ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΒΟΙΩΤΙΑ! ΕΡΧΕΤΑΙ «ΛΟΥΚΕΤΟ» ΣΤΟ ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Για άλλη μια φορά, το βολικό αφήγημα των «ασύμμετρων απειλών» και των «αόρατων εμπρηστών» καταρρέει παταγωδώς μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα της εργολαβικής αυθαιρεσίας. Η πύρινη κόλαση που κατέκαψε τεράστιες εκτάσεις από την Βοιωτία έως την Δυτική Αττική δεν έπεσε από τον ουρανό. Ήταν το άμεσο αποτέλεσμα εγκληματικής αμέλειας στον βωμό του κέρδους και της πολυδιαφημισμένης «πράσινης ανάπτυξης». Η αυτοψία της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) στο «σημείο μηδέν», στη θέση Μαύρο Σπιθάρι,  υπήρξε καταπέλτης, η καταστροφή ξεκίνησε από χονδροειδή κατασκευαστικά λάθη, αλλοιωμένα καλώδια και πρόχειρα εναέρια δίκτυα αιολικού πάρκου, τα οποία αφέθηκαν να ταλαντεύονται μέχρι να βραχυκυκλώσουν και να σκορπίσουν τον όλεθρο.

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος

Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο της υπόθεσης, που αποδεικνύει την απόλυτη γύμνια του κρατικού και ελεγκτικού μηχανισμού, είναι πως όλοι γνώριζαν. Μόλις 20 ημέρες πριν από τη μεγάλη καταστροφή, είχε εκδηλωθεί ξανά φωτιά στο ίδιο ακριβώς σημείο, κάτω από τις επίμαχες ξύλινες κολώνες. Ήδη από τις 20 Ιουνίου, λίγες μέρες μετά την έναρξη λειτουργίας του δικτύου, είχαν καταγραφεί υπερθερμάνσεις στους μηχανισμούς. Το σύστημα, όμως, κώφευσε. Τα κέρδη από την ενέργεια δεν μπορούσαν να περιμένουν τον σχολαστικό έλεγχο και την ασφάλεια. Τα εργολαβικά «μπαλώματα» αποδείχθηκαν μοιραία με το πρώτο φύσηγμα ισχυρού ανέμου, μετατρέποντας το δάσος σε στάχτη.

Πολιτικές σκιές και προσπάθεια συγκάλυψης

Η υπόθεση παίρνει διαστάσεις θεσμικού σκανδάλου, καθώς πίσω από την κατασκευή του μοιραίου δικτύου ηλεκτροδότησης βρίσκεται ο ίδιος ο Δήμαρχος Στυλίδας. Ενώ η ΔΑΕΕ ζητά πλέον εσπευσμένα από την Εισαγγελία Θηβών τη σφράγιση του αιολικού πάρκου για να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν νέες αναζωπυρώσεις από το ελαττωματικό δίκτυο, η υπερασπιστική γραμμή του τοπικού άρχοντα (και κατασκευαστή) έχει ήδη ξεκινήσει. Με μια κυνική προσέγγιση, επιχειρείται απόρριψη των ευθυνών και μετάθεσή τους σε «εξωγενείς παράγοντες», σε μια προφανή προσπάθεια να βγουν “λάδι” οι υπεύθυνοι.

Το αιολικό πάρκο ίσως σφραγιστεί, όμως το ερώτημα παραμένει αμείλικτο προς τη Δικαιοσύνη και την πολιτεία: Θα πληρώσουν επιτέλους οι εργολάβοι και οι θεσμικοί τους προστάτες για την ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή, ή θα γίνουμε μάρτυρες σε άλλο ένα επεισόδιο ατιμωρησίας και θεσμικής συγκάλυψης;