Ο ηγέτης της ισραηλινής αντιπολίτευσης και πρώην πρωθυπουργός Γιαΐρ Λαπίντ ζήτησε την επανασύσταση του Στρατού του Νοτίου Λιβάνου (SLA), μιας δύναμης που βοήθησε τον ισραηλινό στρατό να καταλάβει τον νότιο Λίβανο τη δεκαετία του 1980.
Σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στο The Economist στις 8 Οκτωβρίου, ο Λαπίντ ζήτησε «την αναδιοργάνωση της πολιτικής δομής του Λιβάνου και, κυρίως, την ανοικοδόμηση του στρατού του».
Ο Λαπίντ τάχθηκε υπέρ της αλλαγής του καθεστώτος στο Λίβανο, λέγοντας ότι «η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να διορίσει ένα είδος επιτροπής εποπτείας για το Λίβανο, η οποία θα διαχειρίζεται την πολιτική ζωή του για μια ορισμένη περίοδο μέχρι να διεξαχθούν εκλογές και να αναλάβει τον έλεγχο μια νέα κυβέρνηση».
Καθοριστικής σημασίας για την προσπάθεια αυτή θα ήταν η δημιουργία ενός δωσίλογου λιβανέζικου στρατού πιστού στο Ισραήλ και στους συμμάχους του στη Δύση και τον Κόλπο.
«Οι Λιβανέζοι στρατιώτες κερδίζουν σήμερα 120 δολάρια το μήνα και ακόμη και αυτά τα χρήματα δεν φτάνουν πάντα. Με επενδύσεις που θα ήταν αμελητέες σε διεθνείς όρους, μπορεί να δημιουργηθεί ένας στρατός του Νότιου Λιβάνου, ο οποίος θα τοποθετηθεί νότια του ποταμού Αουάλι και θα λειτουργεί ως ανάχωμα μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ», υποστήριξε ο Λαπίντ.
«Στο παρελθόν ο στρατός του Νοτίου Λιβάνου που υπήρχε σε αυτή την περιοχή ήταν εντελώς διαφορετικής και πιο περιορισμένης φύσης. Το κρίσιμο είναι ότι αποτελούσε μια εντελώς ξεχωριστή οντότητα από τις Λιβανέζικες Ένοπλες Δυνάμεις, τον επίσημο στρατό του Λιβάνου, και δρούσε χωρίς συντονισμό ή οδηγίες από την κυβέρνηση της χώρας. Αυτή τη φορά πρέπει να είναι διαφορετικά», πρόσθεσε ο Λαπίντ.
Ο Λαπίντ υποστήριξε ότι θα ήταν εύκολο να στρατολογηθούν Λιβανέζοι πληρώνοντας τους στρατιώτες ενός νέου στρατού 500 δολάρια το μήνα. Οι νέοι στρατιώτες θα εκπαιδεύονταν στη συνέχεια από Γάλλους, Εμιρατινούς και Αμερικανούς στρατιωτικούς.
Ο Στρατός του Νοτίου Λιβάνου (SLA) ιδρύθηκε από το Ισραήλ το 1976 μετά την κατάρρευση της λιβανέζικης κυβέρνησης λόγω του εμφυλίου πολέμου.
Ο SLA χρησίμευσε ως δύναμη συνεργασίας μετά την ισραηλινή εισβολή και κατοχή του Λιβάνου το 1982. Με επικεφαλής τον στρατηγό Αντουάν Λαχάντ, ο SLA αποτελούνταν από άνδρες όλων των θρησκειών, αλλά οι Χριστιανοί αντιπροσώπευαν το 60% της δύναμης.
Η Χεζμπολάχ, το ισλαμικό κίνημα αντίστασης που το Ισραήλ προσπαθεί τώρα να καταστρέψει, αναπτύχθηκε από τη σιιτική αντίσταση στην ισραηλινή κατοχή του νότιου Λιβάνου.
Σύμφωνα με αξιολόγηση της CIA το 1986, ο SLA βοήθησε το Ισραήλ να διατηρήσει μια «ζώνη ασφαλείας» στο νότιο Λίβανο. Οι μαχητές του, και όχι οι ισραηλινοί στρατιώτες, έφεραν το κύριο βάρος των απωλειών στη μάχη κατά της λιβανέζικης αντίστασης, ελαχιστοποιώντας έτσι «τις πολιτικά απαράδεκτες ισραηλινές απώλειες».
Η αξιολόγηση της CIA πρόσθεσε ότι οι απώλειες του SLA δεν προβάλλονταν εκτενώς στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και είχαν μικρό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη.
Η αξιολόγηση ανέφερε επίσης ότι ο ηγέτης του SLA Λαχάντ θεωρήθηκε από τους σιίτες του Λιβάνου, οι οποίοι αποτελούσαν το 75% του πληθυσμού της εν λόγω ζώνης ασφαλείας, ως «ισραηλινό τσιράκι».
Πηγή thecradle.co
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
