘ. Η εμπιστοσύνη του κόσμου δεν είναι κουπόνι για να μοιράζεται λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες.
Και πώς να ξεχαστούν όλα όσα έχουν προηγηθεί; Υποκλοπές και Predator, Τέμπη και η σφοδρή σύγκρουση για τους κυβερνητικούς χειρισμούς μετά την τραγωδία, ΟΠΕΚΕΠΕ και οι έρευνες για τις αγροτικές επιδοτήσεις, αλλά και σειρά υποθέσεων που έχουν προκαλέσει πολιτική θύελλα και έχουν φέρει το Μαξίμου επανειλημμένα σε θέση άμυνας. Δεν χρειάζεται κανείς να βαφτίσει συλλήβδην κάθε υπόθεση «ποινικό σκάνδαλο» για να δει την πολιτική ζημιά. Η εικόνα μιας κυβέρνησης που το 2019 εμφανίστηκε με σημαία την «κανονικότητα» έχει χτυπηθεί βαριά. Και τώρα τι περιμένουν; Ότι με μερικά δισεκατομμύρια εξαγγελιών θα πατηθεί ένα κουμπί και θα σβήσει η πολιτική μνήμη της κοινωνίας;
Η εικόνα θυμίζει μια παλιά και δοκιμασμένη συνταγή. Το 2003 ο Κώστας Σημίτης, βλέποντας το πολιτικό κλίμα να γυρίζει εναντίον της κυβέρνησής του, παρουσίασε ένα τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής πακέτο παροχών. Η προσπάθεια είχε ξεκάθαρο στόχο: να ανατραπεί η εικόνα πριν από τις κάλπες.
Και τι έγινε; Οι πολίτες πήραν τα μέτρα, αλλά το πολιτικό κλίμα δεν γύρισε. Δημοσκόπηση αμέσως μετά το πακέτο εξακολουθούσε να εμφανίζει τη ΝΔ μπροστά με 8,3 μονάδες. Λίγους μήνες αργότερα το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές.
Η ιστορία λοιπόν έχει ήδη δώσει ένα μάθημα: οι παροχές μπορούν να γεμίσουν προσωρινά μια τσέπη, δεν μπορούν όμως πάντα να σβήσουν μια ολόκληρη κυβερνητική φθορά.
Σήμερα το Μαξίμου δείχνει να παίζει ένα αντίστοιχο χαρτί. Γιατί όμως τώρα; Γιατί χρειάστηκε να πλησιάσουν οι εκλογές για να εμφανιστούν τόσες «εκπλήξεις»; Γιατί όσα δεν μπορούσαν να γίνουν τα προηγούμενα χρόνια εμφανίζονται ξαφνικά ως δεσμεύσεις μέχρι το 2030;
Και πάνω απ’ όλα: με ποιο πολιτικό δικαίωμα μια κυβέρνηση παρουσιάζει ως δικό της πρόγραμμα χρήματα και μέτρα μιας τετραετίας για την οποία δεν έχει ακόμη πάρει εντολή από τον ελληνικό λαό;
Οι εκλογές δεν έχουν γίνει. Η επόμενη κυβέρνηση δεν έχει εκλεγεί και όμως, το ημερολόγιο των εξαγγελιών φτάνει ήδη μέχρι το 2030.
Δεν έχει όρια η προεκλογική κοροϊδία;
Ο κόσμος θα ακούσει τα μέτρα, θα κάνει τους λογαριασμούς του και φυσικά δικαιούται κάθε πραγματική οικονομική ελάφρυνση, αλλά στο τέλος θα κάνει και έναν πολύ μεγαλύτερο λογαριασμό.
Τον πολιτικό.
Γιατί στην κάλπη δεν μετρά μόνο τι υποσχέθηκε μια κυβέρνηση λίγους μήνες πριν από τις εκλογές.
Μετρά κυρίως τι έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
