Με μια απροσδόκητη παραδοχή ήττας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται πως προετοιμάζει όχι απλώς την έξοδό του από την πολιτική σκηνή, αλλά και το ξήλωμα του πουλόβερ της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο ίδιος το έπλεξε. Σε συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα και στον Δημήτρη Δανίκα, ο ίδιος επιβεβαίωσε ουσιαστικά, ότι η αυτοδυναμία έχει μετατραπεί σε όνειρο θερινής νυκτός και ότι η επόμενη μέρα ενδέχεται να μην τον βρει ούτε στην ηγεσία του κόμματος, ούτε στον πολιτικό στίβο.
Η συνέντευξη ήταν το κύκνειο άσμα του; Ή απλώς μια ακόμα προσπάθεια συναισθηματικής εξαγοράς της κοινής γνώμης;
Ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε ένα απολύτως προσωπικό ζήτημα, τις μαθησιακές του δυσκολίες και το πρόβλημα με την ορθογραφία, σε μια «αγιογραφική» προσπάθεια να δικαιολογήσει τις αστείες ανορθογραφίες στο κείμενο που έγραψε κατά την επίσκεψή του στο Άγιον Όρος. Αντί να αναλάβει την ευθύνη ως δημόσιο πρόσωπο, μετατόπισε τη συζήτηση στον «συγκινητικό του αγώνα» να σπουδάσει στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.
Μόνο που η διακυβέρνηση μιας χώρας δεν είναι σεμινάριο αυτοβελτίωσης. Είναι ζήτημα ευθύνης.
Ο ίδιος ομολογεί πλέον αυτό που ψιθυρίζεται στα πολιτικά γραφεία της Πειραιώς: δεν υπάρχει πλέον καμία ρεαλιστική πιθανότητα αυτοδυναμίας. Με φράσεις όπως «μπορεί να φαντάζει τώρα δύσκολη» η αυτοδυναμία, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνθηκολόγησης, εγκατάλειψης ή έστω σταδιακής απομάκρυνσης από το κάδρο της εξουσίας. Πίσω από τις λέξεις, κρύβεται η πραγματικότητα ενός ηττημένου ηγέτη.
Και σαν να μην έφτανε αυτό…
Το λέει ο ίδιος, «είμαι ο εχθρός που θέλουν να εξολοθρεύσουν». Όχι ένας αντίπαλος ιδεών. Όχι ένας πολιτικός συνομιλητής. Αλλά ένας «εχθρός» που «καταστρέφει», «διχάζει» και «αποσταθεροποιεί». Και αφού το παραδέχεται, ας του το αναγνωρίσουμε: είναι πράγματι ο πυρήνας της πολιτικής τοξικότητας στην Ελλάδα.
Γιατί όταν ο ίδιος:
συγκαλύπτει υπουργούς μπλεγμένους σε σκάνδαλα χρηματοδότησης από το Κτηματολόγιο,
προστατεύει ημέτερους στα ευρωπαϊκά κονδύλια του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ οι ελεγκτές της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας φωνάζουν για απάτη,
κουκουλώνει καταγγελίες για προσωπικά δεδομένα στο ΥΠΕΞ,
και την ίδια ώρα εγκαταλείπει τη χώρα στις φλόγες, χωρίς ουσιαστικό επιτελικό κράτος,
…τότε ναι, γίνεται ο εχθρός της Δημοκρατίας, όχι απλώς της αντιπολίτευσης.
Το χειρότερο; Αντί να απολογηθεί για όλα αυτά, τολμά να θυματοποιείται.
Παίζει το τελευταίο του χαρτί. Όχι το πολιτικό. Το συναισθηματικό. Προσπαθεί να μαζέψει ψήγματα συμπάθειας μιλώντας για ύβρεις, όπως το περίφημο σύνθημα «Μητσοτάκη γ@μι@σ@ι», το οποίο, αντί να το απομονώσει ως πολιτικός, το αναπαράγει ο ίδιος ως επιχείρημα… ηθικής υπεροχής. Μόνο που το κοινό δεν ξεχνά ποιος καλλιέργησε το μίσος, ποιος διέλυσε τον πολιτικό διάλογο και ποιος διαχειρίστηκε την εξουσία σαν ιδιοκτησία.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
