«ΔΥΟ ΞΕΝΟΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙ»: Η ΠΑΓΕΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Μια φωτογραφία, μερικές φορές, λέει περισσότερα από κάθε επίσημη ανακοίνωση. Και αυτή που κυκλοφόρησε από το ετήσιο γεύμα της ελληνικής ομογένειας «Όλοι Μαζί» στο Μανχάταν δεν αποτελεί εξαίρεση: ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος κάθονται στο ίδιο τραπέζι, δίπλα δίπλα, μοιάζοντας ωστόσο με δύο εντελώς ξένους ανθρώπους.

Μια εκδήλωση, δύο κόσμοι

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, στο περιθώριο της 81ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όπου βρέθηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός. Διοργανώτριες ήταν η Hellenic Initiative μαζί με 27 ελληνοαμερικανικές οργανώσεις, σε μια βραδιά που υποτίθεται ότι θα ανέδειχνε την ενότητα της Ομογένειας.

Στην πράξη, όμως, το κλίμα ήταν οτιδήποτε άλλο εκτός από ενωτικό. Πληροφορίες από κύκλους της Ομογένειας περιγράφουν την επικοινωνία των δύο πλευρών ως καθαρά τυπική, αν όχι ψυχρή, με αρκετά μέλη της πρωθυπουργικής συνοδείας να κρατούν αποστάσεις από τον αρχιεπίσκοπο.

Η κόντρα που δεν κλείνει

Η ένταση ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και τον Ελπιδοφόρο δεν είναι καινούργια. Έχει τις ρίζες της σε μια μακρά ιστορία τριβών, με σταθμό μια παλαιότερη κίνηση της υφυπουργού Εξωτερικών, Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, η οποία φέρεται να μετέφερε στον Οικουμενικό Πατριάρχη αίτημα για την απομάκρυνση του αρχιεπισκόπου Αμερικής.

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερο βάρος αν αναλογιστεί κανείς τον ρόλο που διαδραματίζει ο Ελπιδοφόρος στις ΗΠΑ: διαθέτει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας τόσο με τον Λευκό Οίκο όσο και με στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως ο δήμαρχος Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι. Μια κόντρα, επομένως, που δεν παραμένει αποκλειστικά «εσωτερική» υπόθεση, αλλά επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποίο εκπροσωπείται εθνικά ο Ελληνισμός της διασποράς.

Η σκηνοθεσία πίσω από το γεύμα

Πέρα από τη φωτογραφία, εντύπωση προκάλεσε και η διαχείριση της ίδιας της εκδήλωσης. Τον πρωθυπουργό προσφώνησε ο εκδότης του «Εθνικού Κήρυκα», Αντώνης Διαματάρης, πρόσωπο στενά συνδεδεμένο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Διαματάρης είχε διατελέσει υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για θέματα Απόδημου Ελληνισμού, θέση από την οποία παραιτήθηκε σύντομα μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη ΝΔ το 2019, ύστερα από αμφισβήτηση των ακαδημαϊκών του τίτλων. Παρά την υπόθεση εκείνη, η σχέση του με τον πρωθυπουργό παρέμεινε στενή, κάτι που επιβεβαιώθηκε και τον περασμένο Αύγουστο, όταν η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου παραβρέθηκε στη βάφτιση του εγγονού του στη Λήμνο.

Στο ίδιο τραπέζι με τον πρωθυπουργό και τον αρχιεπίσκοπο, το πρωτόκολλο τοποθέτησε τόσο την Α. Παπαδοπούλου όσο και τον Α. Διαματάρη -δύο πρόσωπα γνωστά για την επιφυλακτική, αν όχι επικριτική, στάση τους απέναντι στον Ελπιδοφόρο. Το αποτέλεσμα ήταν μια ατμόσφαιρα που περιγράφεται ως κάτι ανάμεσα σε αμηχανία και… ωρολογιακή βόμβα.

Η τυπικότητα της στιγμής αποτυπώθηκε και στον σύντομο διάλογο υποδοχής: ο Ελπιδοφόρος καλωσόρισε τον πρωθυπουργό εκ μέρους της ομογένειας, τονίζοντας την αγάπη και τη στήριξη του κόσμου, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε με μια λιτή ευχαριστία, χωρίς περαιτέρω σχόλια.

Το επεισόδιο με την Κούβα και η κατηγορία περί «κομμούνι»

Λίγο πριν από το γεύμα, την 22α Σεπτεμβρίου, ο Ελπιδοφόρος είχε συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών της Κούβας, Μπρούνο Ροδρίγκες Παρίγια. Η κίνηση αυτή φέρεται να ενόχλησε ελληνικούς διπλωματικούς κύκλους στις ΗΠΑ, οι οποίοι την αντιμετώπισαν με έντονη επιφυλακτικότητα.

Ωστόσο, το άνοιγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας προς την Κούβα δεν είναι νέο φαινόμενο. Έχει ιστορικές ρίζες που ανάγονται στην εποχή του Φιντέλ Κάστρο, ο οποίος το 2004 παρέστη προσωπικά στα εγκαίνια του πρώτου ορθόδοξου ναού στην Αβάνα, τελεσθέντα από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Πρόκειται, δηλαδή, για μια μακρόχρονη εκκλησιαστική διπλωματία που λειτουργεί με τη δική της λογική, ανεξάρτητα από τις επίσημες κρατικές σχέσεις.

Δύο διαφορετικές διπλωματίες

Το συμπέρασμα που αναδεικνύεται είναι ότι οι επίσημες θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης -διαμορφωμένες σε μεγάλο βαθμό με γνώμονα τις σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ και το μηδενικό άνοιγμα προς την Αβάνα- λειτουργούν σε διαφορετικό επίπεδο από την εκκλησιαστική διπλωματία, η οποία ακολουθεί τη δική της, πολύ πιο μακρόχρονη, πορεία.

Η φωτογραφία από το Μανχάταν, έτσι, δεν είναι απλώς ένα στιγμιότυπο μιας εκδήλωσης. Αποτυπώνει, με τον πιο εύγλωττο τρόπο, μια κόντρα που παραμένει ενεργή -με κόστος, όπως όλα δείχνουν, για την ίδια την Ομογένεια.