«Δεν άντεχα άλλο»: Καθηγητής παραιτείται καταγγέλλοντας κλίμα φόβου και βίας στο σχολείο

Μια υπόθεση που προκαλεί έντονη ανησυχία έρχεται στο φως, αποτυπώνοντας με σκληρό τρόπο την πραγματικότητα που, όπως καταγγέλλεται, βιώνουν εκπαιδευτικοί μέσα στις σχολικές αίθουσες.

Ο μαθηματικός Κώστας Σταυρόπουλος περιγράφει μια καθημερινότητα που, όπως λέει, είχε μετατραπεί σε «εφιάλτη». Αντί για έναν χώρο μάθησης, βρέθηκε –σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του– σε ένα περιβάλλον ανεξέλεγκτης έντασης, όπου οι επιθέσεις, οι απειλές και η επιθετική συμπεριφορά μαθητών αποτελούσαν σχεδόν ρουτίνα.

«Κάθε μέρα ήταν ένα ρίσκο», φέρεται να δηλώνει, περιγράφοντας περιστατικά όπου δεχόταν αντικείμενα και ακόμη και πέτρες, την ώρα που προσπαθούσε να επιβάλει τους στοιχειώδεις κανόνες. Οι εφημερίες στο προαύλιο, αντί για εποπτεία, μετατρέπονταν –όπως υποστηρίζει– σε στιγμές φόβου, με τον ίδιο να αισθάνεται εκτεθειμένος και απροστάτευτος.

Ακόμη πιο βαριά σκιά ρίχνει η καταγγελία του ότι, όταν επιχείρησε να ζητήσει βοήθεια από τις αρμόδιες αρχές, δεν βρήκε ανταπόκριση. Αντίθετα, όπως αναφέρει, βρέθηκε ο ίδιος στο στόχαστρο, με καταγγελίες εις βάρος του και αμφισβήτηση της επαγγελματικής και προσωπικής του επάρκειας.

Η υπόθεση έφτασε μέχρι τη Δικαιοσύνη, με αναφορές που άγγιζαν ακόμη και την ψυχική του κατάσταση. Αν και τελικά δεν προέκυψε λόγος για περαιτέρω ενέργειες, το πλήγμα –όπως λέει– είχε ήδη γίνει. «Δεν ήταν μόνο ο φόβος. Ήταν η αίσθηση ότι είσαι μόνος», φέρεται να υπογραμμίζει.

Μετά από 27 χρόνια στην εκπαίδευση, πήρε την απόφαση να παραιτηθεί. Όχι, όπως τονίζει, από αδυναμία, αλλά από εξάντληση. Δηλώνει αποφασισμένος να κινηθεί νομικά, μιλώντας για συκοφαντία και προσβολή της προσωπικότητάς του.

Η ιστορία αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα: ένα σχολικό περιβάλλον που, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαίνεται να αδυνατεί να προστατεύσει εκείνους που καλούνται να το υπηρετήσουν. Και θέτει ένα σκληρό ερώτημα: πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει ένας εκπαιδευτικός πριν «λυγίσει»;