Ποια είναι η πραγματική αξία μιας υπερσύγχρονης πολεμικής μηχανής, όταν η πολιτική βούληση διστάζει να τη χρησιμοποιήσει;
Aυτό είναι που απασχολεί πολύ, πάνω από την νέα, πολυδάπανη εξοπλιστική συμφωνία για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, εγείροντας σοβαρούς προβληματισμούς για το τεράστιο χάσμα μεταξύ των κυβερνητικών πανηγυρισμών και της πραγματικής στάσης της χώρας απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις. Η ισχύς ενός κράτους δεν μετριέται μόνο από το μέγεθος της επένδυσης στα όπλα, αλλά κυρίως από την ετοιμότητα της ηγεσίας του να τα προτάξει όταν απειλείται η κυριαρχία του.
Την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026, η Αθήνα και η Ρώμη αναμένεται να σφραγίσουν την Εφαρμοστική Ρύθμιση για την απόκτηση δύο ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM (κλάσης Bergamini). Με τις υπογραφές των υπουργών Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια και Γκουίντο Κροσέτο, η Ελλάδα δεσμεύει επιπλέον δισεκατομμύρια ευρώ για να παραλάβει τα πλοία «Carlo BERGAMINI» και «Virginio FASAN» τα επόμενα χρόνια. Η συγκεκριμένη κίνηση, που έρχεται να προστεθεί στην αγορά των γαλλικών Belharra και στον εκσυγχρονισμό των MEKO, προβάλλεται επικοινωνιακά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη ως ο απόλυτος θρίαμβος της εθνικής αποτροπής.
Πίσω όμως από τις θριαμβολογίες και τις τελετές, αναδεικνύεται μια σκληρή πολιτική αντίφαση. Η διαρκής συσσώρευση οπλικών συστημάτων αιχμής στερείται στρατηγικού νοήματος όταν η πολιτική ηγεσία της χώρας επιδεικνύει στο πεδίο μια σταθερά φοβική και υποχωρητική στάση. Την ώρα που ο ελληνικός λαός επωμίζεται το δυσβάσταχτο κόστος για να θωρακίσει τις Ένοπλες Δυνάμεις από το υστέρημά του, η κυβέρνηση παρακολουθεί αμήχανη την Άγκυρα να αλωνίζει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
![](https://voicenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/our-viber-1.png")
