Διχασμός στην Ευρώπη απέναντι στη νέα διεθνή πραγματικότητα μετά την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εμφανίζονται βαθιά διχασμένες καθώς προσπαθούν να τοποθετηθούν απέναντι στις εξελίξεις στη Βενεζουέλα και, ταυτόχρονα, στη διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας τάξης.

Από τη μία πλευρά, χαιρετίζουν την απομάκρυνση του καθεστώτος του Νικολάς Μαδούρο· από την άλλη, δυσκολεύονται να συμβιβάσουν αυτή τη στάση με την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, το οποίο δεν φαίνεται να νομιμοποιεί την άμεση σύλληψη ενός εν ενεργεία ηγέτη από ξένη δύναμη ούτε την ανάληψη ελέγχου μιας χώρας και των φυσικών της πόρων από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ευρωπαϊκή προσέγγιση επικεντρώνεται κυρίως στην ανάγκη δημοκρατικής μετάβασης, υπενθυμίζοντας ότι η Ευρώπη δεν είχε αναγνωρίσει τη νομιμότητα του Μαδούρο μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2024, οι οποίες θεωρήθηκαν ευρέως νοθευμένες. Ωστόσο, η στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, εμβληματική φυσιογνωμία της αντιπολίτευσης και διεθνώς αναγνωρισμένη από πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, προκάλεσε αμηχανία, καθώς η Ουάσινγκτον αμφισβήτησε ανοιχτά την απήχησή της στο εσωτερικό της χώρας.

Παράλληλα, νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η αμερικανική αμφισβήτηση της κρατικής ιδιότητας του Μαδούρο επιχειρεί να ανοίξει τον δρόμο για τη στέρηση της κυρίαρχης ασυλίας του, επικαλούμενη προηγούμενα όπως η σύλληψη του Μανουέλ Νοριέγκα. Οι ΗΠΑ δικαιολόγησαν την επιχείρηση με όρους αυτοάμυνας, κατηγορώντας τη βενεζουελανική κυβέρνηση για εμπλοκή στη διακίνηση ναρκωτικών. Ωστόσο, κορυφαίοι ακαδημαϊκοί του διεθνούς δικαίου υπογραμμίζουν ότι μια τέτοια ερμηνεία υπονομεύει τις βασικές αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και ενδέχεται να καταστήσει τη χρήση βίας νέο «κανόνα».

Η ευρωπαϊκή αμηχανία αποτυπώθηκε και στις δηλώσεις ηγετών.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε το καθεστώς Μαδούρο βίαιη δικτατορία και μίλησε για ελπίδα που γεννά το τέλος του, αποφεύγοντας ωστόσο να σχολιάσει τη νομιμότητα των αμερικανικών ενεργειών.

Αντίθετα, πολιτικοί που ιδεολογικά βρίσκονται πιο κοντά στον Τραμπ, όπως η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την επέμβαση «αμυντική».

Άλλοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επέλεξαν πιο προσεκτική γλώσσα, είτε λόγω νομικών ενστάσεων είτε από φόβο μήπως η ανοιχτή κριτική πλήξει τις σχέσεις με την Ουάσινγκτον. Είναι φυσικό ακόλουθο να είναι προσεκτικοί αυτη την περίοδο που η αμερικανική στήριξη προς την Ουκρανία θεωρείται καθοριστική. Η ηγεσία της ΕΕ επανέλαβε τη θέση ότι ο Μαδούρο δεν διαθέτει νομιμότητα, τόνισε όμως την ανάγκη σεβασμού του διεθνούς δικαίου και κάλεσε σε αυτοσυγκράτηση.

Παρόμοια επιφυλακτικότητα εξέφρασαν η Γερμανία και η Γαλλία, με τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς να μιλά για περίπλοκη νομική αξιολόγηση και τον Εμανουέλ Μακρόν να εστιάζει στην ανάγκη ειρηνικής και δημοκρατικής μετάβασης υπό την αντιπολίτευση. Την πιο ξεκάθαρη κριτική διατύπωσε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος χαρακτήρισε την επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο παραβίαση της θεμελιώδους αρχής της μη χρήσης βίας στο διεθνές δίκαιο.