Ενώ ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, περιφέρεται στα τηλεοπτικά στούντιο και στα διεθνή φόρουμ παρουσιάζοντας μετά βαΐων και κλάδων την περίφημη «Ατζέντα 2030», η σκληρή πραγματικότητα στα χαρακώματα της παραμεθορίου έρχεται να τον προσγειώσει ανώμαλα. Το success story των εξοπλισμών μαμούθ και των «έξυπνων» όπλων ξεθωριάζει μπροστά στην οργή των ανθρώπων που καλούνται να τα χειριστούν.
Η πρόσφατη, δημόσια παρέμβαση-καταπέλτης των συνδικαλιστών του Κιλκίς, που έφτασε στα χέρια του «κατασκόπου» του Voicenews αποτελεί τον πιο ξεκάθαρο καθρέφτη της κυβερνητικής υποκρισίας.
Το Κιλκίς εκπέμπει SOS, η Αθήνα σφυρίζει αδιάφορα
Οι συνδικαλιστές των Ενόπλων Δυνάμεων δεν κρύβονται πλέον πίσω από διπλωματικές εκφράσεις. Ζητούν ή μάλλον απαιτούν το αυτονόητο: την άμεση επαναφορά του Επιδόματος Αυξημένης Επιχειρησιακής Ετοιμότητας. Ένα επίδομα-ψίχουλα για τα κυβερνητικά μεγέθη, το οποίο κόπηκε αναλγητικά το 2017 και η σημερινή ηγεσία αρνείται πεισματικά να επαναφέρει, την ίδια ώρα που υπογράφει επιταγές δισεκατομμυρίων για γαλλικές φρεγάτες και αμερικανικά μαχητικά.
Τα στελέχη στην πρώτη γραμμή του Κιλκίς βρίσκονται σε μια διαρκή, εξαντλητική και απλήρωτη επιφυλακή. Ζουν με το τηλέφωνο ανά χείρας για μια «άμεση ανάκληση», βλέποντας την προσωπική και οικογενειακή τους ζωή να διαλύεται. Η σωματική και ψυχολογική τους κόπωση έχει χτυπήσει κόκκινο.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Κύριε Δένδια, με τι ηθικό θα μπουν οι αξιωματικοί και οι υπαξιωματικοί στα υπερσύγχρονα όπλα που αγοράζετε, όταν νιώθουν ότι η πατρίδα τους αντιμετωπίζει ως αναλώσιμους εργαζόμενους β’ κατηγορίας;
«Λουκέτα» σε στρατόπεδα αντί για πραγματική στήριξη
Η απάντηση του Υπουργείου στο γενικευμένο κύμα δυσαρέσκειας είναι το πολυδιαφημισμένο «συμμάζεμα» της δομής του στρατεύματος. Ένας νέος νόμος-πλαίσιο που υπόσχεται να κλείσει εκατοντάδες στρατόπεδα στην ηπειρωτική χώρα με το πρόσχημα της «εξοικονόμησης πόρων» και της «αναδιάρθρωσης».
Στα χαρτιά, η θεωρία της κυβέρνησης ακούγεται ωραία: κλείνουμε τις άχρηστες δομές για να ενισχύσουμε την πρώτη γραμμή. Στην πράξη, όμως, το στράτευμα φοβάται ότι αυτή η επιχείρηση θα μετατραπεί σε άλλη μια «μαύρη τρύπα». Τα χρήματα που υποτίθεται ότι θα εξοικονομηθούν, αντί να καταλήξουν άμεσα στις τσέπες των χαμηλόμισθων στελεχών και στην αποκατάσταση των αδικιών, όπως η εξαφάνιση των επιδομάτων ετοιμότητας, κινδυνεύουν να απορροφηθούν από τις τρύπες του προϋπολογισμού.
Η ώρα της κρίσης
Ο συνδικαλιστικός ξεσηκωμός που ξεκινά από τη βάση, αποδεικνύει ότι τα όρια της αντοχής των στελεχών έχουν εξαντληθεί. Η πολιτική ηγεσία δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και θεωρητικές μεταρρυθμίσεις του μέλλοντος.
Αν ο κ. Δένδιας θέλει πραγματικά να μιλά για «ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις», οφείλει να καταλάβει ότι η αποτροπή δεν εξασφαλίζεται μόνο με σίδερα, αλλά με ανθρώπους. Και όσο οι άνθρωποι αυτοί μένουν ξεχασμένοι, η «Ατζέντα 2030» θα παραμένει μια ωραία έκθεση ιδεών, την ώρα που η βάση του στρατεύματος θα βράζει.
Θα δώσει επιτέλους ο Υπουργός τα χρήματα που δικαιούνται τα στελέχη ή θα περιοριστεί στα λουκέτα των στρατοπέδων; Ο χρόνος του τελειώνει.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
