«Δεν ζητάμε λύπηση — ζητάμε να μας δείτε»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του VoiceNews στην Google

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Σας γράφω όχι μόνο ως μαθητής, αλλά ως ένα παιδί που θέλει να νιώθει ότι ανήκει κάπου με ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Φοιτώ σε ένα Ειδικό Σχολείο και, παρόλο που μας λένε ότι έχουμε δικαίωμα σε ίσες ευκαιρίες, η πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά είναι πολύ διαφορετική.

Το σχολείο μας δεν είναι ένας χώρος που εμπνέει ή προστατεύει. Είναι ένα κτίριο κουρασμένο, με φθαρμένους τοίχους και αίθουσες που δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας. Κάθε μέρα μπαίνουμε μέσα και αναρωτιόμαστε αν αυτός ο χώρος είναι πράγματι κατάλληλος για εμάς. Δεν ζητάμε πολυτέλειες· ζητάμε τα βασικά: ασφάλεια, καθαρό περιβάλλον και σεβασμό.

Αυτό που πονάει περισσότερο, όμως, δεν είναι μόνο το κτίριο. Είναι το αίσθημα ότι δεν μας υπολογίζουν. Ότι οι φωνές μας δεν ακούγονται. Ότι οι γονείς μας, όταν μιλούν για τα προβλήματά μας, αντιμετωπίζονται σαν να ενοχλούν. Σαν να ζητούν κάτι παράλογο, ενώ το μόνο που ζητούν είναι ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους.

Πρόσφατα νιώσαμε ακόμη πιο αποκλεισμένοι, όταν δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχουμε σε δραστηριότητες της πόλης μας. Ήταν σαν να μας είπαν, χωρίς λόγια, ότι δεν ανήκουμε εκεί. Ότι είμαστε στο περιθώριο.

Κύριε Πρωθυπουργέ, εμείς δεν είμαστε αριθμοί ούτε περιπτώσεις προς διαχείριση. Είμαστε παιδιά με όνειρα, ανάγκες και δικαιώματα. Θέλουμε να πηγαίνουμε σε ένα σχολείο που να μας στηρίζει, όχι να μας φοβίζει. Θέλουμε να μας βλέπουν ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας.

Σας ζητώ να δώσετε προσοχή σε εμάς. Να κοιτάξετε τις συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε. Να διασφαλίσετε ότι κανένα παιδί δεν θα νιώθει ξεχασμένο ή λιγότερο σημαντικό.

Ελπίζω ότι αυτή η επιστολή θα είναι μια αφορμή για να αλλάξει κάτι. Γιατί εμείς, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζουμε να ελπίζουμε.

Με εκτίμηση,
Ένας μαθητής