Αν η περίφημη διαφορετικότητα και η συμπερίληψη ήταν έννοιες υποχρεωτικές και αναγκαίες, θα βλέπαμε το Braveheart με πρωταγωνιστή από την υποσαχάρια Αφρική και τη Beyonce σαν Μονομάχο .
Θέλετε και άλλα τέτοια συμπεριληπτικά ;
Έχουμε άφθονα.
Στον Τιτανικό το ζευγάρι είναι από την οπωσδήποτε από την Αφρική, διότι εάν δεν ήταν μετανάστες στις ΗΠΑ οι Αφρικανοί στις αρχές του 20ου αι. τότε ποιοί άλλοι θα μπορούσαν να είναι ;
Εξάλλου είναι εύκολο.. φορτώνεις σε ένα πλοίο 10 φυλές Ζουλού βάζεις και μια ορχήστρα , ένα παγόβουνο και τρεις Ιρλανδούς και το έχεις το σενάριο …
Αν θέλετε σας το έχουμε και πιο προχωρημένο … Στους περίφημους 300 δεν παίζουν Πέρσες αλλά παίζουν drag queens και αντί για δόρατα πετάνε στους αντιπάλους γκλίτερ … απλά έχουν φουσκώσει μούσκουλα για να κρατηθεί η ιστορικότητα … πάνω από όλα ..
Και επειδή εμείς δεν τρελαθήκαμε , αφορμή για αυτό το άρθρο είναι η συνέντευξη που δόθηκε από τον σκηνοθέτη Νικολάι Άρσελ σχετικά με την ταινία: Η γη της Επαγγελίας
Ιδού το απόσπασμα και συνεχίζουμε:
Ο διάλογος γύρω από The Promised Land
Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Nikolaj Arcel:
«Γιατί η νέα δανέζικη ταινία σας Η γη της επαγγελίας είναι εξ ολοκλήρου σκανδιναβική; Της λείπουν οι μαύροι, της λείπει η ποικιλομορφία.»
Η αντίδραση του Mads Mikkelsen: «Τι;;;… από την αρχή»
Και ο Arcel απάντησε με σαφήνεια και όση ψυχραιμία μπορεί να έχει:
«Hmmm, well first of all, the film takes place in Denmark in the 1750s», δηλαδή «η ταινία απλώς αποτυπώνει την ιστορική πραγματικότητα της Δανίας εκείνης της εποχής.»
Mε άλλα λόγια: Πού να τη βρούμε άνθρωπέ μου τη διαφορετικότητα στη Δανία του 1750; Πας καλά;
Πάμε όμως να δούμε γιατι γέλασε στο βίντεο ο Μίκκελσεν .. ποιά είναι η ταινία;
Η ταινία του Nikolaj Arcel, εμπνευσμένη από αληθινή ιστορία, ακολουθεί τον Λούντβιχ φον Κάλεν, έναν συνταξιούχο λοχαγό του 18ου αιώνα που γίνεται αγρότης, σε ένα σκληρό αλλά όμορφα φωτογραφημένο σκανδιναβικό γουέστερν γεμάτο θράσος και παλιομοδίτικη ψυχαγωγική γοητεία. Ο Mads Mikkelsen ενσαρκώνει τον ήρωα με σιωπηλή δύναμη και γρανιτένια αδιαφορία, ενώ η Amanda Collin υποδύεται την Ann Barbara, μια δραπέτισσα αγρότισσα που βρίσκει καταφύγιο και έρωτα στο πλευρό του. Η ταινία συνδυάζει ρομαντισμό και δράμα, διατηρώντας ιστορικά στοιχεία της εποχής.
Στον σύγχρονο κινηματογράφο παρατηρείται συχνά μια εμμονή να υπάρχει πολυπολιτισμικότητα παντού, ακόμα και εκεί που η ιστορία ή το πλαίσιο δεν την επιτρέπουν. Στην περίπτωση του The Promised Land, η προσπάθεια να «προσθέσουμε διαφορετικότητα» θα ήταν εντελώς παράλογη: η Δανία του 1750 απλά δεν υπήρχε διαφορετικότητα.
Και αλλίμονο αν αυτό σε μια συνέντευξη το τονίζει ο σκηνοθέτης στον δημοσιογράφο …
Η υποχρεωτική πολυμορφία δεν κάνει μια ταινία καλύτερη· αντίθετα, πολλές φορές υπονομεύει τη λογική και την αυθεντικότητα της αφήγησης.
Η πραγματική ένταξη έχει νόημα όταν υπηρετεί την ιστορία ή τους χαρακτήρες, όχι όταν επιβάλλεται ανεξαρτήτως πλαισίου. Η υπερβολική εμμονή με τη διαφορετικότητα χωρίς πλαίσιο μοιάζει περισσότερο με παράνοια παρά με κοινωνική ευαισθησία . Όσο για το κοινό, το καταλαβαίνει αμέσως.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
