ΔΕΘ ή ΔΕΝ; O λογαριασμός έρχεται πριν… το χειροκρότημα

Η χώρα πληρώνει τις αυταπάτες της κυβέρνησης — ο λογαριασμός ήρθε πριν τη ΔΕΘ

Καθώς ο πλανήτης βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νέα ενεργειακή και γεωπολιτική καταιγίδα, η κυβέρνηση της χώρας μοιάζει να αιφνιδιάζεται για άλλη μια φορά. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ήρθαν σαν αστραπή να γκρεμίσουν το εύθραυστο οικοδόμημα πάνω στο οποίο είχε βασιστεί η κυβερνητική αφήγηση για “ευημερία”, “ανάπτυξη” και παροχές στη ΔΕΘ.

Η αλήθεια όμως είναι ότι τίποτα από όλα αυτά δεν είναι θεμελιωμένο στην πραγματικότητα. είναι όλα στηριγμένα σε προβολές αισιοδοξίας και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Και τώρα, η πραγματικότητα χτυπά την πόρτα, με το πρώτο σοκ να έρχεται από τα δημοσιονομικά στοιχεία:

οι εκτιμώμενες απώλειες εσόδων λόγω τουρισμού και ενεργειακού κόστους αγγίζουν ήδη τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ.

Το σχέδιο της κυβέρνησης για παροχές “εμπροσθοβαρώς”, προκειμένου να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα και να καλλιεργηθεί μια εικόνα σταθερότητας πριν τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, τινάζεται στον αέρα. Ήδη, σύμφωνα με διαρροές από κυβερνητικές πηγές, ετοιμάζονται εναλλακτικά σενάρια προκειμένου να μην «καεί» το σύνολο των εξαγγελιών που είχαν σχεδιαστεί για να στηρίξουν, υποτίθεται, τη μεσαία τάξη.

Κι όλα αυτά, γιατί;

Επειδή η κυβέρνηση δεν άκουσε όσους έκρουαν εγκαίρως τον κώδωνα του κινδύνου. Οι φωνές που μιλούσαν για την ανάγκη ύπαρξης δημοσιονομικού «μαξιλαριού» αγνοήθηκαν, προκειμένου να συνεχιστεί το αφήγημα του «success story». Μόνο που η κρίση δεν ρωτά πότε θα έρθει, κι όταν έρθει, δεν συγχωρεί.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δεν αποτελούν μόνο εξωτερική απειλή, αλλά και εσωτερικό εφιάλτη: η ανατίμηση των καυσίμων, οι αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων και η εκτόξευση του κόστους ζωής είναι πλέον προ των πυλών.

Η προσπάθεια του οικονομικού επιτελείου να επιρρίψει ευθύνες στους πρατηριούχους για αισχροκέρδεια, μόνο ως επικοινωνιακός αντιπερισπασμός μπορεί να εκληφθεί. Διότι η πραγματικότητα είναι μία:

η κυβέρνηση δεν ελέγχει την αγορά και δεν μπορεί να τιθασεύσει τα καρτέλ.

Και το χειρότερο;

Οι πολίτες το ξέρουν. Το ζουν. Βλέπουν καθημερινά το φαινόμενο των «κολλημένων» τιμών: όταν ανεβαίνουν, ανεβαίνουν μέσα σε μια νύχτα· όταν πέφτουν, η πτώση δεν φτάνει ποτέ στον καταναλωτή.

Αυτό το φθινόπωρο, λοιπόν, δεν μοιάζει σε τίποτα με εκείνο που είχε προεξοφλήσει το Μαξίμου. Κάθε σχέδιο «στήριξης» επανεξετάζεται, κάθε εξαγγελία παγώνει, κάθε ελπίδα ανάκαμψης περνά από το μικροσκόπιο του διεθνούς ρίσκου. Ο κυβερνητικός μηχανισμός βρίσκεται ξανά σε πανικό.

Κι ενώ τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται, η μόνη απάντηση που φαίνεται να διαθέτει η κυβέρνηση είναι ο εκβιασμός με την “σταθερότητα” και η επαναφορά του εκλογικού σεναρίου. Σε ένα περιβάλλον που βράζει, αυτό δεν είναι ούτε λύση, ούτε όραμα. Είναι απλώς απόδειξη πολιτικής αδυναμίας και έλλειψης στρατηγικής.

Ο ελληνικός λαός δεν ζητά πολλά. Ζητά ειλικρίνεια, επάρκεια, σχέδιο. Αντί για αυτά, λαμβάνει υπεκφυγές, προχειρότητα και παροδικές παροχές.

Η κυβέρνηση έστησε το πολιτικό της αφήγημα πάνω σε ασταθές έδαφος και τώρα το έδαφος υποχωρεί. Το ζήτημα είναι αν μαζί του θα παρασύρει και τη χώρα.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

Δικαστικό Σώμα με έδρα… το Μαξίμου

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΕΙ ΠΤΥΧΙΟ Η ΟΧΙ;