Ασφυκτική πίεση, διοικητικός φόρτος και εργασιακή εξουθένωση. Αυτή είναι η εικόνα που μεταφέρει η Πανελλήνια Επιστημονική Ένωση Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, προειδοποιώντας ότι η κατάσταση στα σχολεία «αγγίζει πλέον τα όρια της εργασιακής κακοποίησης».

Η παρέμβαση απευθύνεται στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και βάζει στο επίκεντρο ένα πρόβλημα που γίνεται ολοένα εντονότερο: οι διευθυντές καλούνται να αναλαμβάνουν συνεχώς νέες αρμοδιότητες, χωρίς αντίστοιχη αύξηση σε προσωπικό, διαθέσιμο χρόνο και διοικητική υποστήριξη.

Από παιδαγωγικοί ηγέτες… διαχειριστές πλατφορμών

Νέες εγκύκλιοι, ηλεκτρονικές πλατφόρμες, καταχωρίσεις, αναφορές, προθεσμίες και διαδικασίες λογοδοσίας προστίθενται διαρκώς στην καθημερινότητα των σχολικών μονάδων.

Σύμφωνα με την Ένωση, το αποτέλεσμα είναι να αλλοιώνεται ο ίδιος ο ρόλος του διευθυντή: αντί να βρίσκεται κοντά στους εκπαιδευτικούς και στους μαθητές και να συντονίζει το παιδαγωγικό έργο, καταλήγει να λειτουργεί ως «διαχειριστής εγγράφων, πλατφορμών και προθεσμιών».

Και το ερώτημα γίνεται αναπόφευκτο: πόσο σχολείο μπορεί να διοικήσει ένας διευθυντής όταν μεγάλο μέρος της ημέρας του καταναλώνεται στη γραφειοκρατία;

Τα προβλήματα φτάνουν όλα στο γραφείο του διευθυντή

Η πίεση δεν περιορίζεται στα χαρτιά και στις ηλεκτρονικές εφαρμογές.

Κενά εκπαιδευτικών, προβλήματα στις κτιριακές υποδομές, καθυστερήσεις υπηρεσιών, καθαριότητα, συντήρηση και καθημερινές λειτουργικές ανάγκες καταλήγουν επίσης στη διεύθυνση του σχολείου — ακόμη και όταν πρόκειται για ζητήματα που ο ίδιος ο διευθυντής δεν δημιούργησε και δεν έχει τα μέσα να επιλύσει.

Η Ένωση συμπυκνώνει την κατάσταση σε μία ιδιαίτερα σκληρή διαπίστωση: περισσότερες ευθύνες, περισσότερες υποχρεώσεις και περισσότερη λογοδοσία, χωρίς περισσότερο χρόνο, προσωπικό και υποστήριξη.

«Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί με προσωπικό κόστος»

Οι διευθυντές διευκρινίζουν ότι δεν ζητούν να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους. Αντιθέτως, υποστηρίζουν ότι καταβάλλουν καθημερινά μεγάλη προσωπική προσπάθεια ώστε τα σχολεία να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Εκεί όμως βάζουν και την κόκκινη γραμμή: η προσωπική υπέρβαση των εργαζομένων δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο μηχανισμό κάλυψης των αδυναμιών του εκπαιδευτικού συστήματος.

Τι ζητούν από το υπουργείο Παιδείας

Στο τραπέζι μπαίνουν συγκεκριμένες αλλαγές: δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, νέο και σαφές Καθηκοντολόγιο, ουσιαστική μείωση του διδακτικού ωραρίου, σταθερή γραμματειακή υποστήριξη, βοηθητικό προσωπικό, σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων και θεσμική και νομική προστασία των διευθυντών.

Ο στόχος, σύμφωνα με την Ένωση, είναι να επιστρέψει ο διευθυντής στον βασικό του ρόλο: να είναι παιδαγωγικά παρών στο σχολείο και όχι εξαντλημένος πίσω από έναν υπολογιστή και έναν σωρό διοικητικές εκκρεμότητες.

Η φράση με την οποία κορυφώνεται η παρέμβαση είναι ίσως και η πιο δυνατή:

«Οι Διευθυντές/ντριες δεν είναι αναλώσιμοι».