Διπλωματικό θρίλερ: Πώς το Λονδίνο προσπαθεί να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ κόντρα στη ρητορική Τραμπ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Σε μια σπάνια επίδειξη διπλωματικής αυστηρότητας, η υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ιβέτ Κούπερ, εξαπέλυσε «κεραυνούς» κατά του Ισραήλ, τονίζοντας ότι οι πρόσφατες επιθέσεις στον Λίβανο προκαλούν «βαθιά ζημιά». Η Κούπερ προειδοποίησε ότι η κλιμάκωση των ισραηλινών επιχειρήσεων απειλεί να τινάξει στον αέρα την κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, καλώντας για άμεση επέκταση της εκεχειρίας ώστε να συμπεριλάβει και το λιβανέζικο μέτωπο, προτού η φλόγα του πολέμου τυλίξει ολόκληρη την περιοχή.

Η στάση αυτή της Βρετανίας έρχεται σε μια στιγμή που οι σχέσεις της με την Ουάσινγκτον βρίσκονται σε τεντωμένο σχοινί. Παρά τις σφοδρές επικρίσεις που δέχθηκε το Λονδίνο από τον Ντόναλντ Τραμπ, επειδή αρνήθηκε να ακολουθήσει τυφλά την αμερικανική πολεμική μηχανή κατά του Ιράν, η Κούπερ ξεκαθάρισε ότι η Βρετανία μπορεί να παραμείνει σύμμαχος των ΗΠΑ χωρίς να υιοθετεί επικίνδυνες τακτικές. Μάλιστα, χαρακτήρισε ως «εντελώς λάθος» και «επικίνδυνη» τη ρητορική του Τραμπ, ειδικά τις απειλές του για καταστροφή του ιρανικού πολιτισμού, σημειώνοντας ότι τέτοιου είδους δηλώσεις λειτουργούν ως λάδι στη φωτιά.

Παρά τη διαφωνία της με την Ουάσινγκτον, η Βρετανία συνεχίζει να διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην προστασία των συμμάχων της στον Κόλπο, συμμετέχοντας ενεργά στις διεθνείς προσπάθειες για το εκ νέου άνοιγμα των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ. Η βρετανική κυβέρνηση επιχειρεί να ακροβατήσει ανάμεσα στην παραδοσιακή της συμμαχία με τις ΗΠΑ και την ανάγκη για μια πιο ψύχραιμη προσέγγιση, θεωρώντας ότι ο δρόμος της κλιμάκωσης που ακολουθεί το Ισραήλ και η ρητορική Τραμπ οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε γενικευμένο χάος.

Η παρέμβαση της Κούπερ αντανακλά την έντονη ανησυχία της διεθνούς κοινότητας για το γεγονός ότι οι στρατιωτικές επιτυχίες του Ισραήλ στο πεδίο μπορεί να αποβούν μοιραίες για τις διπλωματικές προσπάθειες ειρήνευσης. Με το Λονδίνο να ζητά επίμονα το τέλος των εχθροπραξιών, η πίεση προς το Τελ Αβίβ αυξάνεται, την ώρα που η «χημεία» μεταξύ των ηγετών στις δύο πλευρές του Ατλαντικού δοκιμάζεται όσο ποτέ άλλοτε.