Θέμα: Η συνεχιζόμενη υποβάθμιση των αποφοίτων των Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών και η ευθύνη της Πολιτείας και της στρατιωτικής ηγεσίας
Ως απόστρατος της Πολεμικής Αεροπορίας και απόφοιτος της Σχολής Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας (ΣΤΥΑ), αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω δημόσια την έντονη αγανάκτηση και την αντίθεσή μου απέναντι στις συνεχείς αλλαγές που πλήττουν το κύρος, την υπηρεσιακή εξέλιξη και την αξιοπρέπεια των αποφοίτων των Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών.
Άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία της Πατρίδας, εργάστηκαν με ευσυνειδησία, απέκτησαν πολύτιμη τεχνογνωσία και ανέλαβαν σοβαρές ευθύνες, βλέπουν σήμερα την προσφορά τους να υποβαθμίζεται, την υπηρεσιακή τους εξέλιξη να περιορίζεται και την αναγνώριση των κόπων τους να τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Η στέρηση βαθμολογικών προοπτικών, η απαξίωση ζητημάτων που αφορούν την υγειονομική μέριμνα των στελεχών και η διαχείριση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων προκαλούν εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προτεραιότητες της Πολιτείας. Δημιουργείται η εντύπωση ότι προωθείται μια ατζέντα που δεν θέτει στο επίκεντρο τα συμφέροντα, την αξιοπρέπεια και το μέλλον των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι απλώς αριθμοί, βαθμοί, ακίνητα και λογιστικά μεγέθη. Είναι άνθρωποι, εμπειρία, προσφορά, ιστορία και εθνική ευθύνη.
Είναι απαράδεκτο οι απόφοιτοι των Σχολών Υπαξιωματικών να αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται ως προσωπικό δεύτερης κατηγορίας, ενώ επί δεκαετίες συνέβαλαν ουσιαστικά στη λειτουργία, στη συντήρηση και στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Η τεχνογνωσία, η εμπειρία και η αφοσίωσή τους δεν μπορούν να διαγράφονται ούτε να απαξιώνονται με διοικητικές αποφάσεις που αγνοούν την προσφορά τους.
Καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένη όταν πραγματοποιείται εις βάρος της αξιοπρέπειας και της δίκαιης αντιμετώπισης των ανθρώπων που υπηρέτησαν με συνέπεια. Καμία αλλαγή δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αποδυνάμωση των στελεχών και την παραγνώριση της προσφοράς τους, όταν δεν διασφαλίζει πρωτίστως το συμφέρον των ίδιων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Μερίδιο ευθύνης, όμως, φέρει και η στρατιωτική ηγεσία. Η σιωπή των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις προκαλεί απογοήτευση και γεννά σοβαρά ερωτήματα. Οι Αρχηγοί δεν έχουν μόνο την ευθύνη της διοίκησης, αλλά και την υποχρέωση να υπερασπίζονται το προσωπικό τους, την αξιοπρέπειά του και το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων.
Όταν αποφάσεις επηρεάζουν τόσο καθοριστικά την υπηρεσιακή εξέλιξη και την υγειονομική μέριμνα των στελεχών, καθώς και την περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων, η σιωπή δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως ουδετερότητα. Δημιουργεί, αντιθέτως, την εντύπωση ανοχής και αποδοχής. Η ιστορία θα κρίνει όχι μόνο εκείνους που έλαβαν τις αποφάσεις, αλλά και εκείνους που, ενώ είχαν τη θεσμική δυνατότητα και την ευθύνη να τοποθετηθούν, επέλεξαν να σιωπήσουν.
Η Πολιτεία οφείλει να κατανοήσει ότι ο σεβασμός προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι προνόμιο ούτε χάρη. Είναι υποχρέωση απέναντι σε ανθρώπους που υπηρέτησαν την Πατρίδα με αφοσίωση, επαγγελματισμό και προσωπικές θυσίες. Ο σεβασμός δεν αποδεικνύεται με επετειακές ομιλίες και δημόσιες διακηρύξεις, αλλά με δίκαιες αποφάσεις και έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς.
Η σιωπή δεν αποτελεί αποδοχή και η υπομονή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία. Ως απόστρατος και απόφοιτος της ΣΤΥΑ, δεν μπορώ να παρακολουθώ αδιαμαρτύρητα τη σταδιακή απαξίωση μιας ολόκληρης κατηγορίας στελεχών που τίμησε τη στολή, την αποστολή και τον όρκο της.
Για όλους αυτούς τους λόγους, δηλώνω ότι δεν θα παραστώ στην εκδήλωση για την επέτειο των 50 χρόνων της 347 Μοίρας. Δεν πρόκειται για άρνηση της ιστορίας, της αποστολής ή της προσφοράς της Μοίρας, ούτε για έλλειψη σεβασμού προς τους συναδέλφους με τους οποίους υπηρέτησα. Πρόκειται για συνειδητή πράξη διαμαρτυρίας απέναντι σε μια πορεία εξελίξεων που θεωρώ ότι υποβαθμίζει τους αποφοίτους των Σχολών Υπαξιωματικών και απαξιώνει την προσφορά τους.
Παράλληλα, καλώ όλους τους συναδέλφους που με γνωρίζουν, που μοιράστηκαν μαζί μου την υπηρεσία, τις ευθύνες και τις δυσκολίες της στρατιωτικής ζωής, να αναλογιστούν τη σημασία αυτών των εξελίξεων και να εκφράσουν έμπρακτα τη διαμαρτυρία τους, επιλέγοντας και εκείνοι να απέχουν από τη συγκεκριμένη συνάντηση.
Η αποχή μας δεν αποτελεί απαξίωση της 347 Μοίρας. Αποτελεί μήνυμα διαμαρτυρίας προς όσους οφείλουν να σέβονται την ιστορία, την προσφορά και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που υπηρέτησαν στις Ένοπλες Δυνάμεις. Η συμμετοχή σε μια επέτειο δεν μπορεί να απαιτείται ως αυτονόητη, όταν ταυτόχρονα παραμένουν ανοιχτά τόσο σοβαρά ζητήματα που αφορούν την αναγνώριση και την αντιμετώπιση των στελεχών.
Απαιτούνται σεβασμός, ουσιαστικός διάλογος, διαφάνεια και έμπρακτη αποκατάσταση της αξιοπρέπειας των αποφοίτων των Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών. Απαιτείται, επίσης, ξεκάθαρη στάση από τη στρατιωτική ηγεσία και ανάληψη ευθύνης από όλους όσοι συμμετέχουν στη διαμόρφωση του μέλλοντος των Ενόπλων Δυνάμεων.
Γιατί η προσφορά δεν διαγράφεται με νόμους, η ιστορία δεν ακυρώνεται με διοικητικές αποφάσεις και η αξιοπρέπεια όσων υπηρέτησαν την Πατρίδα δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Οι απόφοιτοι της ΣΤΥΑ και των άλλων Σχολών Υπαξιωματικών δεν ζητούν χάρη. Απαιτούν σεβασμό, δικαιοσύνη και αναγνώριση της προσφοράς τους.
Με τιμή και συναδελφική εκτίμηση,
Απόστρατος Πολεμικής Αεροπορίας
Απόφοιτος ΣΤΥΑ
Επισμηναγος ε. α. Γκοριας Ευάγγελος
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
