ΔΟΜΟΚΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ: ΕΠΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ, ΤΡΙΤΗ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΛΩΡΙΔΗ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Τρεις σοβαρές συμπλοκές μέσα σε περίπου ενάμιση μήνα, αυτοσχέδια όπλα, επτά τραυματίες και ένας κρατούμενος να δίνει μάχη στη ΜΕΘ. Η εικόνα που διαμορφώνεται στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού δεν παραπέμπει πλέον σε ένα μεμονωμένο περιστατικό βίας, αλλά σε μια κατάσταση που απαιτεί σαφείς απαντήσεις για την ασφάλεια, την εποπτεία και τον πραγματικό έλεγχο στο εσωτερικό των φυλακών.

Και την ώρα που η κυβέρνηση έχει κάνει σημαία την αυστηροποίηση της ποινικής πολιτικής και ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι το νέο ποινικό πλαίσιο οδηγεί περισσότερους καταδικασμένους στη φυλακή, στον Δομοκό καταγράφεται μια εικόνα που γεννά εύλογα ερωτήματα: ποιος έχει τελικά τον ουσιαστικό έλεγχο μέσα στις πτέρυγες;

ΤΡΙΤΗ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΣΕ ΕΝΑΜΙΣΗ ΜΗΝΑ

Το νέο περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της 29ης Σεπτεμβρίου στη Γ1 πτέρυγα.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα ρεπορτάζ, η ένταση ξεκίνησε στον χώρο του γυμναστηρίου, όταν ομάδα κρατουμένων κινήθηκε εναντίον άλλων εγκλείστων. Η προσπάθεια των σωφρονιστικών υπαλλήλων να αποτρέψουν την κλιμάκωση δεν στάθηκε αρκετή για να εμποδίσει τη μαζική σύγκρουση.

Κρατούμενοι κατέβηκαν από τον όροφο προς το γυμναστήριο και στη συνέχεια η συμπλοκή μεταφέρθηκε προς τα κελιά, με τη χρήση αντικειμένων και αυτοσχέδιου αιχμηρού όπλου, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα.

Ο απολογισμός ήταν βαρύς: επτά τραυματίες, μεταξύ των οποίων ένας 29χρονος Αλγερινός που νοσηλεύεται στη ΜΕΘ της Λαμίας μετά από σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και χειρουργική επέμβαση.

Τρεις κρατούμενοι, ένας 29χρονος Αφγανός και δύο Αλβανοί ηλικίας 38 και 39 ετών, οδηγήθηκαν ενώπιον του Ανακριτή Λαμίας και κρίθηκαν εκ νέου προσωρινά κρατούμενοι για τη συμμετοχή τους στην υπόθεση.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ «ΚΑΚΗ ΣΤΙΓΜΗ» – ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο βρίσκεται αλλού.

Το περιστατικό της 29ης Σεπτεμβρίου ήταν το τρίτο σοβαρό επεισόδιο μέσα σε περίπου ενάμιση μήνα στο ίδιο σωφρονιστικό κατάστημα, με προηγούμενες συγκρούσεις να έχουν επίσης συνδεθεί με τη Γ1 πτέρυγα και τη χρήση αυτοσχέδιων αιχμηρών αντικειμένων.

Άρα το ερώτημα δεν είναι απλώς τι συνέβη το μεσημέρι της 29ης Σεπτεμβρίου.

Το ερώτημα είναι γιατί η ένταση επιστρέφει ξανά και ξανά.

Όταν σε μια φυλακή επαναλαμβάνονται μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα σοβαρές συγκρούσεις, με κρατούμενους να μετακινούνται μεταξύ χώρων και να χρησιμοποιούνται αυτοσχέδια όπλα, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην καταστολή του κάθε επεισοδίου.

Απαιτούνται απαντήσεις για την πρόληψη.

Ο ΦΛΩΡΙΔΗΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ» ΠΟΙΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – Ο ΔΟΜΟΚΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΨΗ

Ο Γιώργος Φλωρίδης έχει υπερασπιστεί δημόσια τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, υποστηρίζοντας ότι η αυστηροποίηση έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του αριθμού των κρατουμένων. Σε πρόσφατη συνέντευξή του ανέφερε ότι οι κρατούμενοι έχουν αυξηθεί σημαντικά και συνέδεσε την εξέλιξη αυτή με την εφαρμογή του νέου ποινικού πλαισίου.

Μόνο που υπάρχει μια κρίσιμη παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί:

Μια φυλακή δεν κρίνεται μόνο από το πόσους κρατούμενους έχει μέσα. Κρίνεται και από το αν μπορεί να τους κρατήσει με ασφάλεια και τάξη.

Η αύξηση του αριθμού των κρατουμένων, την οποία ο ίδιος ο υπουργός έχει αναδείξει ως αποτέλεσμα της ποινικής πολιτικής της κυβέρνησης, καθιστά ακόμη πιο κρίσιμη την επάρκεια προσωπικού, τις υποδομές, την εποπτεία των πτερύγων και την πρόληψη των συγκρούσεων.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει από τον Δομοκό.

ΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΙΣ ΠΤΕΡΥΓΕΣ;

Οι πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί για τη Γ1 πτέρυγα περιγράφουν μια κατάσταση στην οποία διαφορετικές ομάδες κρατουμένων συγκρούονται επανειλημμένα για τις εσωτερικές ισορροπίες.

Τα δημοσιεύματα κάνουν λόγο ακόμη και για προσπάθεια επιβολής μιας άτυπης «διοίκησης» στο εσωτερικό της φυλακής. Πρόκειται για δημοσιογραφική περιγραφή της κατάστασης και όχι για επίσημη διαπίστωση των Αρχών, όμως η επανάληψη των βίαιων περιστατικών είναι από μόνη της ένα γεγονός που χρειάζεται απάντηση.

Και αυτή η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η προφυλάκιση όσων συλλαμβάνονται μετά από κάθε συμπλοκή.

Πρέπει να υπάρξει απάντηση στο γιατί η σύγκρουση επανέρχεται.

Πώς φτάνουν κρατούμενοι από διαφορετικούς χώρους σε μαζική σύγκρουση;

Πώς εμφανίζονται αυτοσχέδια μαχαίρια και άλλα επικίνδυνα αντικείμενα;

Πώς είναι δυνατόν μια πτέρυγα να μετατρέπεται επανειλημμένα σε πεδίο μεγάλης κλίμακας συμπλοκών;

Και κυρίως: τι αλλάζει μετά από κάθε περιστατικό ώστε να μην επαναληφθεί το επόμενο;

Η «ΕΠΟΧΗ ΡΙΖΑΪ» ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Τα πρόσφατα επεισόδια στον Δομοκό έχουν συμπέσει χρονικά με την υπόθεση της απόδρασης του Αλκέτ Ριζάι, η οποία έχει προκαλέσει νέα δεδομένα γύρω από τις εσωτερικές ισορροπίες στο σωφρονιστικό κατάστημα.

Ορισμένα δημοσιεύματα συνδέουν χρονικά την ένταση με την εξέλιξη αυτή, μιλώντας για μια νέα περίοδο στις φυλακές. Ωστόσο, το αν και σε ποιον βαθμό η απόδραση συνδέεται αιτιωδώς με τις συγκεκριμένες συμπλοκές αποτελεί ζήτημα που χρειάζεται τεκμηρίωση από τις αρμόδιες Αρχές και δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο.

Αυτό όμως δεν αλλάζει την ουσία.

Η εικόνα στον Δομοκό απαιτεί εξηγήσεις.

Η ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΓΧΟ

Η κυβέρνηση και ο υπουργός Δικαιοσύνης έχουν επενδύσει πολιτικά στην αυστηροποίηση της ποινικής αντιμετώπισης και στην αύξηση των εγκλεισμών. Ο ίδιος ο Φλωρίδης έχει χαρακτηρίσει την αύξηση του αριθμού των κρατουμένων ένδειξη ότι το ποινικό σύστημα «αποδίδει».

Όμως όσο αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα στις φυλακές, τόσο αυξάνεται και η ευθύνη της Πολιτείας να διασφαλίζει ότι τα σωφρονιστικά καταστήματα λειτουργούν πραγματικά ως ελεγχόμενοι χώροι κράτησης.

Ο Δομοκός, με τρεις σοβαρές συμπλοκές μέσα σε περίπου ενάμιση μήνα, επτά τραυματίες στο τελευταίο περιστατικό και έναν άνθρωπο στη ΜΕΘ, δεν αφήνει περιθώριο για επικοινωνιακή διαχείριση.

Ούτε για πανηγυρισμούς σχετικά με το πόσοι περισσότεροι μπήκαν στη φυλακή.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι συμβαίνει αφού μπουν.

Και σε αυτό το ερώτημα, ο υπουργός Δικαιοσύνης οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.