ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑ! ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ – ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ Ή ΠΙΣΤΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ;

Δύο τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη, το «Ανήκω σε μένα» και οι «Ώρες μικρές», επέλεξε να παίξει η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού στην πλατεία Αριστοτέλους, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του τριπλού ιστορικού εορτασμού του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, της 114ης επετείου απελευθέρωσης της πόλης και της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου.

Ο τενόρος-στρατιωτικός ερμήνευσε τα κομμάτια, το πλήθος που είχε κατακλύσει την πλατεία, ενώ αμέσως μετά ακολούθησαν οι επιδείξεις όπλων σε πλήρη σχηματισμό από τους σπουδαστές της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΑΣΣ).

Από πότε οι ιερές και εθνικές μας επέτειοι μετατράπηκαν σε πρόγραμμα ψυχαγωγίας;

Η πλήρης σύγχυση ρόλων και η απώλεια μέτρου

Έχουμε φτάσει στο επικίνδυνο σημείο να συγχέουμε τους θεσμούς, να μπερδεύουμε τους ρόλους και να έχουμε χάσει εντελώς τον μπούσουλα! Η Θεσσαλονίκη δεν γιόρταζε μια οποιαδήποτε μέρα, ούτε έκανε κάποιο καλοκαιρινό φεστιβάλ. Τιμούσε τους απελευθερωτές της που έχυσαν το αίμα τους, τον προστάτη της Άγιο Δημήτριο και το έπος του ’40. Πρόκειται για ημέρες βαριάς ιστορικής, εθνικής και θρησκευτικής μνήμης.

Σε τέτοιες κορυφαίες στιγμές, η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού δεν είναι ένα ακόμα μουσικό σχήμα, ούτε ορχήστρα ποικίλου ρεπερτορίου για να ικανοποιεί το «αίτημα της πλατείας». Είναι ο ήχος του Κράτους, της Ιστορίας, της Τάξης και της Εθνικής Μνήμης. Η στολή και το εθνόσημο επιβάλλουν εμβατήρια, παιάνες και πατριωτικούς ύμνους που προκαλούν ρίγος υπερηφάνειας και αρμόζουν στη βαρύτητα της ημέρας.

Κανείς δεν αμφισβητεί την εξαιρετική κατάρτιση και το ήθος των μουσικών των Ενόπλων Δυνάμεων, ούτε φυσικά υπάρχει η παραμικρή διάθεση απαξίωσης προς τα τραγούδια ή τον καλλιτέχνη. Ας γίνουν όσες μουσικές αφιερώσεις θέλουν σε αμιγώς καλλιτεχνικές εκδηλώσεις ή συναυλίες. Όμως δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να συμφύρονται τα σουξέ της νυχτερινής διασκέδασης με τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου και της απελευθέρωσης της Μακεδονίας μας! Η εθνική επέτειος δεν είναι πίστα και η στρατιωτική μπάντα δεν είναι συγκρότημα εκδηλώσεων.

Ποιος πήρε την απόφαση; Ποιος ενέκρινε το συγκεκριμένο πρόγραμμα της μπάντας του Πολεμικού Ναυτικού στην πλατεία Αριστοτέλους; Ήταν απόφαση του αρχιμουσικού, της διοίκησης, του ΓΕΝ ή των διοργανωτών του εορτασμού;

Υπάρχει πλέον πρωτόκολλο ή όλα επιτρέπονται; Με ποια κριτήρια εγκρίθηκε από τις στρατιωτικές και πολιτικές αρχές να ακουστούν λαϊκά-ποπ τραγούδια δίπλα σε αγήματα και επιδείξεις όπλων; Ήταν παρούσες οι επίσημες αρχές και πώς το αντιμετώπισαν;

Είναι αυτή η «νέα κανονικότητα» στις Εθνικές Εορτές; Θα επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό και ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου;

Πού μπαίνει επιτέλους το όριο; Αν σήμερα, στις πιο ιερές μέρες της Θεσσαλονίκης, η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού παίζει Μαζωνάκη, του χρόνου τι θα ακούσουμε; Και ποιος θα είναι αυτός που θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και θα πει «μέχρι εδώ», πριν μετατραπούν οι εθνικές μας επέτειοι σε πανηγύρι αποδόμησης κάθε σοβαρότητας;

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ: ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ «ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ» ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ

ΕΘΝΙΚΗ ΝΤΡΟΠΗ! ΚΛΕΙΣΤΟ ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ «ΟΧΙ»!