ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ Ή ΘΕΩΡΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ; Η ΣΠΑΝΙΑ ΝΕΥΡΟΤΟΞΙΝΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΩ,ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ Α.ΝΑΒΑΛΝΙ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Δύο χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Αλεξέι Ναβάλνι άφησε την τελευταία του πνοή σε μια απομακρυσμένη σωφρονιστική αποικία της Αρκτικής, όμως οι συνθήκες του θανάτου του εξακολουθούν να προκαλούν έντονες συζητήσεις στην παγκόσμια κοινότητα. Ο Ρώσος πολιτικός πέθανε σε ηλικία 47 ετών, και ενώ η επίσημη θέση της Ρωσίας έκανε λόγο για φυσικά αίτια, μια νέα έκθεση από το υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα, υποστηρίζοντας την εκδοχή της δολοφονίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η βρετανική πλευρά, ο θάνατος του Ναβάλνι φέρεται να είναι αποτέλεσμα δηλητηρίασης από μια σπάνια και εξαιρετικά επικίνδυνη ουσία. Πρόκειται για την επιβατιδίνη, μια τοξίνη που προέρχεται από έναν βάτραχο της Νότιας Αμερικής. Η συγκεκριμένη ουσία χαρακτηρίζεται από τρομακτική ισχύ, καθώς θεωρείται 200 φορές ισχυρότερη από τη μορφίνη. Η δράση της επικεντρώνεται στο νευρικό σύστημα, προκαλώντας σταδιακό μούδιασμα και τελικά παράλυση, γεγονός που την καθιστά ένα φονικό όπλο, το οποίο χρησιμοποιούν παραδοσιακά ορισμένες αυτόχθονες φυλές στα βέλη τους για το κυνήγι.

Η Βρετανία, σε μια κοινή δήλωση με τη Σουηδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η χρήση αυτής της νευροτοξίνης, η οποία κατατάσσεται στα χημικά όπλα, αποτελεί μια «βάρβαρη» πράξη. Οι ευρωπαϊκές αυτές δυνάμεις βασίζουν τα συμπεράσματά τους σε αναλύσεις δειγμάτων από τον ίδιο τον Ναβάλνι, οι οποίες, όπως ισχυρίζονται, επιβεβαίωσαν με βεβαιότητα την παρουσία της επιβατιδίνης. Το επιχείρημά τους ενισχύεται από το γεγονός ότι η τοξίνη αυτή δεν υπάρχει φυσικά στη Ρωσία, γεγονός που οδηγεί τις συγκεκριμένες κυβερνήσεις στο συμπέρασμα ότι η χορήγησή της θα μπορούσε να έχει οργανωθεί μόνο από κρατικούς φορείς που είχαν το κίνητρο και την ευκαιρία.

Ωστόσο, παρά τις βαρυσήμαντες αυτές καταγγελίες, πολλά ερωτηματικά παραμένουν αναπάντητα, κρατώντας την κοινή γνώμη σε σκεπτικισμό. Δεν έχει διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να χορηγηθεί το δηλητήριο στον Αλεξέι Ναβάλνι μέσα σε ένα τόσο αυστηρά ελεγχόμενο περιβάλλον, όπως αυτό μιας απομονωμένης φυλακής. Η ρωσική πλευρά επιμένει στην εκδοχή του παθολογικού θανάτου, ενώ οι κατηγορίες της Δύσης βασίζονται στην εκτίμηση ότι μόνο το κράτος διέθετε τα μέσα για μια τέτοια επιχείρηση.

Είναι τελικά δυνατόν ένας θάνατος υπό τόσο αντίξοες συνθήκες διαβίωσης στην Αρκτική να οφείλεται σε μια τόσο εξωτική και περίπλοκη μέθοδο δηλητηρίασης;

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στις αναλύσεις των δυτικών εργαστηρίων και στις επίσημες ρωσικές αναφορές αφήνει το κοινό να αναρωτιέται αν πρόκειται για μια προσχεδιασμένη δολοφονία ή για ένα τραγικό τέλος που προήλθε από την εξασθένηση του οργανισμού του. Το ερώτημα παραμένει μετέωρο, καθώς η πολιτική σκοπιμότητα και η επιστημονική ανάλυση συγκρούονται πάνω από το μυστήριο της τελευταίας πνοής του Ρώσου ηγέτη της αντιπολίτευσης.