Την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη επαναπαύεται στο αφήγημα των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο και αυτοσυγχαίρεται για την τακτική της κατευναστικής διπλωματίας, η Άγκυρα αποδεικνύει στην πράξη τι σημαίνει επιθετική και στρατηγική παρουσία στη διεθνή σκακιέρα. Οι πληροφορίες που διακινούνται για την υποψηφιότητα του βετεράνου Τούρκου διπλωμάτη, Φεριντούν Σινιρλίογλου, στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, δεν είναι απλώς μια διπλωματική είδηση. Είναι ένα ηχηρό χαστούκι στην παθητική εξωτερική πολιτική της Αθήνας.
Η Άγκυρα δεν διστάζει να προωθεί στελέχη της στις υψηλότερες βαθμίδες των διεθνών οργανισμών, χτίζοντας συστηματικά ερείσματα εκεί όπου λαμβάνονται οι κρίσιμες αποφάσεις για το Διεθνές Δίκαιο, το Κυπριακό και τις θαλάσσιες ζώνες. Και τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση απέναντι σε αυτή τη συστηματική διείσδυση; Περιορίζεται σε διαρροές για «στενή παρακολούθηση» και «παρασκηνιακές εκτιμήσεις» ότι η υποψηφιότητα δήθεν «δεν θα περπατήσει».
Η πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας»
Αυτή η στάση αναμονής και αμηχανίας συμπυκνώνει τη συνολική φιλοσοφία της κυβέρνησης στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής:
Απουσία προληπτικής διπλωματίας: Η Αθήνα τρέχει σταθερά πίσω από τις εξελίξεις, αντιδρώντας μόνο όταν τα τουρκικά τετελεσμένα ή οι υποψηφιότητες έχουν ήδη καταλάβει τον δημόσιο χώρο.
Υποβάθμιση του Κυπριακού: Όταν η Τουρκία διεκδικεί τον θεσμικό έλεγχο του ΟΗΕ —του οργανισμού που είναι θεματοφύλακας των ψηφισμάτων για την Κύπρο— η ελληνική σιωπή και η έλλειψη άμεσης, επιθετικής αντικρουστικής στρατηγικής αφήνουν τη Λευκωσία απελπιστικά μόνη.
Επικοινωνία αντί για ουσία: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επενδύει σε επικοινωνιακές φιέστες και γενικόλογες διακηρύξεις φιλίας, την ώρα που η τουρκική διπλωματία αξιοποιεί κάθε χαραμάδα για να κατοχυρώσει τον ρόλο του «περιφερειακού ηγέτη» και διαμεσολαβητή.
Δεν αρκεί να «παρακολουθείς» – Απαιτούνται συμμαχίες και βέτο
Το αν ο Σινιρλίογλου ή οποιοσδήποτε άλλος Τούρκος αξιωματούχος καταφέρει τελικά να φτάσει στην κορυφή του ΟΗΕ είναι το ένα σκέλος. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι ότι η Αθήνα ανέχεται ακόμα και τη συζήτηση για μια τέτοια προοπτική, χωρίς να διαμηνύει προκαταβολικά και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στους Ευρωπαίους εταίρους και τους συμμάχους της ότι μια χώρα που παραβιάζει συστηματικά το Διεθνές Δίκαιο, κατέχει παράνομα το 37% της Κύπρου και απειλεί γείτονες με casus belli, δεν νομιμοποιείται να ηγείται των Ηνωμένων Εθνών.
Η πολιτική των «χαμόγελων» και των υποχωρήσεων απέναντι στην Άγκυρα δεν φέρνει σταθερότητα· φέρνει αποθάρρυνση των συμμαχιών μας και αποθράσυνση του αναθεωρητισμού.
Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να συμπεριφέρεται ως απλός σχολιαστής των τουρκικών πρωτοβουλιών. Απαιτείται άμεση ενεργοποίηση των διπλωματικών μας προσβασιών, ξεκάθαρες γραμμές προς το Συμβούλιο Ασφαλείας και απόλυτη σύμπλευση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Η ανοχή απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις στον ΟΗΕ δεν είναι «ψυχραιμία», είναι επικίνδυνη υποχώρηση.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
