Διώρυγα Κορίνθου: υποστελέχωση, δημόσια ασφάλεια και ο κίνδυνος απαξίωσης μιας κρίσιμης δημόσιας υποδομής

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Η Διώρυγα της Κορίνθου δεν είναι μια απλή εταιρική εγκατάσταση. Είναι κρίσιμη υποδομή εθνικής, ναυτιλιακής, οικονομικής και τουριστικής σημασίας. Από την ασφαλή λειτουργία της εξαρτώνται διελεύσεις πλοίων, εργαζόμενοι, οδηγοί, τοπικές κοινωνίες, θαλάσσια δραστηριότητα και η αξιοπιστία της χώρας στη διαχείριση μιας ιστορικής και στρατηγικής θαλάσσιας διόδου.

Το ζήτημα που έχει ανακύψει με την Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγας Κορίνθου (ΑΕΔΙΚ), την κρατική εταιρεία που έχει την ευθύνη διαχείρισης, λειτουργίας και συντήρησης της Διώρυγας της Κορίνθου, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή εσωτερική διαφωνία διοίκησης και εργαζομένων. Σύμφωνα με το εξώδικο του Σωματείου Εργατοτεχνιτών, Ναυτεργατών και Υπαλλήλων Διώρυγας Κορίνθου, αλλά και με όσα ανέδειξε η κοινοβουλευτική ερώτηση με αριθμό πρωτοκόλλου 5284/14-5-2026 που κατατέθηκε από τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκο Βελόπουλο, το πρόβλημα αφορά τη στελέχωση, τον Κανονισμό Προσωπικού, τις οργανικές θέσεις, τα απαιτούμενα προσόντα, τη διατήρηση τεχνογνωσίας και τελικά την ίδια την ασφαλή λειτουργία της Διώρυγας (Βουλή των Ελλήνων, 2026).

Η κοινοβουλευτική ερώτηση, που κατατέθηκε από τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης και βουλευτή Β3’ Νοτίου Τομέα Αθηνών κ. Κυριάκο Βελόπουλο, έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα προς τα αρμόδια Υπουργεία. Ζητήθηκε να διευκρινιστεί αν έχει εγκριθεί ο νέος Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας και το Οργανόγραμμα της ΑΕΔΙΚ, αν εξακολουθεί να υπάρχει πλήρης Κανονισμός Προσωπικού, αν η ΥΑ 188/1988 παραμένει σε ισχύ, πώς διασφαλίζονται οι οργανικές θέσεις και αν υπάρχει δεσμευτική πρόβλεψη ελάχιστης ασφαλούς στελέχωσης και επίσημη αξιολόγηση κινδύνου για τη λειτουργία της Διώρυγας.

Το εξώδικο του Σωματείου είναι ακόμη πιο σαφές ως προς την αγωνία των εργαζομένων. Το Σωματείο υποστηρίζει ότι ο νέος Κανονισμός και το νέο Οργανόγραμμα καταρτίστηκαν χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τους εργαζομένους και χωρίς συμμετοχή του συνδικαλιστικού τους οργάνου. Παράλληλα, καταγγέλλει ότι ουσιαστικά καταργείται το προηγούμενο πλαίσιο του Κανονισμού Προσωπικού, χωρίς να αντικαθίσταται από ένα αντίστοιχα σαφές και δεσμευτικό πλαίσιο για τη διάρθρωση του προσωπικού, τα προσόντα, τις οργανικές θέσεις, τα καθήκοντα και τα εργασιακά δικαιώματα (Σωματείο Εργαζομένων Διώρυγας Κορίνθου, 2026).

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι το θέμα δεν περιορίζεται στα εργασιακά δικαιώματα. Η Διώρυγα χρειάζεται έμπειρο, σταθερό και εξειδικευμένο προσωπικό. Χρειάζεται τεχνική υπηρεσία, ναυτική υπηρεσία, πλοηγούς, πληρώματα, χειριστές και συντηρητές βυθιζόμενων γεφυρών, προσωπικό κίνησης και ανθρώπους που γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες του διαύλου. Όταν οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι η υποστελέχωση έχει φτάσει σε οριακό σημείο, τότε το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια εταιρική αναδιοργάνωση. Αφορά την πρόληψη ατυχημάτων.

Ο νέος Εσωτερικός Κανονισμός της ΑΕΔΙΚ αναφέρει ότι με απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου μπορούν να προστίθενται, να αφαιρούνται ή να ανακατανέμονται αρμοδιότητες και καθήκοντα μεταξύ οργανωτικών μονάδων και θέσεων εργασίας. Επίσης, προβλέπει ότι τα απαραίτητα προσόντα για κάθε θέση καθορίζονται από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ενώ ο συνολικός αριθμός και η κατανομή των οργανικών θέσεων μπορούν να τροποποιούνται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου (ΑΕΔΙΚ, 2026). Αυτές οι προβλέψεις, ακόμη και αν παρουσιάζονται ως εργαλεία ευελιξίας, εύλογα δημιουργούν ερωτήματα όταν αφορούν μια υποδομή όπου η τεχνογνωσία, η εμπειρία και η σαφής κατανομή ευθυνών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις ασφάλειας. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι εκφράζουν ανησυχίες ότι η αυξημένη προσφυγή σε εξωτερικούς συνεργάτες και εργολαβίες ενδέχεται να οδηγήσει σε απώλεια συσσωρευμένης τεχνογνωσίας και σε υψηλότερο λειτουργικό κόστος σε τομείς που θα μπορούσαν να καλυφθούν από μόνιμο και εξειδικευμένο προσωπικό.

Η απάντηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με ημερομηνία 5 Ιουνίου 2026, περιορίστηκε κυρίως στο κανονιστικό πλαίσιο που αφορά τη ναυτική εργασία. Το Υπουργείο ανέφερε ότι οι οργανικές συνθέσεις πληρωμάτων πλοίων, όπως ρυμουλκών, λαντζών και φορτηγών, καθορίζονται βάσει του άρθρου 87 του Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου και ότι η εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας ελέγχεται από τις αρμόδιες Λιμενικές Αρχές. Επίσης, σημείωσε ότι το ναυτικό προσωπικό της ΑΕΔΙΚ υπάγεται σε ειδικό πλαίσιο, μεταξύ άλλων στη Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας 2006, όπως έχει ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη (ΥΝΑΝΠ, 2026).

Ωστόσο, η απάντηση αυτή δεν φαίνεται να απαντά πλήρως στον πυρήνα των ερωτημάτων. Δεν δίνει καθαρή απάντηση για το αν υπάρχει σήμερα αυτοτελής και πλήρης Κανονισμός Προσωπικού. Δεν διευκρινίζει επαρκώς τι ισχύει με την ΥΑ 188/1988. Δεν απαντά συγκεκριμένα αν υπάρχει δεσμευτική πρόβλεψη ελάχιστης ασφαλούς στελέχωσης για τη Διώρυγα συνολικά, ούτε αν έχει πραγματοποιηθεί επίσημη αξιολόγηση κινδύνου για τη Ναυτική Υπηρεσία, την Τεχνική Υπηρεσία, τις βυθιζόμενες γέφυρες, τα ρυμουλκά, τις πλοηγίδες και το Τμήμα Κίνησης.

Η δημόσια ανησυχία ενισχύθηκε και από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρόεδρος των εργαζομένων της ΑΕΔΙΚ, κ. Μιχάλης Μούτσος, στη δημοσιογράφο Χαρά Βαραβέρη, όπως δημοσιεύθηκε στο Loutrakiblog στις 20 Μαΐου 2026. Ο κ. Μούτσος μίλησε για έντονη αγωνία λόγω υποστελέχωσης, υποστηρίζοντας ότι η εταιρεία είχε στο παρελθόν περίπου 200 εργαζομένους και σήμερα περίπου 50. Αναφέρθηκε επίσης στην προτίμηση εξωτερικών συνεργατών, στις ανησυχίες περί ιδιωτικοποίησης, στη λειτουργία της ναυτικής και τεχνικής υπηρεσίας στα όρια της κατάρρευσης, καθώς και στην ασφάλεια των βυθιζόμενων γεφυρών και του ίδιου του καναλιού (Loutrakiblog, 2026). Οι αναφορές αυτές εντάσσονται σε μια ευρύτερη δημόσια συζήτηση σχετικά με τη διαχείριση κρίσιμων υποδομών και οργανισμών κοινής ωφέλειας στην Ελλάδα, με ορισμένους να επικαλούνται παραδείγματα όπως η ΔΕΗ, η οποία δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε με πόρους που προήλθαν από τους Έλληνες φορολογουμένους και στη συνέχεια οδηγήθηκε σε διαδικασίες μερικής εκποίησης, καθώς και η ΕΥΔΑΠ, για την οποία επίσης διατυπώνονται κατά καιρούς ανησυχίες σχετικά με το ιδιοκτησιακό και διαχειριστικό της μέλλον. Οι σχετικές συγκρίσεις αποτελούν αντικείμενο πολιτικής αξιολόγησης και δεν συνδέονται άμεσα με τα συγκεκριμένα ζητήματα στελέχωσης και ασφάλειας που τίθενται για τη λειτουργία της Διώρυγας της Κορίνθου, αλλά είναι μία επαναλαμβανόμενη πρακτική των Κυβερνήσεων τα τελευταία 16 χρόνια.

Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η αναφορά του προέδρου των εργαζομένων στις βυθιζόμενες γέφυρες, για τις οποίες υποστήριξε ότι δεν έχουν πιστοποιηθεί εδώ και χρόνια και ότι έγιναν πρόχειρες παρεμβάσεις. Εξίσου σοβαρή είναι η αναφορά του στον κίνδυνο νέων πτώσεων χωμάτων στο κανάλι της Διώρυγας, όπως συνέβη τον Ιανουάριο του 2021, όταν εκτεταμένες κατολισθήσεις οδήγησαν στο πολύμηνο κλείσιμο της Διώρυγας. Όταν ένας εργαζόμενος που εκπροσωπεί το προσωπικό μιας τέτοιας υποδομής μιλά δημόσια για φόβο ατυχήματος, η Πολιτεία δεν μπορεί να περιορίζεται σε γενικές απαντήσεις περί αρμοδιοτήτων.

Η Διώρυγα της Κορίνθου χρειάζεται καθαρές απαντήσεις. Πόσοι εργαζόμενοι απαιτούνται για την ασφαλή λειτουργία της; Ποιες ειδικότητες είναι αναγκαίες; Ποιοι έχουν την ευθύνη για τις βυθιζόμενες γέφυρες; Πότε έγιναν οι τελευταίες πιστοποιήσεις και επιθεωρήσεις; Υπάρχει πλήρης αξιολόγηση κινδύνου; Υπάρχει επιχειρησιακό σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών; Υπάρχει Κανονισμός Προσωπικού με σαφή οργανική διάρθρωση ή όλα μεταφέρονται σε αποφάσεις διοικητικών οργάνων;

Η ασφάλεια δεν μπορεί να στηρίζεται στην τύχη, ούτε η τεχνογνωσία να αντιμετωπίζεται ως περιττό κόστος. Σε μια κρίσιμη υποδομή, η υποστελέχωση δεν είναι απλώς αριθμός προσωπικού. Είναι απώλεια εμπειρίας, καθυστέρηση αντίδρασης, αδυναμία συντήρησης, αυξημένος κίνδυνος λάθους και τελικά απειλή για εργαζομένους, πολίτες, διελεύσεις και ναυσιπλοΐα.

Η Πολιτεία οφείλει να διερευνήσει ουσιαστικά τις καταγγελίες, να δώσει πλήρεις απαντήσεις στη Βουλή και στην κοινωνία, να διασφαλίσει τον δημόσιο χαρακτήρα και την επιχειρησιακή επάρκεια της Διώρυγας και να προχωρήσει σε άμεση στελέχωση των κρίσιμων υπηρεσιών. Γιατί η Διώρυγα της Κορίνθου δεν είναι απλώς ένα πέρασμα. Είναι δημόσια ευθύνη.

Υπογράφει,

Βασίλειος Ζομπανάκης
Μαθηματικός (BSc), με επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα των πληροφοριακών συστημάτων και ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα στη Ναυτιλία.
Πολιτευτής της Ελληνικής Λύσης – Κυριάκος Βελόπουλος

Πηγές

ΑΕΔΙΚ. (2026). «Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας και Οργανόγραμμα», αρ. πρωτ. 567/24-03-2026.

Βουλή των Ελλήνων. (2026). «Ερώτηση υπ’ αριθ. 5284/14-5-2026: Διασφάλιση του προσωπικού και της ασφαλούς λειτουργίας της Διώρυγας Κορίνθου μετά τον νέο Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας και Οργανόγραμμα της ΑΕΔΙΚ Α.Ε.».

Loutrakiblog. (2026). «Πρόεδρος εργαζομένων ΑΕΔΙΚ: Κίνδυνος ατυχημάτων στην Διώρυγα και τις βυθιζόμενες γέφυρες (ΒΙΝΤΕΟ)», 20 Μαΐου 2026.

Σωματείο Εργατοτεχνιτών, Ναυτεργατών και Υπαλλήλων Διώρυγας Κορίνθου. (2026). «Εξώδικη δήλωση, διαμαρτυρία και πρόσκληση μετ’ επιφυλάξεως δικαιωμάτων», 1 Απριλίου 2026.

Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. (2026). «Απάντηση της υπ’ αριθ. πρωτ. 5284/14-5-2026 Ερώτησης του Βουλευτή κ. Κ. Βελόπουλου», 5 Ιουνίου 2026.